ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Οι άστεγοι στην πυρά!

Λαϊκό συσσίτιο: Νέα Υόρκη, 1997

Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, ο αξιότιμος Ρούντολφ Τζουλιάνι, ενοχλείται από
τους αστέγους. Δεν μπορεί να τους βλέπει στους δρόμους, ιδίως αυτές τις
γιορτινές μέρες, χαλάνε το κέφι του ιδίου και τη μόστρα της πόλης του. Έδωσε
έτσι εντολή στην αστυνομία να τους απομακρύνει από τα πεζοδρόμια και, όσους
αντιστέκονται, να τους συλλαμβάνει. Ο δήμαρχος ενοχλείται όμως και από τους
άστεγους που μένουν στους ξενώνες. Και τους προειδοποίησε ότι όσοι δεν πιάσουν
δουλειά θα χάσουν το κρεβάτι τους και την επιμέλεια των παιδιών τους. Η
βιομηχανία της φτώχειας θα σταματήσει, τόνισε. Οι χιλιάδες αυτοί άνθρωποι που
ζουν εις βάρος της κοινωνίας πρέπει να σκεφτούν σοβαρά ποια είναι η συμβολή
τους στον κόσμο που τους περιβάλλει.

Στον μεγαλύτερο εχθρό των αστέγων αυτή την εποχή, το ψύχος, προστίθεται έτσι
και ο φόβος της αστυνομίας. Σαράντα πέντε ετών, ο Τζωρτζ ζει στους δρόμους εδώ
και μια δεκαπενταετία. Μια μέρα, η γυναίκα του τον εγκατέλειψε παίρνοντας μαζί
της τα παιδιά τους. Έπαθε κατάθλιψη, έχασε τη δουλειά του και από μια μέρα
στην άλλη βρέθηκε στο δρόμο. «Στην αρχή ήταν κόλαση, αλλά ποτέ δεν έτυχα της
σημερινής μεταχείρισης», λέει στον ανταποκριτή της «Λιμπερασιόν». «Την
περασμένη εβδομάδα, με σταμάτησαν επειδή κοιμόμουν έξω από μια πόρτα. Δεν
ήθελα να μετακινηθώ, κι έτσι πέρασα τη νύχτα στο τμήμα. Μας αντιμετωπίζουν σαν
εγκληματίες». Από τα μέσα του περασμένου μήνα έχουν σημειωθεί στη Νέα Υόρκη
κάπου 3.000 επεισόδια μεταξύ αστυνομικών και αστέγων και έχουν γίνει 300 συλλήψεις.

Είναι αλήθεια ότι στη Νέα Υόρκη ο αριθμός των αστέγων έχει μειωθεί από το
1980, το γεγονός αυτό όμως οφείλεται στα προγράμματα που εφήρμοσαν οι
προκάτοχοι του Τζουλιάνι. Ο τελευταίος, στην κεφαλή του δήμου από το 1993,
περιέκοψε κατά 74% τις επιδοτήσεις που προορίζονταν για τη χρηματοδότηση
σπιτιών για τους φτωχούς. Και το 1996 άρχισε τις προσπάθειες «εκκαθάρισης» των
δημοτικών ξενώνων, επιβάλλοντας αυστηρούς κανόνες υποδοχής. «Ο Τζουλιάνι
έκτισε την εικόνα μιας πόλης ιδανικής, χωρίς εγκληματικότητα και αστέγους»,
σημειώνει ο Πάτρικ Μαρκή, από τη Συμμαχία για τους Αστέγους. «Το μόνο που
θέλει είναι καλές στατιστικές. Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική. Τον
περασμένο Ιανουάριο, 21.000 άτομα βρίσκονταν στους ξενώνες της Νέας Υόρκης και
σήμερα ο αριθμός αυτός ξεπερνά τις 23.000».

Ο ακριβής υπολογισμός των ανέργων στην πόλη είναι αδύνατος. Σύμφωνα με τις
εκτιμήσεις των οργανώσεων που τους υπερασπίζονται και τους περιθάλπουν, τα
δέκα τελευταία χρόνια έχουν περάσει από τους δημοτικούς ξενώνες της Νέας
Υόρκης 330.000 άτομα. Δύο στους τρεις είναι γυναίκες και παιδιά. Ο Τζωρτζ δεν
τρέφει καμιά ελπίδα για το μέλλον. «Κάποτε, ο κόσμος μας έδινε λίγα χρήματα,
σήμερα μας περιφρονεί. Και ο δήμαρχος θέλει να μας εξοντώσει». Το όνειρό του
είναι να πάει στη Φλόριντα. Εκεί, τουλάχιστον, κάνει ζέστη όλο το χρόνο.