Πόλεις – παγίδες θανάτου

Πολλές σύγχρονες μεγαλουπόλεις του κόσμου έχουν μετατραπεί σε παγίδες
θανάτου για τους πολίτες τους. Αυτές οι πόλεις, όταν πλήττονται από θεομηνία ή
κάποιο εν δυνάμει καταστρεπτικό φυσικό φαινόμενο, μετατρέπονται σε
ποντικοπαγίδες, όπου οι συνέπειες της καταστροφής πολλαπλασιάζονται,
σκορπώντας τον όλεθρο. Πιο πρόσφατο τέτοιο παράδειγμα: οι φονικές πλημμύρες
που έπληξαν τη Βενεζουέλα την περασμένη εβδομάδα…

Νέα Υόρκη. Κρύβει, λόγω του συνωστισμού, πολλές παγίδες

Μία από τις βασικές αιτίες για τη συγκλονιστική απώλεια ζωής που σημειώνεται
ολοένα και συχνότερα στις μεγαλουπόλεις στη σύγχρονη εποχή, όταν συμβαίνουν
φυσικές καταστροφές, είναι η αλόγιστη και υπερβολική ανάπτυξη των πόλεων
αυτών. Ανάμεσα στις μεγαλύτερες και πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις του κόσμου
είναι η Νέα Υόρκη ­ η οποία πριν από έναν αιώνα είχε πληθυσμό 4,2 εκατομμύρια,
ενώ σήμερα έχει 16,6 εκατομμύρια ­ και το Τόκιο ­ το 1900 είχε πληθυσμό 1,5
εκατομμύρια, ενώ σήμερα έχει 28 εκατομμύρια κατοίκους.

Όμως, οι πιο μεγάλες πόλεις του κόσμου βρίσκονται σε χώρες πολύ φτωχότερες από
την Ιαπωνία. Είναι τόσο αστικοποιημένες και πυκνοκατοικημένες, που τα
εκατομμύρια των κατοίκων τους ζούνε καθημερινά μέσα στη μιζέρια, την
ταλαιπωρία και το περιθώριο.

Η Βενεζουέλα, παραδείγματος χάριν, είναι μία από τις πιο αστικοποιημένες χώρες
της Λατινικής Αμερικής. Το 85% του πληθυσμού της χώρας ζει σε μεγαλουπόλεις.
Τόσο υψηλό ποσοστό έχουν μόνον η Αργεντινή, η Χιλή και η Ουρουγουάη.

Ο Λουίς Οζγουάλντο Μπαέζ, αξιωματούχος του ΟΗΕ στην πρωτεύουσα της
Βενεζουέλας, το Καρακάς, ισχυρίζεται ότι το υπουργείο Περιβάλλοντος της
Βενεζουέλας είχε από παλιά πάρα πολλές πληροφορίες οι οποίες επεσήμαιναν τους
κινδύνους που υπήρχαν να πλημμυρίσουν οι περιοχές που τώρα επλήγησαν. Και
τονίζει ότι η κυβέρνηση έπρεπε να είχε αποθαρρύνει τον κόσμο να κατοικεί στις
επικίνδυνες περιοχές ­ τις όχθες των ποταμών και τις πεδιάδες που
δημιουργήθηκαν από παλαιότερες πλημμύρες.

Η τραγική έκταση που παίρνουν, τα τελευταία χρόνια, οι καταστροφικές πλημμύρες
που συμβαίνουν σε διάφορα μέρη του κόσμου, καθώς και οι διάφορες φυσικές
καταστροφές που προκαλούν ανυπολόγιστες ανθρωπιστικές και υλικές καταστροφές,
εξηγείται με έναν ιδιαζόντως απλό τρόπο σε μία αναφορά, που δημοσιεύθηκε τον
περασμένο Ιούνιο, του Worldwatch Institute που εδρεύει στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ.

«Οι δρόμοι εμποδίζουν το νερό από το να απορροφάται από τη γη. Επομένως, το
νερό της βροχής ρέει από τα πεζοδρόμια, απ’ όπου διασπάται σε ποταμάκια, τα
οποία ξεκινούν μία φρενήρη πορεία προς τους ποταμούς και τα ρυάκια,
προκαλώντας στο διάβα τους πολύ χειρότερες πλημμύρες απ’ ό,τι εάν υπήρχαν φυτά
και χώμα, τα οποία θα απορροφούσαν μεγάλο μέρος της ορμής του νερού.

Αλλά και σε αρκετές άλλες χώρες του κόσμου, η υλοτομία και η εξαφάνιση των
δασών που παλαιότερα υπήρχαν και συγκρατούσαν το νερό έχει εντείνει τις
τραγικές συνέπειες που προκαλούν οι καταρρακτώδεις βροχές. Το νερό της βροχής
πλέον πέφτει ορμητικά από τις βουνοπλαγιές και φθάνει σχεδόν αμέσως στο
πλησιέστερο ποτάμι ­ αφού δεν υπάρχουν ούτε χώμα ούτε ρίζες δέντρων να το
συγκρατήσουν ­ με το οποίο ενώνεται, προκαλώντας πλημμύρες».

Κινδυνεύει η οικολογική ισορροπία

Το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση επισημαίνει ότι η οικολογική ισορροπία πολλών
χωρών της Λατινικής Αμερικής κινδυνεύει εξαιτίας των ασφυκτικών πιέσεων που
υπάρχουν για εκμετάλλευση της ξυλείας, άρα και για το κόψιμο των δασών.

«Η έμφαση που δίδεται σήμερα στο ελεύθερο εμπόριο, τις ιδιωτικοποιήσεις και
τις δυνάμεις της ελεύθερης αγοράς, χωρίς καμία φροντίδα για τους
περιβαλλοντικούς κανονισμούς και τις πολιτικές, απειλεί τις φυσικές πηγές και
τους πόρους της περιοχής που κάθε φορά μπαίνει στο στόχαστρο προς
εκμετάλλευσιν», αναφέρεται σε ανακοίνωση του Παγκόσμιου Ταμείου.

Αλλά και ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Χούγκο Τσάβεζ, έχει κατηγορήσει
παλαιότερες κυβερνήσεις της χώρας για την πρόκληση πολλών θανάτων από τις
καταστρεπτικές πλημμύρες της περασμένης εβδομάδας. Ισχυρίζεται ότι παλαιότερες
κυβερνήσεις επέδειξαν εγκληματική αμέλεια, αφού επέτρεψαν να κτιστούν πολλές
πόλεις αυθαίρετα σε επισφαλή γη.