ΔΡΟΜΟΙ

Πολύ σοβαρά…

… πρέπει πρώτα να κοιτάξουμε ολόγυρά μας, πριν εγκαταστήσουμε στα κομπιούτερ
μας το πρόγραμμα που θα μας φέρει στην εποχή του ηλεκτρονικού πολιτισμού.
Ίσως, προτού βυθιστούμε στη μεταμοντέρνα έκσταση μέσα από τη μαύρη τρύπα της
εικονικής πραγματικότητας, να πρέπει να φυλάξουμε μερικά «αρχεία» του
κοινωνικού μας συστήματος. Αυτά είχε πει κάποτε ο Μπρους Στέρλινγκ, ο
συγγραφέας που έγινε πασίγνωστος πιο πολύ για την ικανότητά του να επινοεί
διάφορα προκλητικά σενάρια για το μέλλον του πλανήτη. Με λόγο σχοινοτενή και
σχολαστικό, δεν διακρίθηκε τόσο για το ψυχολογικό βάθος των ηρώων του, όσο για
την επιστημονική και τεχνολογική του ενόραση. Μαζί με τον Ουίλιαμ Γκίμπσον,
είναι ο ιδρυτής του «σάιμπερ πανκ», δηλαδή του ιδιόμορφου κοινωνικού
περιθωρίου στην εποχή της κυβερνητικής. Γι’ αυτό ακριβώς εκτιμάται από τους
κύκλους της «αντικουλτούρας», είτε ως υπέρμαχος του δικαιώματος της ιδιωτικής
ζωής και της δημοκρατίας στο Ίντερνετ, είτε ως αναλυτής των ανθρωπολογικών
μεταλλάξεων που μπορεί να φέρει η νέα εποχή των μέσων μαζικής επικοινωνίας.

Το μυθιστόρημά του…

… που επιγράφεται «Χάος ΗΠΑ» είναι μια ιστορία που κρατάει το ενδιαφέρον του
αναγνώστη, χάρη στον μεγάλο πλούτο των πολιτικών ιδεών. Με αυτές ακριβώς τις
ιδέες, ο Αμερικανός συγγραφέας δίνει στον αναγνώστη την ευκαιρία να
τοποθετηθεί είτε από δεξιά (εξυμνώντας) είτε από αριστερά (επικρίνοντας)
απέναντι στον παγκόσμιο καπιταλισμό των δικτύων επικοινωνίας.

Στο έτος 2044…

… εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα του Μπρους Στέρλινγκ (φωτό). Η Αμερική έχει
μόλις ηττηθεί από την Κίνα σε έναν εμπορικό πόλεμο: η ασιατική υπερδύναμη
χρησιμοποίησε το Ίντερνετ για να μοιράσει δωρεάν λογισμικό (software) που
κατασκευαζόταν στην Αμερική. Έτσι, η αμερικανική οικονομία γονάτισε.
Εκατομμύρια άνεργοι μετατρέπονται σε νομάδες που περιπλανώνται στη χώρα,
έχοντας καταργήσει το χρήμα, σαν σοσιαλιστικές κοινότητες, με παράξενες
ιεραρχίες που στηρίζονται μόνο στην «καλή φήμη». Οι εργάτες του πνεύματος τα
βολεύουν καλύτερα, αλλά είναι εξαρτημένοι από τους μάνατζερ και τους
πολιτικούς στους οποίους εκμισθώνονται σαν μεσαιωνικοί μισθοφόροι. Χωρίς
οικονομική εξουσία και χωρίς ισχυρό στρατό, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση βουλιάζει
στη διαφθορά και την αδράνεια, ενώ οι κυβερνώντες συμπεριφέρονται σαν τοπικοί
σατράπες. Και σαν να μην έφτανε αυτό, το περιβάλλον έχει καταστραφεί από το
φαινόμενο του θερμοκηπίου και τη γενετική μηχανική.

Ο Όσκαρ…

… ο κεντρικός χαρακτήρας του μυθιστορήματος, είναι και αυτός προϊόν ενός
πειράματος της γενετικής, που τον έχει κάνει ευφυέστατο, επιβλητικό και
ακούραστο (δεν κοιμάται ποτέ). Μαζί με τη σύντροφό του Γκρέτα κηρύσσουν μια
επανάσταση με στόχο να αποκαταστήσουν τη χαμένη αμερικανική επιστημονική
πρωτοκαθεδρία στον κόσμο. Ακραιφνείς δημοκράτες και ολοκληρωτικοί, ευφυείς και
παρανοϊκοί, κυνικοί και συναισθηματικοί, προλετάριοι της κυβερνητικής, ο Όσκαρ
και η Γκρέτα ενσαρκώνουν τις αντιφάσεις ενός πολιτισμού που παραπαίει ανάμεσα
στον αναρχισμό και τον συντηρητισμό. Η συνέχεια; Ίσως, κάποτε, στον εικοστό
πρώτο αιώνα…