ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Φυλακή για τις κοπάνες

Φυλακή και πρόστιμο στους γονείς, για τις απουσίες των παιδιών τους:
επιτέλους, λίγη αυστηρότητα για να μπουν στη θέση τους τα ανά τον κόσμο
απείθαρχα κωλόπαιδα.

«Είπα στους γονείς μου ότι αν οι βαθμοί ήταν τόσο σημαντικοί, θα έπρεπε να έχουν πληρώσει μια πιο έξυπνη δότρια ωαρίων» (Από τον «Νιου Γιόρκερ»)

Πριν από μερικούς μήνες, μια νεαρή μητέρα από τη Φλόριντα πέρασε 60 μέρες πίσω
από τα σίδερα και υποχρεώθηκε να πληρώσει πρόστιμο 160.000 δρχ. επειδή δεν
υποχρέωσε μια μέρα την εννιάχρονη κόρη της να πάει στο σχολείο. Στο Μπρούτον
της Αλαμπάμα, το δικαστήριο επέβαλε στους γονείς δέκα «κοπανατζήδων» φυλάκιση
τριών μηνών και πρόστιμο 32.000 δρχ. Στο Σπρίνγκφιλντ του Ιλλινόι, έξι μητέρες
αντιμετωπίζουν ποινή φυλάκισης ενός μηνός και πρόστιμο 160.000 δρχ. επειδή
αμέλησαν την πειθαρχία των παιδιών τους. Και στο Ντητρόιτ του Μίσιγκαν, 67
πατεράδες προειδοποιήθηκαν αυτή την εβδομάδα ότι αν δεν φροντίσουν να είναι
συνεπή τα παιδιά τους στο σχολείο, θα κλειστούν στη φυλακή για 90 μέρες.

Ο Μπιλ Κλίντον διαφωνεί με αυτές τις μεθόδους και, για την αντιμετώπιση της
κοπάνας, αντιπροτείνει προληπτικά μέτρα, εκπαιδευτικά κίνητρα και… θεραπεία.
Αντίθετη είναι και η αμερικανική Ένωση Ελευθεριών του Πολίτη, επισημαίνοντας
ότι είναι άδικο να τιμωρείται κάποιος για τις πράξεις κάποιου άλλου (μήπως θα
πρέπει δηλαδή να στέλνονται στη φυλακή κατευθείαν τα παιδιά;). Κάθε πολιτεία,
όμως, έχει δικαίωμα να ασκεί τη δική της εκπαιδευτική πολιτική. Και ορισμένες
πολιτείες πιστεύουν ότι μόνο με την πυγμή λύνονται τα κοινωνικά προβλήματα.
«Καμία μέθοδος δεν είναι τόσο αποτελεσματική όσο το να οδηγείς παιδιά και
γονείς ενώπιον της δικαιοσύνης», λέει ο Κ.Τζ. Ουίλσον από την Αμερικανική
Σχολική Επιθεώρηση, ο οποίος έχει γράψει και ένα βιβλίο με τίτλο «Άτεγκτοι
απέναντι στους φυγόπονους».

Το αμερικανικό παράδειγμα αρχίζουν να αντιγράφουν και ορισμένες ευρωπαϊκές
χώρες. Στην Αγγλία, όπου το 15% των μαθητών κάνουν κοπάνα τουλάχιστον μία μέρα
τον χρόνο (!), η κυβέρνηση αποφάσισε να λάβει μέτρα: οι γονείς θα πρέπει στο
εξής να υπογράφουν «συμβόλαιο» με το σχολείο, με το οποίο θα δεσμεύονται ότι
τα παιδιά τους θα είναι συνεπή στις υποχρεώσεις τους. Σε αντίθετη περίπτωση,
θα τιμωρούνται με πρόστιμο έως και 2,5 εκατομμυρίων δρχ., ενώ σε ακραίες
περιπτώσεις θα τους περιμένει η φυλακή. Και στη φιλελεύθερη Ολλανδία, όμως, το
υπουργείο Παιδείας δεν διστάζει σε ορισμένες περιπτώσεις να συμπεριφέρεται ως
δικαστής, επιβάλλοντας για παράδειγμα πρόστιμο (15.000 δρχ. ανά παιδί και
ημέρα) στις οικογένειες που πηγαίνουν διακοπές πριν από το τέλος του σχολικού
έτους. Στο Άμστερνταμ, η Αστυνομία δικαιούται να συλλαμβάνει τα παιδιά που
κυκλοφορούν στον δρόμο σε ώρα μαθήματος, ενώ στο Αϊντχόβεν ο δήμος τιμωρεί
τους κοπανατζήδες με «καταναγκαστικά έργα» στον Στρατό Σωτηρίας.

Και η μεν παιδική εγκληματικότητα αποτελεί ασφαλώς ένα πρόβλημα που συνδέεται
με τη γενικότερη πειθαρχία στο σχολείο. Το παιδί, όμως, που κάνει κοπάνα μία ή
δύο φορές τον χρόνο, γιατί αλήθεια πρέπει να τιμωρείται; Φυσιολογικό δεν
είναι; Ή μήπως αυτοί που τον τιμωρούν δεν έκαναν τα ίδια στα νιάτα τους;