Το ΝΑΤΟ ζητούσε την ουσιαστική κατοχή της Γιουγκοσλαβίας

Στις τελευταίες ημέρες των ειρηνευτικών συνομιλιών για τη Γιουγκοσλαβία, τον
περασμένο Μάρτιο στο Παρίσι η σερβική αντιπροσωπεία βρέθηκε μπροστά σε ένα
στρατιωτικό παράρτημα της Συνθήκης, που ζητούσε την ουσιαστική κατοχή
ολόκληρης της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ. Οι Σέρβοι το απέρριψαν και το ΝΑΤΟ
ξεκίνησε τον πόλεμο. Ωστόσο 79 ημέρες μετά, το ΝΑΤΟ έχασε κάθε ενδιαφέρον για
το παράρτημα και, στις τελικές δραματικές συναντήσεις, τού ήταν αρκετή μια
δύναμη του ΝΑΤΟ μόνο μέσα στο Κόσοβο. Έκτοτε σύγχυση περιέβαλλε αυτή τη
σημαντική προσθήκη της τελευταίας στιγμής στην «ειρηνευτική» συμφωνία του
Παρισιού. Παρουσιάσθηκε άραγε από τους Αμερικανούς για να εξαναγκασθεί ο
Πρόεδρος Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς να απορρίψει ολόκληρο το ειρηνευτικό πακέτο και
να μπορέσει το ΝΑΤΟ να βομβαρδίσει τη Σερβία; Ακόμη και το κείμενο του
στρατιωτικού παραρτήματος δεν ήταν γνωστό στους δημοσιογράφους που κάλυπταν
τις δύο πτυχές των «ειρηνευτικών» συνομιλιών στο Ραμπουγέ και το Παρίσι. Οι
Σέρβοι λένε πως το κατήγγειλαν στην τελευταία συνέντευξη Τύπου που έδωσαν στο
Παρίσι ­ στις 11 μ.μ. της 18ης Μαρτίου στη γιουγκοσλαβική πρεσβεία. Μολονότι
μια σύνοψη ενός πρώτου σχεδίου της ειρηνευτικής Συνθήκης μπήκε την 1η Μαρτίου
στη βιβλιοθήκη της Βουλής των Κοινοτήτων, η πλήρης Συνθήκη μαζί με τα
στρατιωτικά παραρτήματα δεν μπήκαν στη βιβλιοθήκη παρά την 1η Απριλίου.

Τα πλήρη παραρτήματα ζητούσαν για το ΝΑΤΟ δικαιώματα οδικής, σιδηροδρομικής
και αεροπορικής διέλευσης σε όλη τη Γιουγκοσλαβία, τη χρήση ραδιοσταθμών,
ακόμη και παραίτηση εκ των προτέρων από οποιαδήποτε απαίτηση αποζημίωσης εις
βάρος του ΝΑΤΟ. Για οποιοδήποτε κράτος αυτό θα ισοδυναμούσε με κατοχή. Ο Μίλαν
Κόμνενιτς, ο οποίος ήταν ομοσπονδιακός υπουργός Πληροφόρησης βρισκόταν στο
Παρίσι τότε ανησύχησε για το στρατιωτικό παράρτημα. Γράφει τώρα ένα βιβλίο για
τις διαπραγματεύσεις με τίτλο «Η παγίδα του Ραμπουγέ». «Δεν ξέρουμε πότε οι
Ρώσοι έμαθαν για τις παραγράφους έξι, επτά και οκτώ του παραρτήματος», λέει.
«Ο Ιγκόρ Ιβανόφ ισχυρίσθηκε ότι η ρωσική πλευρά δεν είχε ιδέα για το
παράρτημα. Η έκπληξη είναι ότι, εκτός από τους Αμερικανούς, ουδείς γνώριζε για
το παράρτημα. Μας το έδωσαν μία ημέρα πριν από το τέλος των συνομιλιών του
Παρισιού. Όταν συνειδητοποιήσαμε ότι απειλούμαστε με πόλεμο, δεχθήκαμε ντε
φάκτο την πολιτική συμφωνία», λέει ο Κόμνενιτς.