ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Όσο για τον καλεσμένο; Ας πρόσεχε…

Στις ημέρες μας που όλα υποκλίνονται στην πολιτική τής επικοινωνίας και
μεσουρανούν οι επιχειρήσεις δημοσίων σχέσεων, οι κώδικες καλής συμπεριφοράς
τηρούνται απαρέγκλιτα. Βέβαια η πολιτική συμπεριφορά δεν δεσμεύεται από
τέτοιου είδους κανόνες. Υπαγορεύεται, αξιοποιεί και προσαρμόζεται σε άλλη
λογική, τόσο διάφορη από εκείνη των κοινών θνητών. Η σημασία της λειτουργίας
των γραφείων εθιμοτυπίας εξαντλείται στην τήρηση τυπικών κανόνων, διεθνώς
αποδεκτών. Έτσι δεν πρέπει διόλου να μας ξενίζει όταν την ώρα ενός δείπνου με
υψηλούς καλεσμένους ο οικοδεσπότης δεν αφήνει την ευκαιρία να του σούρει τα εξ
αμάξης. Να του εκθέσει όλα του τα παράπονα. Να ασκήσει κριτική στη στάση και
στη συμπεριφορά ετών. Να διαπραγματευθεί μαζί του. Να διεκδικήσει το δίκιο
του. Να καρφώσει τον αντίπαλο. Να κερδίσει την εύνοια. Την προαγωγή. Αλλά
κυρίως τις εντυπώσεις συνδαιτυμόνων και τρίτων. Σκεφτείτε ένα δείπνο με
καλεσμένο το αφεντικό σας, να δέχεται ­ με ευπρέπεια, δεν λέω ­ επιθέσεις και
κριτική για τον τρόπο που διοικεί, για τα χρήματα που δίνει και για τις
παρεμβάσεις που δεν κάνει προκειμένου να σας υπερασπισθεί όταν ο συνάδελφος
σάς βάζει εκ συστήματος τρικλοποδιές. Πώς να μην του βγει το ψάρι α λα
σπετσιώτα από τη μύτη, το αρνάκι του αμπελουργού να μη σταθεί ως πέτρα στο
στομάχι του και το ανατολίτικο γλυκό να μην επιβεβαιώσει τις επιλογές του; Ο
οικοδεσπότης, πάντως, τα είπε και ησύχασε. Εμείς το χαρήκαμε. Όσο για τον
καλεσμένο; Ας πρόσεχε…