ΠΡΟΣΩΠΑ Μια μοναχική διαμαρτυρία

Ιάπωνας συνδικαλιστής. Ο Τετσουρό Τανάκα διαμαρτύρεται τραγουδώντας για την απόλυσή του

Στις 22 Οκτωβρίου, στις 8 το πρωί, ο Τετσουρό Τανάκα, 51 χρόνων, παρκάρει το
σκούτερ του μπροστά στην είσοδο του εργοστασίου της Oki Electric Industry στο
Χατσιόζι, ένα προάστιο του Τόκιο.

Φοράει καουμπόικο καπέλο, τζιν και μπλούζα κι αρχίζει να τραγουδάει με την
κιθάρα του απευθυνόμενος στους εργαζομένους που μπαίνουν στο εργοστάσιο:
«Μήπως λησμονήσατε; / Μήπως λησμονήσατε; / Ότι για την επιχείρηση /
Απαρνηθήκατε τους φίλους σας / Ότι μεταλλαχθήκατε». Σχεδόν όλοι τον αγνοούν.
Στις 8.30 βάζει την κιθάρα του στη θήκη της και επιστρέφει στο σπίτι του. Η
μοναχική σταυροφορία του μπροστά στην είσοδο του εργοστασίου άρχισε στις 30
Ιουνίου του 1981. Πάνε τώρα περισσότερες από έξι χιλιάδες ημέρες που είναι
πιστός στο καθημερινό ραντεβού του, βρέξει-χιονίσει.

Ο Τανάκα άρχισε να δουλεύει στην Oki το 1969. Έξι χρόνια μετά παντρεύτηκε και
απέκτησε δύο γιους. Το 1978, η ζωή του άλλαξε ριζικά: η εταιρεία ανακοίνωσε
την κατάργηση 1.500 θέσεων εργασίας ­ το 10% του δυναμικού του εργοστασίου.
Χάρη στις κινητοποιήσεις των εργατών, στις οποίες πήρε ενεργό μέρος ο Τανάκα
μολονότι δεν ήταν μεταξύ τών προς απόλυση, η διεύθυνση μείωσε τελικά τις
απολύσεις σε 268. Παράλληλα σκλήρυνε τη στάση της έναντι του συνδικάτου.
Κάμερες επιτηρούσαν τους εργάτες που δέχονταν να πάρουν συνδικαλιστικές
προκηρύξεις και η ατμόσφαιρα στον χώρο δουλειάς βάρυνε αφόρητα.

«Μέσα σε δύο μήνες, οι περισσότεροι εργαζόμενοι άλλαξαν στάση», λέει ο Τανάκα.
«Οι συνάδελφοι άρχισαν να απομονώνουν όσους δεν υπάκουαν στους
προσανατολισμούς της επιχείρησης. Σκέφτηκα πως άξιζε να αφιερώσω τη ζωή μου
στην καταπολέμηση αυτής της στάσης». Έβαλε υποψηφιότητα για το συνδικάτο, αλλά
μόλις δοκίμασε να πάρει τον λόγο έπειτα από την ομιλία ενός υποψηφίου που
υποστηριζόταν από τη διεύθυνση, χίλιοι από τους παρισταμένους αποχώρησαν
επιδεικτικά. Ο Τανάκα απέτυχε στις εκλογές, μετατέθηκε δυσμενώς και απολύθηκε
όταν αρνήθηκε να δεχθεί τη μετάθεση. Από το επόμενο πρωί άρχισε να τραγουδά
μπροστά στην πύλη του εργοστασίου.

Ο Τανάκα και η οικογένειά του ζουν τώρα από τον μισθό της γυναίκας του και από
τα μαθήματα κιθάρας που κάνει ο ίδιος. Προσέφυγε στα δικαστήρια κατά της Oki
για καταχρηστική απόλυση, αλλά έχασε όλες τις δίκες. Ωστόσο δεν λέει να
παραιτηθεί από την προσπάθειά του. «Αν η κοινωνία αποτελείται αποκλειστικά από
ανθρώπους που υποκύπτουν στο σύστημα, όταν πάρει μια κακή κατεύθυνση δεν θα
σταματήσει ποτέ», λέει ο Τανάκα. «Κι εγώ αυτό που μπορώ να κάνω είναι να
συνεχίσω να διαμαρτύρομαι, να τραγουδάω μπροστά στην επιχείρηση που με πέταξε
στον δρόμο».