ΔΡΟΜΟΙ

Κάθε τόσο…

… ένα φάντασμα κάνει τακτικά την εμφάνισή του στα εξώφυλλα των
περιοδικών και στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων: το φάντασμα της ισλαμικής
επανάστασης. Η περιοχή του λεγόμενου «ισλαμικού τόξου» γίνεται ολοένα και πιο
ευέλικτη, όσο χρειάζεται για να χωρέσει κάθε φορά τις διάφορες «ερμηνείες» για
κάθε νέα κρίση, όταν σε αυτήν εμπλέκονται και μουσουλμάνοι. Αυτήν τη φορά, το
φάντασμα ξεπροβάλλει την επαύριον του ρωσικού πολέμου στην Τσετσενία, ο οποίος
εκλογικεύεται από τη Μόσχα σαν μια αποστολή για την εκκαθάριση των ισλαμιστών
τρομοκρατών. Για όσους το βλέπουν, το φάσμα των ισλαμιστών ζηλωτών μοιάζει να
ρίχνει τη σκιά του από τον Καύκασο μέχρι την Κεντρική Ασία και τις δυτικές
επαρχίες της Κίνας.

Η περιοχή…

… όμως συμβαίνει να προσφέρει το λιγότερο γόνιμο έδαφος στον ισλαμικό
φονταμενταλισμό. Αυτό βέβαια δεν αποτρέπει τους «αναλυτές» να κάνουν
προβλέψεις. Γιατί κάτι πρέπει να πουν για να σκεπάσουν με αυτό την άγνοια του
δυτικού κόσμου για όσα συμβαίνουν σε αυτή την απόμακρη, άγνωστη και ταραγμένη
άκρη της Γης. Κάτι που συνήθως εκτρέφει μονάχα προκαταλήψεις. Είναι αλήθεια
πως όλες οι τουρκόφωνες περιοχές διέρχονται μια μεταβατική περίοδο στην οποία
η κλίκα του Κρεμλίνου, οι περιφερειακοί ηγεμόνες, οι αρχιμαφιόζοι και οι
μουσουλμάνοι οπλαρχηγοί κάνουν κλεφτοπόλεμο. Ο ισλαμικός παράγοντας δεν είναι
ο μοναδικός και έχει ιστορικές ρίζες, που ξαναφύτρωσαν με τη διάλυση της
Σοβιετικής Ένωσης. Περιφερειακές δυνάμεις όπως η Τουρκία, το Ιράν, η Σαουδική
Αραβία και το Πακιστάν θέλησαν να μπουν στην περιοχή, με χρήμα για τζαμιά, με
Κοράνια, με εμπορικά κίνητρα. Η Αμερική, η Γερμανία και το Ισραήλ με
οικονομική και τεχνική βοήθεια.

Η αστάθεια…

… υποδαυλίζεται από αυτές τις παρεμβάσεις. Αφού νίκησαν στον πόλεμο τους
σοβιετικούς, οι Αφγανοί άρχισαν να κατασπαράσσονται μεταξύ τους. Ο εμφύλιος
πόλεμός τους εξαπλώθηκε στο γειτονικό Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν. Οι
ξένοι «μουτζαχεντίν», δηλαδή οι μισθοφόροι που είχε στρατολογήσει και
εκπαιδεύσει η CIA από χώρες όπως η Υεμένη και η Σαουδική Αραβία δεν
ακολούθησαν όλοι το παράδειγμα του Οσάμα Μπιν Λάντεν (φωτό), υποστηρίζει ο
αρθρογράφος της «Τορόντο Σταρ» Χαρούν Σιντίκι. Οι περισσότεροι έφυγαν μετά το
τέλος του πολέμου στο Αφγανιστάν, αναζητώντας νέες αποστολές. Κάποιοι από
αυτούς τις βρήκαν στην Τσετσενία και το Νταγκεστάν. Κάποιοι άλλοι στην κοιλάδα
Φεργκάνα, που απλώνεται από το Ουζμπεκιστάν μέχρι το Κιργιστάν. Μπορεί να μην
ίδρυσαν εκεί ισλαμικά κράτη, αλλά με τις γενειάδες και τα φανταχτερά
αμερικανικά όπλα τους κάνουν καλά εξώφυλλα στα περιοδικά και τραβηκτικές
εκπομπές στην τηλεόραση.

Οι «ιθαγενείς»…

… μπορεί τώρα να ανακαλύπτουν ξανά την ισλαμική τους ταυτότητα, αλλά
πολύ λίγοι από αυτούς είναι φανατικοί θρησκόληπτοι και ακόμη λιγότεροι είναι
φονταμενταλιστές ισλαμιστές. Δεν έχουν καμιά διάθεση να τα δώσουν όλα στους
«Αφγανούς» ούτε να πέσουν μέχρις ενός στον «ιερό πόλεμο» κάποιου φανατικού. Αν
κάτι σήμερα τους έχει ξεσηκώσει ­ εκτός από τα αφεντικά των ναρκωτικών ­ αυτό
δεν είναι άλλο από τον «γιελτσινικό ιμπεριαλισμό»: για να σώσει το τομάρι της,
η κλίκα του Κρεμλίνου διαπράττει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στην Τσετσενία.