ΔΡΟΜΟΙ

Με μάτια…

… που κοιτούν ακόμη στον παρελθόν ατενίζουν το παρόν στη Λαϊκή Δημοκρατία
του Κονγκό. Όταν έφτασαν εκεί είκοσι δύο παρατηρητές του ΟΗΕ για να
επιτηρήσουν την κατάπαυση του πυρός, ο υπουργός Εξωτερικών Γιερόντια Ντομπάσι
εξέφρασε την ανησυχία του: με επιστολή του στον Κόφι Άναν, κατήγγειλε πως
ανάμεσα στους παρατηρητές υπήρχε κάποιος που είχε αναλάβει να δολοφονήσει τον
πρόεδρο Λοράν Καμπίλα. Αυτή η υποψία δεν βασίζεται μόνο στις σημερινές αλλά
και στις παλιές συνωμοσίες, γράφει η βελγική εφημερίδα «Λε Σουάρ», όπως εκείνη
που κατέληξε στη δολοφονία του πρωθυπουργού της χώρας Πατρίς Λουμούμπα. Το
φάντασμά του πλανιέται ακόμη πάνω από το Βέλγιο.

Ένας ιστορικός…

… ο Φλαμανδός Λούντο ντε Βιτ, κατάφερε να ξετρυπώσει έγγραφα από το βελγικό
υπουργείο Εξωτερικών που δείχνουν ότι οι Βέλγοι δεν θα μπορέσουν ποτέ να
ξεπλύνουν τα χέρια τους από το αίμα του Λουμούμπα (φωτό). Στα τέλη του 1960,
όταν οι αποικιοκρατικές δυνάμεις διαμοιράζονταν το Κονγκό, ο πρωθυπουργός της
χώρας είχε συλληφθεί από τον πραξικοπηματία και αντικομμουνιστή συνταγματάρχη
Μομπούτου και εκρατείτο στο στρατόπεδο της Τάισβιλ. Ο Λούντο ντε Βιτ βρήκε στα
αρχεία τηλεγράφημα του υπουργού Αφρικανικών Υποθέσεων του Βελγίου που
παραγγέλνει, στις 15 Ιανουαρίου 1960, στον αρχηγό του αποσχιστικού κινήματος
Μωυσή Τσόμπε να μεταφέρει το «πακέτο» στο άντρο του στην Κατάνγκα («πακέτο»
λεγόταν στη διπλωματική γλώσσα των Βρυξελλών ο Λουμούμπα, ο υπουργός
Αθλητισμού Μορίς Μπόλο και ο αντιπρόεδρος της Γερουσίας Τζόζεφ Οκίτο, όλοι
τους κρατούμενοι των ανταρτών).

Το «πακέτο»…

… παρέλαβαν στην Ελιζάμπετβιλ Βέλγοι αξιωματούχοι, ο διοικητής του
αεροδρομίου, ο διευθυντής επικοινωνιών, σύμβουλοι του Τσόμπε και χωροφύλακες
της Κατάνγκα. Τα έγγραφα αποδεικνύουν για πρώτη φορά ότι η εμπλοκή των Βέλγων
αποικιοκρατών ήταν συνεχής, τόσο στο μαρτύριο όσο και στη θανάτωση του
Λουμούμπα. Ο αστυνομικός επιθεωρητής Φερσέρ συντόνισε τη μεταφορά των
κρατουμένων. Και ο λοχαγός Ζιλιέν Γκατ ήταν επικεφαλής του εκτελεστικού
αποσπάσματος. Την αυγή της 18ης Ιανουαρίου 1961, οι τρεις κρατούμενοι
βασανίστηκαν μέχρι θανάτου από τους ανθρώπους του καθεστώτος της Κατάνγκα,
κάτω από τα ανυπόμονα βλέμματα των Βέλγων και των κυανοκράνων.

Η φρίκη…

… δεν τελειώνει εδώ. Πάλι Βέλγοι, οι αδελφοί Σοέτ, μέλη της στρατιωτικής
αστυνομίας της Κατάνγκα, δυο μέρες μετά το έγκλημα, αναλαμβάνουν να ξεθάψουν
και να εξαφανίσουν τα τρία πτώματα. Ο Ζεράρ Σοέτ εξομολογείται στον Λούντο ντε
Βιτ πως νιώθει να τον κυνηγάει ακόμη εκείνη η ατέλειωτη νύχτα, όταν με πολύ
κόπο κομμάτιασε τα πτώματα με ένα πριόνι, βούτηξε τα κομμάτια μέσα σε βιτριόλι
και ύστερα έβαλε φωτιά στα απομεινάρια. Λέει μάλιστα πως έχει κρατήσει ένα
σουβενίρ από εκείνη τη φρικαλέα νύχτα: δυο τρία δόντια του Λουμούμπα, που λέει
πως τα έχει ακόμη. Εκείνη η νυχτερινή δουλειά των αδελφών Σοέτ επέτρεψε την
πραγματοποίηση μιας άλλης επιχείρησης που κράτησε σχεδόν σαράντα χρόνια: ήταν
η επιχείρηση συσκότισης του Βελγίου, η επίμονη άρνησή του ότι είχε οποιαδήποτε
ευθύνη για τη δολοφονία του εκλεγμένου πρωθυπουργού του Κονγκό, του ανθρώπου
που έγινε σύμβολο του κινήματος των Αδεσμεύτων. Μοναδικό του αμάρτημα ήταν πως
δεν άρεσε στους Αμερικανούς και πως είχε τολμήσει να πει κατάμουτρα στον
βασιλιά Μποντουέν πως, κάτω από το βελγικό ζυγό, ο λαός του δεν είχε γνωρίσει
παρά μονάχα ταπεινώσεις.