Τον αποδοκίμασαν όλοι

Ο Γιάννης Ιωαννίδης δεν μπορεί να περάσει στην ομάδα του τα στοιχεία εκείνα που θα την κάνουν να πρωταγωνιστήσει

Περιοδεύων θίασος στην Ευρώπη και την Ελλάδα έχει καταντήσει ο Ολυμπιακός και
πλέον οι στόχοι του φαίνεται ότι μπαίνουν σε δρόμο χωρίς επιστροφή. Η εμφάνιση
με την (άλλοτε κραταιά) ιταλική Βαρέζε στο ΣΕΦ δεν προκάλεσε έκπληξη στους
ελάχιστους (πλέον) οπαδούς των «ερυθρολεύκων» που έχουν ακόμα το κουράγιο ή
την… τρέλα να πηγαίνουν στο γήπεδο. Ήταν απλώς ακόμα ένας κρίκος στην
αλυσίδα της παρακμής που παρουσιάζει πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της η
ομάδα του Πειραιά.

Όπως και πρώτη φορά την τελευταία δεκαετία (όπου οι «ερυθρόλευκοι» ξεκίνησαν
την προσπάθεια αναγέννησης του τμήματος μπάσκετ) συνέβη να αποδοκιμαστεί ο
Γιάννης Ιωαννίδης και οι παίκτες του από το σύνολο των φίλων της ομάδας, έστω
αυτών των 1.200 που βρέθηκαν προχθές στο ΣΕΦ. Οι πιο πιστοί φίλοι του «Ξανθού»
και του Ολυμπιακού που οραματίζονταν την ομάδα και πάλι στην κορυφή δεν
άντεξαν και προέβησαν σε αποδοκιμασίες προς τα ινδάλματά τους. Αρχικά
αποδοκίμασαν σε κάποια σημεία στο δεύτερο ημίχρονο και στο τέλος ξέσπασαν,
λίγα λεπτά πριν αποχωρήσουν από τις κερκίδες, βλέποντας στο ταμπλό του γηπέδου
το σκορ να έχει πάει στο 69-52 υπέρ των Ιταλών.

Ο μόνος που δεν αποδοκιμάστηκε ήταν ο Βασίλης Σούλης ενώ κάποιοι ζήτησαν και
λόγο από τον «Ξανθό», όταν ο τελευταίος κατευθυνόταν προς τη φυσούνα, γιατί
δεν τον χρησιμοποίησε. Είναι ουσιαστικά η πρώτη φορά που αμφισβητείται σε
τέτοιο βαθμό ο Γιάννης Ιωαννίδης από τους φίλους τού Ολυμπιακού που είναι στο
γήπεδο.

ΚΡΙΣΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ

Ο Ολυμπιακός δεν περνά απλώς αγωνιστική κρίση, όπως συνέβη άλλες χρονιές όπου
έκανε μαζεμένες κάποιες ήττες. Σε αυτές τις περιπτώσεις ξεπερνούσε την…
τρικυμία με επιτυχία ύστερα από λίγον καιρό. Ουσιαστικά διανύει κρίση
ταυτότητας. Ο Γιάννης Ιωαννίδης και οι παίκτες του ψάχνουν τους εαυτούς τους
εντός και εκτός γηπέδων και οι οπαδοί τους δεν πιστεύουν στα μάτια τους με
αυτά που βλέπουν.

Αυτή τη στιγμή από τον Ολυμπιακό λείπουν τα πάντα και κυρίως τα συστατικά που
επιτρέπουν σε μια μεγάλη ομάδα να πρωταγωνιστήσει. Ο ηγέτης είναι το Α και το
Ω στις τοπ ομάδες. Ακόμα και η πρωταθλήτρια Ευρώπης Ζαλγκίρις Κάουνας, που
βασιζόταν στο σύνολο, στις δύσκολες στιγμές είχε τον Άντονι Μπούι να την…
ξελασπώνει.

Ο Ολυμπιακός γι’ αυτή τη δουλειά ουσιαστικά εφέτος έχει μόνο τον Μίλαν Τόμιτς,
ο οποίος όμως εξαντλείται έχοντας διπλό ρόλο. Εκτός από αυτόν του εκτελεστή,
πρέπει να έχει και του οργανωτή, αφού ο Ρόμπινσον σε καμία περίπτωση δεν είναι
πλέι μέικερ.

Έτσι ο Μίλαν πρέπει να κατεβάζει την μπάλα, να οργανώνει και να παίρνει και
θέση για να κάνει τα σουτ. Βιολογικά είναι αδύνατον να αντέξει σε μια σειρά
αγώνων να κάνει το ίδιο πράγμα και μάλιστα στο μεγαλύτερο μέρος του
παιχνιδιού.

ΒΑΡΟΜΕΤΡΙΚΟ ΧΑΜΗΛΟ

Ο «Ξανθός» έχοντας επιλέξει και τους δύο ξένους δεν είναι απλό να ζητήσει αντικατάστασή τους

Ο Τζέιμς Ρόμπινσον μίλησε για… φόβο των συμπαικτών του μπροστά στο
ενδεχομένο λάθος, αλλά μήπως είναι καλύτερη η περίπτωση του ιδίου που
επαναλαμβάνει τα λάθη του σε κάθε παιχνίδι χωρίς να έχει πρόβλημα; Ουσιαστικά
αποτελεί το βαρόμετρο του Ολυμπιακού, αλλά βρίσκεται μόνιμα σε… βαρομετρικό
χαμηλό παρασύροντας και την ομάδα του. Εγκλωβίζεται εύκολα από τον αντίπαλο
αμυντικό (ακόμα και όταν αυτός είναι χειρότερος από τον ικανότατο Αντρέα
Μενεγκίν), υποπίπτει σε συνεχόμενα λάθη, δεν δίνει τον ρυθμό που χρειάζεται η
ομάδα του και εκνευρίζεται. Στο προχθεσινό ματς σημείωσε 24 πόντους, αλλά
μέχρι το 35′ όταν και το ματς «παιζόταν» είχε μόλις 2/7 δίποντα και 0/5
τρίποντα. Σημείωσε 12 πόντους στο τελευταίο δίλεπτο όταν όλα είχαν κριθεί στο
σερί 10-0 του Ολυμπιακού.

Δεν ξεχνά βέβαια μετά το τέλος των αγώνων να αφιερώσει όλο του τον χρόνο
μιλώντας στο κινητό του, δείχνοντας εντελώς αμέτοχος στην κακή εμφάνιση και
την ήττα της ομάδας. Σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητούμε την αξία του
«Χόλιγουντ» ως παίκτη του ΝΒΑ. Τον κρίνουμε όμως για τη συμπεριφορά του
(γενικότερα) στην ελληνική πραγματικότητα.

Δεν επιτρέπεται ένας αστέρας του ΝΒΑ να συμπεριφέρεται σαν το μικρό παιδί που
του έχουν πάρει το γλειφιτζούρι και θυμώνει. Τα καμώματά του είναι
παιδιαρίστικα, όπως για παράδειγμα το τελευταίο σε μιαν από τις πρόσφατες
προπονήσεις. Οι συμπαίκτες του τον είδαν έκπληκτοι να αρνείται να «δέσει» τα
πόδια του, επειδή θεώρησε πως ο Ντούσαν Βούκσεβιτς του πήρε τη σειρά! Μετά το
ματς με τη Βαρέζε οι άνθρωποι του συλλόγου τον φώναζαν στο πούλμαν και αυτός
μιλούσε στο κινητό απαθής, αλλά και με έναν παίκτη της ιταλικής ομάδας.

ΟΙ ΨΗΛΟΙ

Η άλλοτε ανίκητη φρόντ λάιν των Πειραιωτών μοιάζει πλέον με ξέφραγο αμπέλι.
Όποιος θέλει μπαίνει μέσα, σκοράρει, παίρνει ριμπάουντ και κάνει γενικά…
πάρτι. Όπως ο απίθανος Κόρι Άλεν, ο Αμερικανός της Βαρέζε που ελέω της
απουσίας του τραυματία Σαντιάγκο (φανταστείτε να έπαιζε και αυτός) επωμίστηκε
το βάρος κάτω από τα καλάθια. Και τα κατάφερε περίφημα, αφού δεν βρήκε
αντίσταση.

Ο Ντράγκαν Τάρλατς δεν ήταν έτοιμος (όπως αποδείχθηκε και εφέτος) να διαδεχθεί
τον Παναγιώτη Φασούλα ως ο κυρίαρχος ψηλός και, εφόσον δεν αποκτήθηκε άλλος με
προσωπικότητα και σταμάτησε ο «Πάνι», δημιουργήθηκε ένα μεγάλο κενό κάτω από
τα καλάθια. Παράλληλα ο «Τάκι», που δεν μπόρεσε να φτάσει στο κορυφαίο σκαλί
της καριέρας του ούτε επί Ίβκοβιτς, δείχνει εφέτος να μην έχει αυτοπεποίθηση
και να μην πιστεύει καν στον εαυτό του. Προχθές έχασε και πάλι λέι-απ μόνος
του, πράγμα που δείχνει την έλλειψη σιγουριάς για τον εαυτό του. Και μην πείτε
πως είναι θέμα μη καλών σχέσεων με τον Ιωαννίδη, αφού η απόδοσή του κυμαίνεται
στα περσινά επίπεδα. Γκραντ και Ντε Μιγκέλ δεν μπορούν να τον βοηθήσουν άμεσα.

ΑΔΥΝΑΜΟΣ

Όσον αφορά τώρα τον τεχνικό του Ολυμπιακού, είναι φανερό πως βρίσκεται σε μιαν
από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις της καριέρας του (άσχετα αν η χρονιά δεν
βρίσκεται ούτε καν στη μέση) βλέποντας να μην μπορεί να εφαρμόσει αυτά που
θέλει στους παίκτες του. Είναι σίγουρο πως ο Γιάννης Ιωαννίδης και εφέτος
δουλεύει το ίδιο σκληρά όπως άλλες χρονιές, αλλά δεν βλέπει αποτελέσματα. Αντ’
αυτού το προφίλ του έχει δεχτεί ένα πολύ γερό χαστούκι, με αποτέλεσμα το
θηριώδες «Ντόμπερμαν» (όπως είναι ένα από τα παρατσούκλια του) να μοιάζει
με… αδύναμο πεκινουά. Το χειρότερο για τον ίδιο είναι πως αυτή την αδυναμία
του τη νιώθουν πλέον όχι μόνο οι αντίπαλοι (δεν νιώθουν το ίδιο δέος που
ένιωθαν για τον ανίκητο «Ξανθό»), αλλά ίσως και οι παίκτες του. Ο ίδιος
δοκιμάζει πολλά, αλλά δεν του βγαίνει τίποτα, με αποτέλεσμα να απογοητεύεται.
Μετά το ματς με τη Βαρέζε δεν είχε καν το κουράγιο να μπει στα αποδυτήρια. Τι
να πει στους παίκτες;

«Δεν λέγεται δημόσια το τι θα πρέπει να αλλάξει στην ομάδα για να πάμε
καλύτερα» είπε στη συνέντευξη Τύπου, δείχνοντας πάντως τον προβληματισμό του.

Δεν έχει καταφέρει να αλλάξει στους παίκτες τη νοοτροπία ή την αρνητική
ψυχολογία, αλλά και δεν μπορεί να βγάλει στο γήπεδο αυτά που τους δείχνει στην
προπόνηση. Οι τραγικές εμφανίσεις της ομάδας δεν έχουν προηγούμενο και είναι
άγνωστο το πού θα σταματήσουν.

Το να αλλάξουν οι ξένοι, επαναλαμβάνουμε, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα
συμβόλαιά τους είναι non cut, πράγμα που σημαίνει πως για να σπάσουν θα
χρειαστούν έξτρα χρήματα.

Ο «Ξανθός» έχοντας επιλέξει και τους δύο ξένους δεν είναι απλό να ζητήσει
αντικατάστασή τους και ίσως πληρώσει τελικά τις επιλογές του, κρατώντας τους
ως το τέλος. Βέβαια σε αυτές τις περιπτώσεις μοα αλλαγή συνήθως επιδρά θετικά,
αλλά πριν συναντηθεί ο τεχνικός του Ολυμπιακού με τον πρόεδρο της ομάδας
Σωκράτη Κόκκαλη και τον αντιπρόεδρο Γιώργο Σαλονίκη (έλειπαν για δουλειές στο
Λονδίνο) δεν θα υπάρξει κάποια εξέλιξη, ακόμα και αν αυτή αφορά ένα απλό πρόστιμο.

ΤΟ ΜΑΤΣ: Ο Ολυμπιακός παραδόθηκε (62-69) αμαχητί στους Ιταλούς

‘Εκανε τη Βαρέζε να φαντάζει μεγάλη

Αυτό έλειπε να βρει έτσι τον Ολυμπιακό η Βαρέζε και να τον… αφήσει. Οι
Ιταλοί (νίκησαν 69-62) που παραπαίουν στο «σπαγκέτι-σιρκουί» (9οι) και την
Ευρωλίγκα (ήταν προτελευταίοι στον όμιλο πάνω μόνο από την Πιβοβάρνα πριν από
το προχθεσινό ματς) την Τετάρτη φάνταζαν στο ΣΕΦ σαν την… θρυλική Ίνις που
σκόρπιζε τον τρόμο στο πέρασμά της από τα ευρωπαϊκά γήπεδα την δεκαετία του
’70 παίζοντας σε δέκα συνεχόμενους τελικούς του κυπέλλου πρωταθλητριών,
κερδίζοντας τους μισούς.

Και όμως η Βαρέζε ήταν η ίδια ομάδα (με δύο ουσιαστικά παίκτες, τον Μενεγκίν
και τον Ποτζέκο) με αυτή που παίζει ώς τώρα. Βαμμένα κόκκινα μαλλιά δηλαδή,
όπως των παικτών της. Απλά απέναντί της ήταν ένας τραγικός Ολυμπιακός. Μια
ομάδα χωρίς προσανατολισμούς, αρχή και τέλος, που ενώ ήταν το φαβορί για την
κατάκτηση της πρώτης θέσης (ίσως στον πιο εύκολο όμιλο της Ευρωλίγκα) ιδρώσει
για να μπει ­ αν τα καταφέρει ­ στην πρώτη τριάδα του ομίλου της, προκειμένου
να είναι πιο εύκολη η συνέχεια.

ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΑΝ

Οι «ερυθρόλευκοι» για μια ακόμα φορά (μετά τα παιχνίδια με Άρη, ΠΑΟΚ,
Πιβοβάρνα) κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος στα πρώτα λεπτά του δευτέρου
ημιχρόνου. Με απίστευτη ευκολία οι Ιταλοί πετύχαιναν άνετα τρίποντα χωρίς
αντίσταση και σημείωσαν ένα πανεύκολο σερί 11-0, προηγήθηκαν 44-32 (από 33-32
στο ημίχρονο) ενώ ακόμα και όταν ο Ολυμπιακός πλησίασε σε 46-39 (με το πρώτο
καλάθι του Ρόμπινσον στο 28!) δεν φαινόταν πως μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι.
Κάτι που έκανε αποτελεσματικά μόνο στο Ηράκλειο εφέτος.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Άντε Μενσά 3 (1), Βούκσεβιτς, Παπανικολάου 11 (1),
Ρόμπινσον 24, Νάκιτς, Τόμιτς 7, Τάρλατς 8, Ντε Μιγκέλ 3, Γκραντ 6.

ΒΑΡΕΖΕ: Σεκούντα 8 (2), Άλεν 11 (1), Βέσκοβι 2, Ποτζέκο 14 (3),
Βούχερερ 6 (2), Μενεγκίν 19 (2), Τζιαντίνι 1, Φοϊερά 4, Τζάνους 4.