ΔΡΟΜΟΙ

Στο Ίντερνετ…

… διασταυρώνουν τις τελευταίες ημέρες τα ξίφη τους οι «Τάιμς της Νέας
Υόρκης» και η «Μοντ Ντιπλοματίκ» για να αποδείξουν ποιος έχει δίκιο για την
παγκοσμιοποίηση. Είναι μια μονομαχία δι’ αντιπροσώπων. Από τη μια μεριά, ο
αρθρογράφος της αμερικανικής εφημερίδας Τόμας Φρίντμαν, και από την άλλη ο
διευθυντής της γαλλικής εφημερίδας Ιγνάσιο Ραμονέ. Φρίντμαν: «Αγαπητέ κύριε
Ραμονέ, οι καταπιεσμένοι της Γης θέλουν να πάνε στην Ντίσνεϊλαντ και όχι στα
οδοφράγματα». Ραμονέ: «Αγαπητέ κύριε Φρίντμαν, η παγκοσμιοποίηση, με το δόγμα
της και τους αριχερείς της, μπορεί να είναι ένας νέος ολοκληρωτισμός». Ποιος
έχει δίκιο; Ο επισκέπτης του Ίντερνετ μπορεί να ψηφίσει έναν από τους δύο, στο
«σάιτ» του «Foreign Policy Magazine», που φιλοξενεί τους μονομάχους (http:
//www.foreignpolicy.com). Μέχρι χθες, ο Φρίντμαν είχε το προβάδισμα, με
ποσοστό 53% έναντι 47% του Ραμονέ.

Το γάντι…

… πέταξε πρώτος ο Τόμας Φρίντμαν, με ένα διθύραμβο για την παγκοσμιοποίηση:
«Το ψυχροπολεμικό σύστημα χαρακτηριζόταν από τις διαιρέσεις που συμβόλιζε το
Τείχος. Το παγκοσμιοποιημένο σύστημα χαρακτηρίζεται από την ολοκλήρωση. Το
ψυχροπολεμικό σύστημα ήταν συγκροτημένο γύρω από εθνικά κράτη, που
ισορροπούσαν γύρω από δύο υπερδυνάμεις. Το παγκοσμιοποιημένο σύστημα έχει
τρεις ισορροπίες. Η πρώτη είναι η παραδοσιακή ισορροπία των εθνικών κρατών. Η
δεύτερη κρίσιμη ισορροπία είναι μεταξύ εθνικών κρατών και παγκόσμιων αγορών.
Ποιος έδιωξε τον Σουχάρτο; Όχι μια υπερδύναμη, αλλά οι υπεραγορές. Η τρίτη
ισορροπία είναι μεταξύ ατόμων και εθνικών κρατών. Η παγκοσμιοποίηση γκρεμίζει
τα τείχη, δικτυώνει τον κόσμο και δίνει στα άτομα περισσότερη εξουσία από
οποιαδήποτε άλλη περίοδο της ιστορίας». Η απάντηση του Ραμονέ ήταν άμεση. Και
η ανταπάντηση του Φρίντμαν.

«Αγαπητέ κύριε Φρίντμαν…

… η παγκοσμιοποίηση, αυτό το δικέφαλο τέρας της τεχνολογίας και της
οικονομίας, οδηγεί τον κόσμο στο χάος. Γιατί υπάρχουν εθνικές και θρησκευτικές
ομάδες που είναι αντίθετες στην ιδέα της παγκόσμιας ενοποίησης και
ομογενοποίησης. Η απληστία των πρωταθλητών της παγκοσμιοποίησης έχει σοβαρές
κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες (Βαλκάνια, Καύκασος). Το 80% του πλούτου
του κόσμου ελέγχεται από το 20% του πληθυσμού του. Το 20% των πιο φτωχών
κατέχει το 0,5% του “πλούτου”. Όμως, γνωρίζω την απάντησή σας, κύριε Φρίντμαν.
“Δώστε τους ένα Μπιγκ Μακ και στείλτε τους στην Ντίσνεϊλαντ!”».

«Αγαπητέ κύριε Ραμονέ…

… γνωρίζω πως η παγκοσμιοποίηση δεν είναι καλή σε όλα της, αλλά δεν είμαι
τυφλός για να μη βλέπω τις νέες ευκαιρίες που ανοίγει στους ανθρώπους. Ρωτήστε
τους εργαζόμενους σε εταιρείες υψηλής τεχνολογίας στην Ινδία, την Ταϊβάν και
την Κίνα. Ή μήπως αυτοί δεν έχουν αξία μπροστά στους φορτηγατζήδες της
Γαλλίας; Νομίζετε πως όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι μισούν την παγκοσμιοποίηση
τόσο όσο και εσείς. Μα αργά ή γρήγορα θα διαπιστώσετε πως κάνετε λάθος. Θα
δείτε πως προτιμούν το “Μαγικό Βασίλειο” από τους “Αθλίους”, την Ντίσνεϊλαντ
από τα οδοφράγματα». (Η μονομαχία συνεχίζεται. Και η ψηφοφορία στο Ίντερνετ).