ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Κάρτες δωρεάν

Χτύπησε το τηλέφωνο τις προάλλες και ήταν η κάρτα. Μια καινούργια κάρτα ­ δεν
είχαμε γνωριστεί ­ αλλά που με μεγάλη επιμονή ήθελε εκείνη ακριβως τη στιγμή
να κάνει τη γνωριμία. Όποια στιγμή και να ήταν ­ σημασία δεν είχε. Για την
κάρτα, τουλάχιστον.

Είστε, μου λέει, από τους καλούς μας πελάτες και γι’ αυτό θέλουμε να σας
δώσουμε μια κάρτα δωρεάν. Ευχαριστώ πολύ, δεν θέλω, τους λέω (ήταν ίσως και η
στιγμή), όμως ο επιμένων νικά, όπως φαντάστηκε, να υποθέσω, η κάρτα. Μα δεν
καταλάβατε ­ επανήλθε με το όνομα τού τόσο καλού πελάτη της ακόμη μια φορά
λάθος τονισμένο ­ σάς είπαμε: δωρεάν. Η τελευταία κάρτα, τους απάντησα κι εγώ,
που πήρα δωρεάν έγραφε πάνω της Happy Birthday και υποπτεύομαι πως δεν είναι
αυτή ακριβώς στην οποία αναφέρεστε. Άλλωστε, τα γενέθλιά μου πέρασαν. Και η
κάρτα σας έχει ήδη βγει, μου είπαν κι εκείνοι για να με κλονίσουν. Μόνο που
όπως πολλά πράγματα είναι θέματα στιγμής, και η κάρτα είχε πέσει ακριβώς πάνω
στη στιγμή της διακήρυξης της ανεξαρτησίας μου από τις πιστωτικές, που εννοούν
να με κρατάνε αιχμάλωτη τόκων υπερημερημερίας, τόκων συμβατικών, τόκων και
άλλων που μπορούν ανά πάσα στιγμή να σου εξηγήσουν και εσύ να μην καταλάβεις
γιατί, αφού δεν ψωνίζεις, εξακολουθείς να πληρώνεις. Και αν νομίζουν πως με
ένα «είναι έτοιμη η κάρτα σας και σας περιμένει» θα παραδοθώ, έχουν λάθος. Δεν
υποκύπτω σε τέτοιες πιέσεις ­ είναι θέμα χαρακτήρα. Αλλά συνεχίζουν. Να σας
δώσουμε αυτή, να αφήσετε τις άλλες (μία πρόταση). Να αφήσω και αυτή και τις
άλλες και αν την πάρει η μπάλα να φύγει από τη μέση και η κάρτα του σούπερ
μάρκετ και η κάρτα καυσαερίων (μια άλλη πρόταση). Μα, χάνετε ­ μου λένε. Το
ξέρω. Έτσι κι αλλιώς, τους λέω. Γι΄ αυτό κρατήστε τη. Κι αν κάποια κάρτα θέλει
να μου έρθει δωρεάν, να μην περιμένει ανταπόκριση στο ταμείο. Αλλιώς τη βλέπω
τη δουλειά. Happy Birthday και Happy new year.