ΔΡΟΜΟΙ

Το «Μάτριξ»…

… που το καλοκαίρι έσπασε τα ταμεία των κινηματογράφων, βλέπει στο μέλλον
κομπιούτερ με τεχνητή νοημοσύνη να παίρνουν τον έλεγχο του κόσμου. Οι άνθρωποι
γίνονται μια φυλή δούλων, «ζωντανές μπαταρίες» που εξασφαλίζουν ενέργεια για
τα πρώην επιτραπέζια «ηλεκτρονικά εργαλεία» τους. Όλα αυτά στο Χόλιγουντ. Ή
μήπως όχι μόνο εκεί; Υπάρχει κάποιος που προβλέπει ότι τα κομπιούτερ θα
κατακυριεύσουν τη Γη μέσα στην επόμενη γενιά. Είναι ο Κέβιν Γουόργουικ,
καθηγητής της Κυβερνητικής στο Πανεπιστήμιο Ρέντινγκ ­ το αντίστοιχο του ΜΙΤ
στην Αγγλία. Όλη του τη ζωή την πέρασε συντροφιά με τη ρομποτική,
κατασκευάζοντας νοήμονες μηχανές και βάζοντας στο ίδιο του το κορμί
εμφυτεύματα από μικροτσίπ. Τα γράφει όλα στο βιβλίο του «Η πορεία των μηχανών:
Γιατί η νέα φυλή των ρομπότ θα κυριεύσει τον κόσμο».

Ανθρώπινο…

… τηλεκοντρόλ έγινε πέρυσι ο Γουόργουικ, όταν εμφύτευσε στο μπράτσο του μια
ηλεκτρονική κάψουλα για να ελέγχει από απόσταση το κομπιούτερ του. Από τότε,
οι εφημερίδες τον αποκαλούν «καθηγητή Σάιμποργκ» και η κόρη του «τρελό
επιστήμονα». Τώρα σχεδιάζει να συνδέσει τον εγκέφαλό του απευθείας με το
κομπιούτερ του. Ο ίδιος λέει πως μονάχα αν γίνουμε «σάιμποργκ» ­ μισοί
άνθρωποι και μισοί μηχανές ­ μπορεί η ανθρωπότητα να σωθεί από το χειρότερο
σενάριο: το μέλλον του «Μάτριξ».

Με επτά ρομπότ…

… πειραματίζεται ο Γουόργουικ, που τα έχει ονομάσει «επτά νάνους». Είναι μια
«διμοιρία» από μικρόσωμα ρομπότ με μεταλλικά πρόσωπα και υπερηχητικά «μάτια»
που μπορούν και διδάσκονται τόσο ατομική όσο και ομαδική συμπεριφορά. Σαν
μυρμήγκια (ή σαν άνθρωποι) μπορούν και στριφογυρίζουν, ακολουθούν το ένα το
άλλο, μιμούνται τον αρχηγό τους που ανακάλυψε πρώτος το μυστικό πώς να μη
σκοντάφτει πάνω στους τοίχους. Ο Γουόργουικ ήταν ο πρώτος που κατάφερε να
φτιάξει ένα ρομπότ που μπόρεσε από μόνο του να εκπαιδεύσει ένα άλλο. Μέσα από
το Ίντερνετ, ένα ρομπότ στο Ρέντινγκ της Αγγλίας έμαθε ένα άλλο που βρισκόταν
στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης πώς να «περπατάει».

Μαθαίνουν…

… και προσαρμόζονται, λέει ο Γουόργουικ. Με άλλα λόγια, κάποτε, στο ορατό
μέλλον, δεν θα χρειάζονται ανθρώπους για να τα προγραμματίζουν. Ο Γουόργουικ
υποστηρίζει ότι, μπροστά στις ηλεκτρονικές μηχανές, οι δυνατότητες του
ανθρώπου είναι πεπερασμένες: «Οι αισθήσεις μας είναι περιορισμένες, καλές για
ανθρώπους, αλλά όχι και για μηχανές. Αυτές νιώθουν τον κόσμο με υπερήχους, με
Χ, γάμμα, υπέρυθρες και υπεριώδεις ακτίνες. Κάποτε θα μας ξεπεράσουν, εκτός
και αν αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τα ηλεκτρονικά εμφυτεύματα». Ο Γουόργουικ
προβλέπει ότι το πολύ σε 20-30 χρόνια οι ηλεκτρονικοί εγκέφαλοι θα έχουν την
ίδια, αν όχι περισσότερη δύναμη από τους ανθρώπινους εγκεφάλους. Οι άνθρωποι
θα ήταν τρελοί και ανόητοι για να παραδώσουν την εξουσία στα ρομπότ. Για να μη
γίνει αυτό, η μοναδική λύση είναι η «βελτίωση» του ανθρώπου με ηλεκτρονικά
εμφυτεύματα. Έτσι, βέβαια, θα αλλάξει η ίδια η έννοια του «ανθρώπου». Εκτός αν
προτιμηθεί η λύση που προτείνει στη «Μητρόπολη» ο Φριτς Λανγκ: η καταστροφή
των μηχανών.