Το ευρώ σύμμαχος των ευρωπαϊκών μετοχών

Μια ομαλή διόρθωση στη Γουόλ Στρητ θα αποτελέσει την αφορμή για τοποθέτηση των επενδυτών στις χρηματιστηριακές αγορές της ζώνης ευρώ

Μια φορά κι έναν καιρό ­ στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ­ οι μετοχές και τα
νομίσματα ήταν ορκισμένοι εχθροί. Παγιδευμένες σε έναν ανηλεή πόλεμο για τα
χρήματα των επενδυτών, είχαν δημιουργήσει την εικόνα των αμοιβαία
αποκλειόμενων επενδύσεων: αν είχε κάποιος τοποθετηθεί με μεγάλα κεφάλαια στα
νομίσματα, έπρεπε να μην ασχολείται με μετοχές. Αντίθετα, αν κάποιος είχε
τοποθετήσει τα κεφάλαιά του σε μετοχές, δεν έπρεπε να ασχολείται με την
αστάθεια που παρατηρείται στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος.

Αυτός ο ανταγωνισμός αντικατοπτριζόταν στις αποκλίνουσες συμπεριφορές των δύο
επενδυτικών τοποθετήσεων: για πολλά χρόνια ήταν πολύ δύσκολο να δημιουργηθεί
μια θετική σχέση μεταξύ της κατεύθυνσης που ακολουθούσαν οι χρηματιστηριακές
και αυτής που ακολουθούσαν οι αγορές συναλλάγματος.

Ωστόσο, τα τελευταία τέσσερα χρόνια οι δύο ορκισμένοι εχθροί έχουν υπογράψει
μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, η οποία μπορεί να μεταφραστεί σε μια σειρά
από πολύ σημαντικές συμβουλές για αυτούς που τοποθετούνται στις
χρηματιστηριακές αγορές. Καθώς το ενδιαφέρον των επενδυτών για ομόλογα ­ ο
τρίτος διεκδικητής κεφαλαίων ­ εξασθένησε λόγω της μείωσης των αποδόσεων και
της προσφοράς ομολόγων, οι μετοχές και τα ομόλογα ταξιδεύουν πλέον πάνω στο
ίδιο πλοίο.

Ξαφνικά, οι διαχειριστές κεφαλαίων δεν είχαν άλλες επιλογές από το να
τοποθετήσουν τα χρήματά τους σε μετοχές και νομίσματα, επειδή οι εναλλακτικές
λύσεις ­ μετρητά και ομόλογα ­ ήταν λιγότερο ελκυστικές. Αυτή η αλλαγή στάσης
έκανε μετοχές και νομίσματα να αρχίσουν να κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση
καθώς τα κεφάλαια άρχισαν να εισρέουν σχεδόν ταυτόχρονα. Η σχέση μεταξύ των
δύο πρώην ανταγωνιστών μπορεί να αποδειχθεί πολύ χρήσιμη για την πρόβλεψη των
μελλοντικών κινήσεων στις αγορές συναλλάγματος και μετοχών.

Ας δούμε όμως τις εξελίξεις σε αυτές τις δύο αγορές τα τελευταία χρόνια. Από
το 1995 οι χρηματιστηριακές αγορές και οι αγορές συναλλάγματος στις Ηνωμένες
Πολιτείες, στην Ιαπωνία και, ως ένα βαθμό, στο Ηνωμένο Βασίλειο ακολουθούν η
μια τις κινήσεις της άλλης. Όπως έδειξε και μια πρόσφατη έρευνα που διενήργησε
ο Αλφόσνο Πρατ, επικεφαλής της διεθνούς επενδυτικής στρατηγικής του οίκου Τζέι
Πι Μόργκαν, η εκτόξευση του βιομηχανικού δείκτη Ντάου Τζόουνς αντικατοπτρίζει
ένα ισχυρό δολάριο, ενώ η ανώμαλη προσγείωση του δείκτη Νίκεϊ και η ανάκαμψή
του αντανακλούν και την ανάλογη πορεία του γιεν.

Παρά το γεγονός ότι η προσπάθεια να εξηγηθούν οι επιδράσεις αυτών των κινήσεων
θυμίζει το ερώτημα τού αν το αυγό έκανε την κότα ή η κότα το αυγό (η δύναμη
του δολαρίου υποστηρίζει το Ντάου Τζόουνς ή το αντίστροφο) οι αιτίες είναι
σχεδόν προφανείς. Πάρτε για παράδειγμα τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί, η
αλματώδης ανάπτυξη της οικονομίας προσέλκυσε μια μεγάλη εισροή κεφαλαίων από
εγχώριους και ξένους επενδυτές, οι οποίοι βρήκαν τον δρόμο που οδηγούσε σε
μετοχές και νομίσματα.

Τα συμπεράσματα που βγάζουν αυτοί που τοποθετούνται σε μετοχές και νομίσματα
είναι ξεκάθαρα: ένα ισχυρό δολάριο είναι σημάδι μιας δυνατής χρηματιστηριακής
αγοράς, αλλά ένα νόμισμα που εξασθενεί μπορεί να προκαλέσει πτώση στις τιμές
των μετοχών (και αντίστροφα). Στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών, οι φόβοι
μιας οικονομικής επιβράδυνσης ­ και μιας μείωσης της εισροής κεφαλαίων ­ θα
γίνουν αντιληπτοί κατ’ αρχήν από τον Ντάου Τζόουνς. Γι’ αυτό και οι επενδυτές
των αγορών συναλλάγματος πρέπει να προσέχουν και τις εξελίξεις στη
χρηματιστηριακή αγορά.

Δημιουργεί ευκαιρίες

Η επενδυτική ευκαιρία για αυτούς που τοποθετούνται στις χρηματιστηριακές
αγορές βρίσκεται στη ζώνη ευρώ. Εκεί, η σύνδεση μεταξύ μετοχών και νομισμάτων
δεν υπήρχε τα τελευταία χρόνια. Πριν από τη δημιουργία του κοινού ευρωπαϊκού
νομίσματος, τα ισχυρά ευρωπαϊκά νομίσματα συνοδεύονταν από εξαιρετικά στάσιμες
χρηματιστηριακές αγορές. Μετά την άφιξη του ευρώ τα δύο επενδυτικά προϊόντα
άλλαξαν θέσεις, με την άνοδο των μετοχών να αντισταθμίζεται από την εξασθένηση
του νομίσματος.

Και σε αυτήν την περίπτωση οι λόγοι αυτού του διαζυγίου μεταξύ μετοχών και
νομισμάτων οφείλεται στη ροή κεφαλαίων. Σύμφωνα με τον κ. Πρατ, οι Ευρωπαίοι
επενδυτές «ξελογιάστηκαν» από τη θεαματική άνοδο των τιμών των αμερικανικών
μετοχών ­ μόνο φέτος αγόρασαν μετοχές της Γουόλ Στρητ αξίας 50 δισεκατομμυρίων
δολαρίων ­ και κράτησαν αποστάσεις από τις ευρωπαϊκές χρηματιστηριακές αγορές.

Η τάση αυτή ενισχύθηκε από τη διάθεση των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων να ρίξουν
περισσότερο χρήμα στις Ηνωμένες Πολιτείες εξαγοράζοντας ή προχωρώντας σε
συγχωνεύσεις με αμερικανικές ανταγωνίστριες εταιρείες (για παράδειγμα η
γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Ντέμλερ συγχωνεύτηκε με την αμερικανική Κράισλερ).

Το αντίστροφο δεν συνέβη από τους Αμερικανούς επενδυτές. Οι αμερικανοί
διστάζουν να τοποθετηθούν στη γη των προγόνων τους και στο πρόσφατο παρελθόν
πούλησαν ευρωπαϊκές μετοχές αξίας 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτή η κίνηση
προκάλεσε και την αβεβαιότητα για το ευρώ κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών
του 1999.

Εδώ όμως βρίσκεται και το κλειδί της επενδυτικής ευκαιρίας. Έχουν εμφανιστεί
σημάδια ότι η κατάσταση αλλάζει. Οι ευρωπαϊκές μετοχές ίσως είναι έτοιμες για
μια σημαντική κούρσα στην πλάτη ενός ευρώ που αποκτά ισχύ. Τα τελευταία
στοιχεία για τη ροή κεφαλαίων στις χρηματιστηριακές αγορές της ζώνης ευρώ
δείχνουν μια εισροή 4,3 δισεκατομμυρίων ευρώ τον Ιούλιο ­ ένα σημάδι ότι οι
Ευρωπαίοι επενδυτές έχουν αρχίσει να επαναπατρίζουν μέρος των κεφαλαίων τους.

Τρεις συνθήκες πρέπει να ικανοποιηθούν προτού αυτά τα ποσά μεταφραστούν σε ένα
ξεκάθαρο σήμα «αγοράστε» για τις ευρωπαϊκές μετοχές.

Κατ’ αρχάς, οι αμερικανικές μετοχές πρέπει να παρουσιάσουν μια ομαλή διόρθωση.
Η αντίληψη ότι η θεαματική άνοδος της αμερικανικής χρηματιστηριακής αγοράς
έκανε τον κύκλο της θα ενθαρρύνει πολλούς Ευρωπαίους επενδυτές να αποσύρουν
κεφάλαιά τους από τη Γουόλ Στρητ και να φέρουν στη Φρανκφούρτη, στο Παρίσι και
στο Μιλάνο.

«Ομαλή» και «διόρθωση» είναι οι λέξεις-κλειδιά σε αυτό το σημείο. Και αυτό
διότι μια κατάρρευση της αμερικανικής χρηματιστηριακής αγοράς θα αναγκάσει
τους διαχειριστές κεφαλαίων να ξεχάσουν τις μετοχές και να στραφούν σε μετρητό
και ομόλογα.

Δεύτερον, το ευρώ πρέπει να δείξει σημάδια αναβίωσης, προκαλώντας τους
επενδυτές να αγοράσουν με την προσδοκία να συμμετάσχουν στην κούρσα ανόδου του
κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος. Και, τέλος, η οικονομία της ζώνης του κοινού
ευρωπαϊκού νομίσματος πρέπει να συνεχίσει την πορεία ανάκαμψής της,
δημιουργώντας ένα φιλικό περιβάλλον οικονομικής ανάπτυξης και χαμηλού
πληθωρισμού. Αυτό δεν σημαίνει ότι μιλάμε για πεπρωμένο. Απλώς αν
ικανοποιηθούν αυτά τα κριτήρια, ίσως τότε θα είναι η ώρα για τους επενδυτές να
μειώσουν τις θέσεις τους στις βρετανικές και αμερικανικές χρηματιστηριακές
αγορές και αγορές συναλλάγματος και να μπουν στις αγορές της ζώνης ευρώ.