ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Μικρές πινελιές

Η Χριστίνα μέχρι πρότινος κυκλοφορούσε μέσα στο σπίτι με μια παλιά
μισοσκισμένη ρόμπα. Εσχάτως οι οικιακές ενδυματολογικές της συνήθειες έχουν
αλλάξει. Δυο-τρία μακό φουστανάκια επιστρατεύθηκαν μια και βάσει όσων ζούμε
τον τελευταίο μήνα, είναι λίγο αβέβαιο το πότε θα χρειαστεί να πεταχτούμε έξω
από το σπίτι με τον Εγκέλαδο στο κατόπι μας. Και ο Παναγιώτης το ίδιο. Εκεί
που μέχρι πρόσφατα έπεφτε για ύπνο φορώντας μόνο το σλιπάκι του, τώρα
φροντίζει πριν κοιμηθεί να βάλει μια φόρμα γυμναστικής. «Βέβαια δεν έιναι μόνο
αυτό», εξομολογείται η Χριστίνα. «Πες ότι, χτύπα ξύλο, γίνει δυνατός σεισμός
και πέσει το σπίτι. Δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι τη στιγμή που τα συνεργεία
διάσωσης θα με βγάζουν απο τα ερείπια μισόγυμνη…».

Η κυρία Νίκη έχει τον τελευταίο καιρό δύο σακ-βουαγιάζ μονίμως δίπλα στην
εξώπορτα του σπιτιού της. Το ένα είναι γεμάτο με κάποια ρούχα και άλλα χρήσιμα
που θα πάρει καθώς θα φεύγει τρέχοντας απο το σπίτι της σε περίπτωση σεισμού.
Το άλλο το μικρότερο, έχει χρήματα, κοσμήματα και άλλα τιμαλφή «ούτως ώστε να
έχουμε να περάσουμε κάποιο καιρό σε περίπτωση που κάτι πάθει το σπίτι και δεν
μπορούμε να ξαναμπούμε μέσα».

Το ζεύγος των υπερηλίκων δεν πάει πουθενά χωρίς τη μικρή σακούλα τους. Τις
προάλλες σ’ ένα καφενείο ο κύριος ρωτούσε την σύζυγό του μήπως θα έπρεπε να
βγάλουν μερικά μπισκότα και να προσθέσουν άλλο ένα μπουκαλάκι νερό. «Είναι
είδη πρώτης ανάγκης που θα χρειασθούμε εάν, ω μη γένοιτο, συμβεί κάτι»,
εξήγησε στην ομήγυρη η κυρία.

Τώρα που πέρασε ο πανικός, κάποιες λεπτομέρειες έμειναν για λίγο ακόμα μαζί
μας. Να θυμίζουν ότι η ζωή μας μπορεί ν’ αλλάξει ανά πάσα στιγμή. Μικρές
πινελιές μνήμης μέσα στη λήθη της καθημερινότητας.