Για θυμήσου…

Ο ψυχρός επαγγελματισμός και το μάρκετινγκ που έχουν ισοπεδώσει την παράδοση
στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν άφησαν έξω από τις προδιαγραφές του κέρδους ούτε
την 91χρονη ένδοξη ιστορία του Παναθηναϊκού. Οι σχεδιαστές (και ίσως και
κάποιοι παράγοντες) αλλοίωσαν τα ιστορικά χρώματα της ομάδας και ανακάτεψαν το
πράσινο και το λευκό, με οριζόντιες και αντιαισθητικές μπλε ρίγες, κάτι που
είναι εντελώς ξένο με τα καθιερωμένα σύμβολα του Παναθηναϊκού. Η «μπλε
προσθήκη» στο πράσινο και η κατάργηση του λευκού έχει ενοχλήσει (και
εξοργίσει) παλιούς και νέους φιλάθλους του ιστορικού συλλόγου, αλλά και
παλιούς ποδοσφαιριστές που έγραψαν σελίδες δόξας όταν αγωνίζονταν επί
δεκαετίες με την πράσινη φανέλα με το τριφύλλι (στο μέρος της καρδιάς) και το
λευκό παντελονάκι με τις ασπροπράσινες κάλτσες. Από τον Μηγιάκη, τον Υποφάντη
και τον Ασπρογέρακα μέχρι τον Παπαντωνίου, τον Λινοξυλάκη και τον Πανάκη και
από τον Δομάζο, τον Λουκανίδη και τον Αρ. Καμάρα μέχρι τους σύγχρονους
επαγγελματίες, τα χρώματα του Παναθηναϊκού δεν άλλαξαν ποτέ. Ούτε στις
προπονήσεις. Με το πράσινο, το λευκό και το τριφύλλι ανόθευτα, ο Παναθηναϊκός
κατέκτησε Πρωταθλήματα, Κύπελλα και πέτυχε διεθνείς θριάμβους για να φτάσει
μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης στον αγώνα με τον Άγιαξ
(0-2) στον «ναό» του ποδοσφαίρου στο Γουέμπλεϊ.

Στη φωτογραφία η ιστορική ενδεκάδα του Παναθηναϊκού (1960-62) που κατέκτησε τα
πρώτα πρωταθλήματα της Α’ Εθνικής κατηγορίας και δρομολόγησε μία νέα περίοδο
με διεθνείς επιτυχίες, για τα χρώματα και την ιστορία του αθηναϊκού συλλόγου.
Όρθιοι από τ’ αριστερά: Νίκος Τζουνάκος, Γιώργος Ανδρέου, Γιάννης Νεμπίδης,
Ζαχαρίας Πιτυχούτης, Μιχάλης Βουτσαράς, Κώστας Λινοξυλάκης. Καθιστοί: Δημήτρης
Θεοφάνης, Ανδρέας Παπαεμμανουήλ, Μίμης Δομάζος, Δημήτρης Μπενάρδος, Βαγγέλης Πανάκης.