Δυνατός στόλος

Μοναδικό μετάλλιο στην προολυμπιάδα το χάλκινο του Κακλαμανάκη

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΗ για την επέκταση της κυριαρχίας της στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
σε περισσότερες κατηγορίες από τη μία («Μιστράλ») που απέφερε χρυσό μετάλλιο
με τον Νίκο Κακλαμανάκη στην Ατλάντα το 1996 δείχνει η ελληνική ιστιοπλοΐα, με
βάση τα αποτελέσματα στην πρόσφατη Προολυμπιάδα του Σίδνεϊ.

Ο Κακλαμανάκης ήταν στην Προολυμπιάδα του Σίδνεϊ ο μοναδικός Έλληνας που
κατέκτησε μετάλλιο (χάλκινο), αλλά υπήρξαν και άλλα καλά πλασαρίσματα, με τον
Αιμίλιο Παπαθανασίου (4ο στα «Φιν»), τους Ανδρέα Κοσματόπουλο / Κώστα Τριγκώνη
(8ους στα «470»), τις Σοφία Μπεκατώρου / Αιμιλία Τσουλφά (9ες στα «470»), ενώ
17η ήταν η Τζέλι Σκαρλάτου στα «Μιστράλ», 18ος ο Αντώνης Μπουγιούρης στα
«Λέιζερ» και 22η η Μαρία Βλάχου στα «Γιούροπ».

Ως τώρα η Ελλάδα έχει προκρίνει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ στην
ιστιοπλοΐα πέντε πληρώματα. Στα «Μιστράλ» ανδρών τον Χρυσό Ολυμπιονίκη 1996
και παγκόσμιο πρωταθλητή Νίκο Κακλαμανάκη, στα «Φιν» ανδρών τον 5ο στο
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ’98 Αιμίλιο Παπαθανασίου, στα «470» ανδρών τους
παγκόσμιους πρωταθλητές ’95 Ανδρέα Κοσματόπουλο / Κώστα Τριγκώνη στα «470»
γυναικών, τις τρίτες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ’98 Σοφία Μπεκατώρου / Αιμιλία
Τσουλφά και στα «Λέιζερ» τον παγκόσμιο πρωταθλητή ’99 της κατηγορίας «Ράντιαλ
Όπεν» Αντώνη Μπουγιούρη.

Χωρίς ακόμη το τυπικό εισιτήριο παραμένει ένας μεγάλος της ιστιοπλοΐας και του
ελληνικού αθλητισμού, ο Τάσος Μπουντούρης (4ος στα «Σταρ» στην Ολυμπιάδα ’96,
μαζί με τον Δημήτρη Μπούκη ­ και σημερινό του πλήρωμα), ενώ είναι κοντά στην
πρόκριση η Τζέλι Σκαρλάτου («Μιστράλ») και ελπίζουν επίσης τα «Τορνάντο» και
τα «Γιούροπ» (Μαρία Βλάχου) και τα «49ερ».

Υπάρχει βάσιμη ελπίδα ότι ο Τάσος Μπουντούρης όχι μόνο θα καταφέρει να πάρει
την πρόκριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα την άνοιξη του 2000, αλλά και θα βάλει
υποψηφιότητα για μετάλλιο, όπως άλλωστε είναι αξιόμαχος σε όλες τις μεγάλες
διοργανώσεις όπου παίρνει μέρος τη τελευταία 20ετία (ήταν Χάλκινος
Ολυμπιονίκης στη Μόσχα το 1980 στα «Σόλινγκ», με πλήρωμα τους Άρη Ραπανάκη,
Τάσο Γαβρίλη).

Η ιστιοπλοΐα μας είναι από τις αξιόλογες παγκοσμίως και φιλοδοξεί να βρεθεί
στο Σίδνεϊ ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις του θαλάσσιου αθλητισμού, αλλά δεν
θεωρείται πρότυπο στον οργανωτικό τομέα. Απεναντίας, αποτελεί τον πιο
χαρακτηριστικό ίσως εκπρόσωπο αυτού που λέμε «ελληνικό θαύμα», αφού καταφέρνει
όχι μόνο να επιπλέει, αλλά και να πρωταγωνιστεί παρά τα μύρια όσα κουσούρια.

Επί χρόνια χωρίς κάποιο συγκεκριμένο σχεδιασμό από την ΕΙΟ στις εθνικές
ομάδες, γεννά πλήθος ταλέντων τα οποία σιγά σιγά εξελίσσονται σε αξιόλογους
κυβερνήτες και πληρώματα. Και ακόμη, χωρίς ουσιαστικά ομοσπονδιακούς
προπονητές κατά κλάσεις, χωρίς έγκαιρη τροφοδοσία των αθλητών που μετέχουν
στις μεγάλες διοργανώσεις με τα απαραίτητα υλικά (σκάφη, άλμπουρα, πανιά),
χωρίς στήριξη των αθλητών με ομάδες τεχνικών και συνοδευτικά σκάφη στη
διάρκεια του αγώνα, έρχονται τα αποτελέσματα που γνωρίζουμε.

Ακόμη και η πρόσφατη επιλογή της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας να
αναθέσει στον έμπειρο και με πολλές διεθνείς επιτυχίες Ουκρανό Γιούρι Τοκοβόι
την ευθύνη της προετοιμασίας των Ελλήνων ιστιοπλόων εν όψει Σίδνεϊ 2000
προκαλεί απορίες.

Θα μπορούσε να είχε συγκροτηθεί νωρίτερα ένα ελληνικό επιτελείο αντί να είναι
και πάλι ο κ. Τοκοβόι τεχνικός σύμβουλος, ο οποίος εμφανιζόταν στην Ελλάδα
αργά και συζητούσε με ιθύνοντες και αθλητές.