ΔΡΟΜΟΙ

Τα στρατεύματα…

… του ΟΗΕ μπορεί να έφτασαν πολύ αργά για να σώσουν το Ανατολικό Τιμόρ, αλλά
ενδέχεται να σώσουν τουλάχιστον το Δημοκρατικό Κόμμα… Όχι επειδή οι
Αμερικανοί νοιάζονται στο ελάχιστο για την αναταραχή στον Ειρηνικό Ωκεανό ­
αφού οι περισσότεροι είναι ανίκανοι να πουν αν το Ανατολικό Τιμόρ είναι μια
επαρχία που κατελήφθη παράνομα από την Ινδονησία ή ένας σταθμός του
σιδηροδρόμου στη Βόρεια Ντακότα. Ο υπερσυντηρητικός Πατ Μπιουκάναν, αντίθετα,
γνωρίζει πολύ καλά πού βρίσκεται το Ανατολικό Τιμόρ και πιστεύει ότι οι
Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν καμιά δουλειά εκεί. Σχεδιάζει, λοιπόν, να
αποχωρήσει από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και να ζητήσει το χρίσμα από το Κόμμα
της Μεταρρύθμισης. Και γιατί αυτό είναι καλό για τους Δημοκρατικούς; Επειδή
απαραίτητη προϋπόθεση για να νικήσει το Δημοκρατικό Κόμμα στις εκλογές είναι
να υπάρξει υποψήφιος από ένα τρίτο κόμμα που θα «κλέψει» ψήφους από τους
Ρεπουμπλικανούς. Έτσι έγινε το 1992 και το 1996: ο Περό έθεσε υποψηφιότητα και
επέτρεψε στον Κλίντον να νικήσει.

Τώρα ο Περό…

… παραιτήθηκε από το Κόμμα της Μεταρρύθμισης, την ηγεσία του οποίου ανέλαβε
ο πρώην παλαιστής και νυν κυβερνήτης της Μινεσότα Τζέσε Βεντούρα. Ο τελευταίος
δεν δείχνει μεγάλη προθυμία να λάβει μέρος στις εκλογές και προωθεί την
υποψηφιότητα του Ντόναλντ Τραμπ. Τους Δημοκρατικούς δεν τους ενδιαφέρει αν θα
είναι υποψήφιος ο Βεντούρα, ο Τραμπ ή ο Μπιουκάναν (φωτ.), αρκεί να υπάρξει
υποψηφιότητα που θα στερήσει μερικές χιλιάδες πολύτιμες ψήφους από τον Τζορτζ
Μπους Τζούνιορ. Θα υπάρξουν πολλά ακόμη παρόμοια επεισόδια μέχρι τον Νοέμβριο
του 2000. Το μόνο που μπορεί να πει κανείς με βεβαιότητα, γράφει ο Μαρκ Στάιν
στο περιοδικό «Σπεκτέιτορ», είναι ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά για τον Αλ
Γκορ. Ο αντιπρόεδρος θα έπρεπε κανονικά να είναι ήδη σίγουρος για τη νίκη του:
ο δείκτης Ντάου Τζόουνς «πετάει», η ανεργία έχει σχεδόν εξαφανιστεί, το ίδιο
και ο πληθωρισμός, η εγκληματικότητα μειώνεται συνεχώς. Κι όμως, σε
δημοσκόπηση που έγινε την περασμένη εβδομάδα το 47% των Αμερικανών δήλωσε ότι
η χώρα χρειάζεται αλλαγή πλεύσης.

Τι σημαίνει…

… αυτό; Πρώτα απ’ όλα, κόπωση από τη διακυβέρνηση Κλίντον. Η ανάγκη όμως για
αλλαγή πλεύσης κρύβει και μια αίσθηση ότι, παρά την ευημερία της χώρας, κάτι
δεν πάει καλά. Ο πλούτος δεν είναι το παν. Ο ίδιος ο Γκορ παραδέχθηκε πρόσφατα
ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα για να απαγορευτεί η κατοχή όπλων από τους
Αμερικανούς ηλικίας κάτω των 20 ετών. «Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να
αγοράσουν νόμιμα μια μπίρα ή ένα μπουκάλι κρασί, μπορούν όμως πολύ εύκολα να
μπουν σε ένα οπλοπωλείο και να αγοράσουν ένα όπλο», τόνισε ο Αμερικανός
αντιπρόεδρος. Ένας Βρετανός, ένας Καναδός ή ένας Αυστραλός που θα άκουγε αυτή
την πρόταση θα ξαφνιαζόταν περισσότερο από το πρώτο σκέλος της παρά από το
δεύτερο. Το σχετικό μέτρο είναι πρόσφατο: μέχρι το 1984 μερικές πολιτείες
είχαν όριο ηλικίας για την αγορά οινοπνευματωδών ποτών τα 21 χρόνια, άλλες τα
18 και άλλες δεν είχαν κανένα όριο.

Η ανωριμότητα…

… της αμερικανικής κοινωνίας διεισδύει σε κάθε τομέα. Στον πόλεμο του
Βιετνάμ τα τηλεοπτικά δίκτυα έφεραν τις μάχες μέσα στα σπίτια και τελικά
κατάφεραν να τον σταματήσουν. Στον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου δεν δοκίμασαν καν
να κάνουν κάτι τέτοιο. Ήξεραν ότι κανείς Αμερικανός δεν θα ενδιαφερόταν. Μια
χώρα όμως τόσο αφελής, μια χώρα που χαρακτηρίζεται από μια τέτοια έλλειψη
μέτρου, δεν θα μπορεί να χαρακτηρίζεται για πολύ ακόμη καιρό υπερδύναμη.