30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΪΚΛ ΔΟΥΚΑΚΗΣ

ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΣ, ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΗΠΑ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στις ΗΠΑ.

ΜΕΓΑΛΩΣΕ: Στο Μπρούκλιν της Μασαχουσέτης.

ΜΠΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Το 1960 ως πρόεδρος της τοπικής οργάνωσης των Δημοκρατικών.

ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ: Για την ενασχόληση των νέων με τα κοινά.

ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕ: Την Προεδρία των ΗΠΑ.

ΜΕΤΑΝΙΩΣΕ: Που δεν απάντησε στα «χτυπήματα» του Μπους.

«Λυπάμαι πολύ που δεν εκλέχτηκα πρόεδρος», ομολογεί πολλές φορές δημοσίως,
κυρίως όταν αυτοσαρκάζεται, ο Μάικλ Δουκάκης, ο οποίος σήμερα 11 χρόνια μετά
τη διεκδίκηση του ύπατου αξιώματος των ΗΠΑ αναγνωρίζει ότι ένα από τα βασικά
του σφάλματα ήταν πως δεν απάντησε στις επιθέσεις του Μπους. Αφιερωμένος στην
ακαδημαϊκή του καριέρα τα τελευταία οκτώ χρόνια, ο ελληνοαμερικανικής
καταγωγής πολιτικός ήρθε στη Θεσσαλονίκη για να εγκαινιάσει την πρώτη
ακαδημαϊκή έδρα του κολεγίου «Ανατόλια», που φέρει το όνομα «Μάικλ Δουκάκης».

ΕΡ.: Εντυπώσεις από τη Θεσσαλονίκη 24 χρόνια μετά την τελευταία σας επίσκεψη;

ΑΠ.: Πιο «απασχολημένη», αλλά ακόμη μια σπουδαία πόλη.

ΕΡ.: Έκπληξη η δημιουργία ακαδημαϊκής έδρας με το όνομά σας;

ΑΠ.: Μεγάλη τιμή για εμένα. Η διδασκαλία της σημασίας της πολιτικής και των
κοινών είναι τεράστια.

ΕΡ.: Το «Ανατόλια» στενά συνδεδεμένο με τη Μασαχουσέτη;

ΑΠ.: Τα γραφεία του κολεγίου στις ΗΠΑ βρίσκονται λίγα μόλις μέτρα από το
κυβερνείο της Μασαχουσέτης.

ΕΡ.: Παντρεύονται εύκολα η ακαδημαϊκή καριέρα με την πολιτική;

ΑΠ.: Η κύρια δουλειά μου αυτές τις ημέρες είναι η διδασκαλία, όταν όμως
μπαίνεις στην πολιτική δύσκολα βγαίνεις από αυτήν…

ΕΡ.: Εδώ και 8 χρόνια απομακρυνθήκατε από τα πολιτικά πράγματα.

ΑΠ.: Αυτόν τον καιρό διδάσκω και αυτό κάνω τουλάχιστον 4 μήνες τον χρόνο σε
τρεις διαφορετικές πανεπιστημιακές έδρες.

ΕΡ.: Ποιο είναι το μεγαλύτερο προσόν ενός κυβερνήτη;

ΑΠ.: Νομίζω ότι είναι η ικανότητα να φέρνει τους ανθρώπους κοντά και
δουλεύοντας μαζί τους να τους λύνει τα προβλήματα.

ΕΡ.: Κι ενός ακαδημαϊκού;

ΑΠ.: Να βοηθά νέους ανθρώπους να αποκτούν γνώσεις.

ΕΡ.: Η πολιτική διδάσκεται;

ΑΠ.: Απόλυτα. Μπορούμε να βοηθήσουμε τη νεολαία να αναπτύξει σημαντικές της ικανότητες.

ΕΡ.: Πώς αντιμετωπίσατε τη μη εκλογή σας στο αξίωμα του προέδρου των ΗΠΑ;

ΑΠ.: Δεν μου άρεσε που έχασα. Όταν χάνεις… χάνεις.

ΕΡ.: Που την αποδίδετε σήμερα;

ΑΠ.: Είχα πάρει την απόφαση να μην ανταποκρίνομαι στις επιθέσεις του Μπους.

ΕΡ.: Ήταν λάθος τακτική;

ΑΠ.: Δυστυχώς, ναι. Και κανένας δεν πρέπει να κάνει το ίδιο λάθος δύο φορές.

ΕΡ.: Επηρέασε τον τρόπο σκέψης σας;

ΑΠ.: Δεν θα πρέπει να αφήνεις αναπάντητα τα χτυπήματα. Ειδάλλως, θα πληγωθείς.

ΕΡ.: Πώς θα χαρακτηρίζατε τον πρόεδρο Κλίντον;

ΑΠ.: Ο Κλίντον έχει κάνει πολύ καλή δουλειά ως πρόεδρος.

ΕΡ.: Υπηρετεί σωστά τα δημοκρατικά ιδεώδη;

ΑΠ.: Ναι, κοιτάξτε, είναι φίλος μου.

ΕΡ.: Σας κλόνισε η υπόθεση Λιουίνσκι;

ΑΠ.: Το ζήτημα της Λιουίνσκι (Lewinski thing) νομίζω ότι σήμερα έχει ξεχαστεί.

ΕΡ.: Τι θα συστήνατε στον επικρατέστερο υποψήφιο των Δημοκρατικών, τον Αλ Γκορ;

ΑΠ.: Δεν είμαι σίγουρος, αν κρίνω από αυτό που συνέβη σε εμένα…

ΕΡ.: Τι θα του λέγατε να αποφύγει;

ΑΠ.: Θα πρέπει να απαντήσει στο ερώτημα «πού πρέπει να οδηγηθεί η χώρα». Πώς
θα αντιμετωπίσουμε κυρίαρχα θέματα που σχετίζονται με το αμερικανικό πρόσωπο.

ΕΡ.: Πιο συγκεκριμένα;

ΑΠ.: Το ένα είναι το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών. Ένα δεύτερο ότι 44
εκατομμύρια Αμερικανοί δεν έχουν ασφάλεια περίθαλψης. Το τρίτο, πώς
εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας και το τέταρτο η οικονομική μας πολιτική.

ΕΡ.: Πώς αντιμετωπίζετε τον τίτλο «Πλανητάρχης»;

ΑΠ.: Οι ΗΠΑ δεν είναι αυτές που καθορίζουν την τύχη του κόσμου. Δουλειά μας
είναι να βοηθήσουμε στο χτίσιμο της διεθνούς κοινότητας.

ΕΡ.: Αποδέχεστε τον όρο υπερδύναμη;

ΑΠ.: Φαντάζομαι ότι είμαστε υπερδύναμη, όμως δεν θα πρέπει να είμαστε η μόνη
δύναμη, επειδή κάθε φορά που κάνουμε κάτι από μόνοι μας μπλέκουμε.

ΕΡ.: Συμφωνήσατε με τις αμερικανικές πρωτοβουλίες στο Γιουγκοσλαβικό;

ΑΠ.: Αν ο Μιλόσεβιτς έκανε ό,τι ο Χαμπίμπι τώρα στην Ινδονησία, δεν θα είχαμε βομβαρδισμούς.

ΕΡ.: Και μετά τους βομβαρδισμούς τι;

ΑΠ.: Πρέπει να προχωρήσουμε στην ανοικοδόμηση των Βαλκανίων και στο χτίσιμο
μιας πολυεθνικής κοινωνίας.

ΕΡ.: Ο ρόλος του ελληνικού παράγοντα;

ΑΠ.: Η Ελλάδα θα παίξει καθοριστικό ρόλο στα Βαλκάνια.

ΕΡ.: Οι σχέσεις ΗΠΑ-Ελλάδας;

ΑΠ.: Είναι πολύ σημαντικό πως ακόμη και όταν διαφωνούμε περιστασιακά,
συνεχίζουμε να είμαστε πολύ κοντά.

ΕΡ.: Μία ευχή για τους Έλληνες;

ΑΠ.: Τα τελευταία χρόνια έχετε κάνει σημαντικές προόδους και σας εύχομαι να συνεχίσετε.