[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Δεν πέρασαν παρά λίγα εικοσιτετράωρα από τις επαφές του Έλληνα υπουργού
Εξωτερικών με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρόεδρο της Βουλής και τους
αρχηγούς των κομμάτων, και το ερώτημα που όλοι είχαν υποβάλει, στις φιλικές
συζητήσεις μαζί του, έλαβε απάντηση…

Δεν υπάρχει, ουσιαστικά, κανένας σοβαρός μηχανισμός ή επιτροπή της Ευρωπαϊκής
Ένωσης που να μπορεί να ελέγξει ή, πολύ περισσότερο, να απαγορεύσει την όποια
διαφορετική χρήση της μεγάλης οικονομικής βοήθειας προς την Άγκυρα, από αυτήν
που αρχικώς αποφασίστηκε.

Αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι δεν υπάρχουν απαγορευτικές διατάξεις πως η
Άγκυρα δεν θα συνεχίσει να μεγαλώνει και να βελτιώνει το επιθετικό-εξοπλιστικό
και πολεμικό της πρόγραμμα, την ώρα μάλιστα που συνεχίζεται η τουρκική
στρατιωτική κατοχή στην Κύπρο και το κουρδικό κίνημα τελεί υπό πλήρη καταστολή.

Βεβαίως, τα επιχειρήματα ότι η ενίσχυση της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας
θα αποτρέψει στο μέλλον μία νέα επιθετική κίνησή της είναι πολλά. Αλλά είναι
πολύ περισσότερα και σοβαρότερα αυτά που «δίνει» το ψύχραιμο ζύγιασμα των
σημερινών δεδομένων και η ιστορία της περιοχής.

Πρώτον: η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν εμπόδισε, αλλά αντιθέτως πυροδότησε από το 1990
τη μεγάλη κρίση, τον πόλεμο και τη συμφορά, σ’ ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης,
στα Βαλκάνια.

Και δεύτερον: οι δυτικοευρωπαϊκές δυνάμεις, πέραν των υφισταμένων αμερικανικών
σχεδίων για τη «νέα τάξη πραγμάτων» στην ευρύτερη περιοχή, δεν σταμάτησαν σε
όλο τον 20ό αιώνα την επεκτατική πολιτική της τουρκικής αστικής τάξης.

Και επειδή στην Τουρκία, παρά τους σεισμούς και τη λαϊκή κατακραυγή για το
«ανοργάνωτο» κράτος, δεν έπαψαν οι ίδιες πολιτικές, στρατιωτικές και
οικονομικές δυνάμεις να είναι κυρίαρχες, όλα δείχνουν ότι, στην καλύτερη
περίπτωση, η Ε.Ε. οδηγεί σε μία οικονομική ­ και όχι μόνον ­ συγκυριαρχία στο Αιγαίο.

Ίσως ένας υπουργός Εξωτερικών και μία κυβέρνηση θα μπορούσαν να πουν ότι αυτό
αποτελεί έναν αναγκαίο «ιστορικό συμβιβασμό».

Ωστόσο, ακόμη κι αν έτσι έχουν τα πράγματα, πρώτον, αυτό πρέπει να δηλωθεί και
να το γνωρίζει ο ελληνικός λαός. Και, δεύτερον, το κάρο δεν μπορεί να το
τραβήξουν σαν… τα βόδια οι Έλληνες.

Τουλάχιστον, η στοιχειώδης λογικής «λέει» πολύ απλά ότι οι… καλοί
λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους!