ΔΡΟΜΟΙ

Ο ένοπλος…

… νεοναζιστής που έβαλε στόχο του τους Εβραίους του Λος Άντζελες, οι δύο
ανήλικοι που σκότωσαν δώδεκα συμμαθητές τους στο Ντένβερ, ο αδικημένος
επενδυτής της Ατλάντα που σκότωσε τους χρηματιστές του: φόνοι με κίνητρα
διαφορετικά, αλλά και υπόμνηση πως η θανατική ποινή ­ που ισχύει σε 38 από τις
50 αμερικανικές πολιτείες ­ δεν λειτουργεί παρά μόνο σαν συλλογική εκδίκηση
βιβλικού χαρακτήρα.

Οι ΗΠΑ…

… βρίσκονται σήμερα στην ίδια «όχθη» με την Κίνα, το Ιράν και το Κονγκό: σε
αυτές τις τέσσερις χώρες γίνεται το 80% των εκτελέσεων στον κόσμο. Αυτά τα
επαίσχυντα στατιστικά στοιχεία εξασθενίζουν την αμερικανική θέση όποτε οι ΗΠΑ
αποπειρώνται να επέμβουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε χώρες όπως η Κίνα.
Δείχνουν επίσης πόσο η βία είναι ενδημική στην Αμερική. Γιατί; αναρωτιέται η
εφημερίδα «Ιντιπέντεντ». Γιατί η αμερικανική κουλτούρα λατρεύει τη βία: είτε
αυτή έρχεται με τη μορφή του κινηματογράφου και των βιντεοπαιχνιδιών είτε με
τη μορφή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στον Περσικό ή στο
Κοσσυφοπέδιο. Μπορεί βέβαια ο Κλίντον να τα έβαλε με την τηλεόραση και το
Ίντερνετ για τους φόνους στο Ντένβερ, αλλά οι ρίζες της αμερικανικής βίας
είναι πολύ πιο βαθιές.

Σε μύθους βίας…

… είναι χτισμένη η Αμερική, από τον καιρό της ποτοαπαγόρευσης, του γουέστερν
και ακόμη πιο παλιά, από τότε που οι πρώτοι έποικοι άρπαξαν την πρώτη γη στον
Νέο Κόσμο και την έκαναν δική τους με νύχια και με δόντια (και με όπλα). Αυτό
ακριβώς αναγορεύτηκε σε αρχή και αυτή ακριβώς η αρχή επιτρέπει ακόμη και σε
ανθρώπους που δεν στέκονται καλά στα μυαλά τους ­ ο επίδοξος εξολοθρευτής των
Εβραίων του Λος Άντζελες (φωτ.) είχε νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική μόλις
πριν από ένα χρόνο ­ να έχουν στην κατοχή τους θανατηφόρα όπλα. Ακόμη και το
γεγονός ότι δύο Αμερικανοί πρόεδροι δολοφονήθηκαν και ένας άλλος, ο Ρόναλντ
Ρήγκαν, τραυματίστηκε σοβαρά, δεν έχει πείσει αρκετούς Αμερικανούς ότι το
«ρομάντσο» τους με τα όπλα δεν πρέπει να συνεχιστεί. Αντίθετα, πολιτικοί
ηγέτες καταφεύγουν με μια απογοητευτική προθυμία στη βία όταν πρόκειται να
προωθήσουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Αυτό ακριβώς…

… καθώς και το χάσμα ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς, κάνει την Αμερική
τόσο ευάλωτη στην κουλτούρα των όπλων. Φυσικά, καμιά χώρα δεν έχει ανοσία.
Όμως, όταν η μια κυβέρνηση μετά την άλλη αποδίδουν νομιμότητα στη βία και όταν
η βιομηχανία του θεάματος την εξωραΐζει δεν είναι είναι να απορεί κανείς που
κάθε τόσο κάποιος καταφεύγει σε αυτήν για να βρει την προσωπική του «λύση». Τα
τέρατα πάνω στο φιλμ και οι δολοφόνοι κατά συρροή δεν είναι παρά το σχετικά
«καλοήθες» πρόσωπο μιας κουλτούρας που η σκοτεινή της πλευρά είναι ο
δικαστικός φόνος, οι μεσαιωνικές φυλακές και ένας πληθυσμός που ζει μέσα στον
διαρκή φόβο του ανθρώπου της «διπλανής πόρτας».