ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ «Οι πρώτοι έσονται τελευταίοι»

Ταλαιπωρίας έκδοσης διαβατηρίου συνέχεια, πάντα στη λογική τού «πρώτα ο
πολίτης».
Πήγε λοιπόν ο πολίτης στη συγκεκριμένη περίπτωση ο κ. Χρήστος Λαμπρόπουλος,
συνταξιούχος που είχε την ατυχία να του κλέψουν μέσα από το σπίτι του το
διαβατήριο το δικό του και της γυναίκας του, να βγάλει καινούργια. Και πολύ
λογικά διαμαρτύρεται. «Πήγα με τη βεβαίωση της Αστυνομίας ότι τα παλιά είχαν
κλαπεί και έκανα τις αιτήσεις.
Ήθελαν όμως και δύο λογαριασμούς (για να αποδεικνύεται η διεύθυνση κατοικίας),
έναν για τον καθένα μας», γράφει ο κ. Λαμπρόπουλος.
Το καλύτερο όμως του το ζήτησαν μετά: «Ήθελαν και δήλωση του πρώην Ν. 105 της
γυναίκας μου ότι τυγχάνω σύζυγός της».
(Προφανώς το γεγονός ότι όλα αυτά τα στοιχεία υπάρχουν στην ταυτότητα των
ενδιαφερομένων, για τις Νομαρχίες είναι ψιλά γράμματα).
Μέσα σ’ αυτή τη λογική, καθόλου δεν εντυπωσιάστηκε που, όπως του εξήγησαν,
«έπρεπε να είναι παρόντες και οι δύο για να παραλάβουν τα διαβατήρια».
Και βέβαια υπάρχει μία ακόμη πτυχή:
«Όλα αυτά, φωτοτυπίες, υπεύθυνες δηλώσεις και λοιπά, πηγαίναμε σε διπλανό
γραφείο για να τα βγάλουμε, απ’ όπου προμηθευόμασταν και τα αντίστοιχα
χαρτόσημα.
Πληρώνοντας και το κέρδος του γραφείου».
Μήπως είναι η ώρα κατά την οποία «οι πρώτοι έσονται τελευταίοι»;













