Ένα Αιγαίο… ψάρια δεν φτάνει

Τα κοκκινόψαρα είναι σίγουρο πως δεν… μιλούν ελληνικά. Τα περισσότερα από
τα ψάρια που καταναλώνονται στα παραθεριστικά κέντρα, τώρα το καλοκαίρι, δεν
γνωρίζουν την… τοπική διάλεκτο, ούτε καν κάποια γλώσσα της Ευρωπαϊκής
Ένωσης. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία «μιλούν» ταϊλανδέζικα, αιγυπτιακά ή
ακόμη και τουρκικά.

Τα φρέσκα ψάρια που σηκώνουν στα δίχτυα τους οι ψαράδες του Αιγαίου αυτή την
εποχή δεν είναι αρκετά για να… ταΐσουν τα εκατομμύρια των τουριστών που
συρρέουν στα νησιά και στα παραθεριστικά κέντρα. Ο καλύτερος ψαρότοπος της
Ελλάδας, το Κεντρικό Αιγαίο, δύσκολα θα βγάλει μέσα σε έναν χρόνο πάνω από
200.000 τόνους ψάρια. Υπολογίζεται, όμως, πως μέσα σ΄ ένα καλοκαίρι
καταναλώνονται γύρω στους 100.000 τόνοι ψαριών, ποσότητα που είναι αδύνατον να
καλυφθεί αποκλειστικά και μόνον με ντόπιο και φρέσκο ψάρι. «Η εγχώρια παραγωγή
είναι αδύνατον να καλύψει τις ανάγκες, και ιδιαίτερα τη μεγάλη ζήτηση του
καλοκαιριού», λέει ο κ. Πέτρος Πετρούλιας, γραμματέας της Πανελλήνιας
Ομοσπονδίας Ψαράδων. «Τη διαφορά έρχονται να καλύψουν τα ψάρια που προέρχονται
από ιχθυοκαλλιέργειες και τα οποία, αν και δεν είναι νόστιμα όσο τα ελευθέρας
βοσκής, είναι εξίσου θρεπτικά και ποιοτικά».

Οι διαφορές

Σύμφωνα με στοιχεία από το Πρόγραμμα Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών και την
Έκθεση για τα Φυσικά Αποθέματα το 1998 και το 1999, τα ιχθυοτροφεία στη χώρα
μας παράγουν κατά μέσο όρο 17 εκατομμύρια τόνους ψαριών. Εκτιμάται πως το 70%
αυτών εξάγεται σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το υπόλοιπο φτάνει στο πιάτο μας.

Αν δεν ανήκει κανείς στην κατηγορία των τυχερών που ψαρεύουν μόνοι τους ή
μπορούν εγγυημένα να προμηθεύονται φρέσκα ψάρια, τότε το πιθανότερο είναι ότι
τρέφεται με ψάρια εισαγωγής και κατεψυγμένα. Η ειδοποιός διαφορά βρίσκεται
στην τιμή. Αν ο φρέσκος σαργός κοστίζει 3.500 το κιλό, ο εισαγόμενος στοιχίζει
2.500.

Όμως, ακόμη κι αν κάποιος επιτήδειος προσπαθήσει να πουλήσει τον εισαγόμενο
για ντόπιο, υπάρχουν διαφορές που δεν κρύβονται. «Τα περισσότερα ψάρια
εισαγωγής είναι μεγάλα και χοντρά», λέει ο κ. Πετρούλιας.

Την ίδια στιγμή ο κ. Αλέξης Τσαγκρίδης, ερευνητής στο Ινστιτούτο Αλιευτικής
Έρευνας που έχει έδρα στην Καβάλα, τονίζει πως «τα ψάρια που είναι αρκετά
μεγάλα και έχουν έντονα χρώματα θα πρέπει να μας κάνουν καχύποπτους, γιατί
συνήθως δεν είναι ντόπια. Τα δικά μας ψάρια αυτή την εποχή είναι μικρότερα σε
μήκος και πιο λεπτά».

Οι διαφορές ανάμεσα στα ντόπια και στα εισαγωγής είναι εντονότερες στα
μπαρμπούνια και τους σκάρους. Τα εγχώρια μπαρμπούνια έχουν μήκος μέχρι 30
εκατοστά και χρώμα ροζ, ενώ τα εισαγωγής είναι κατακόκκινα και φτάνουν τα 40
εκατοστά.

Επίσης, οι σκάροι που ψαρεύονται στο Αιγαίο έχουν βαθύ σκούρο χρώμα και μικρό
κεφάλι, ενώ οι εισαγόμενοι έχουν έντονα κοκκινωπά χρώματα και πολύ μεγαλύτερο κεφάλι.