Τι οδήγησε στο ναυάγιο

Ο Νίκος Αποστολίδης χρεώνεται το μεγαλύτερο μέρος της αποτυχίας

ΚΑΘΕ καλοκαίρι το ελληνικό μπάσκετ πήγαινε για… διακοπές με το κεφάλι ψηλά,
αφού προηγουμένως είχε μαζέψει τους καρπούς του από τις μεγάλες διακρίσεις των
εθνικών ομάδων σε παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Δυστυχώς αυτό το καλοκαίρι (με εξαίρεση την εθνική ομάδα Παίδων που μπήκε
πανάξια στο χορό των μεταλλίων στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Σλοβενίας) ο
απολογισμός ήταν τραγικός, όχι τόσο επειδή δεν μπήκαν οι ομάδες μας στην
τετράδα των διοργανώσεών τους, αλλά κυρίως επειδή δύο αντιπροσωπευτικά μας
συγκροτήματα που είχαν φανερά πολύ μεγάλες δυνατότητες για να ανέβουν στο
βάθρο των μεταλλίων, καταποντίστηκαν αποτυγχάνοντας παταγωδώς.

Συνεπώς είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων, αφού το ελληνικό μπάσκετ δέχτηκε
μέσα σε ενάμιση μήνα δύο πολύ ηχηρά χαστούκια που το προσγείωσαν ανώμαλα. Και
αν θέλει να βγει από το τέλμα θα πρέπει να υπάρξουν δραστικές αλλαγές και
μάλιστα σύντομα.

Μετά το ναυάγιο της Γαλλίας, λοιπόν, ήρθε ένα ακόμα, αυτό της Πορτογαλίας. Και
αν για την Εθνική Ανδρών δεχτούμε ως ένα βασικό αίτιο της αποτυχίας τις πολλές
και σημαντικές απουσίες λόγω τραυματισμών, τι να πούμε για την Εθνική Εφήβων;
Μία ομάδα που το ταλέντο περίσσευε από όλους τους παίκτες, κατάφερε (διότι
περί κατορθώματος πρόκειται) να μείνει εκτός τετράδας.

Ο προπονητής

Η Εθνική Εφήβων δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και θα γυρίσει στην Αθήνα χωρίς μετάλλιο

Η εθνική ομάδα των Εφήβων χρειαζόταν δύο βασικά πράγματα που δυστυχώς έλειψαν
από το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Πρώτον, δεν είχε τη βοήθεια που ήθελε
από τον πάγκο και σε αυτό η ευθύνη βαραίνει εξ ολοκλήρου την Ελληνική
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, η οποία θα πρέπει μάλλον να επανεξετάσει τον τρόπο
επιλογής των ομοσπονδιακών προπονητών στα κλιμάκια ιδιαίτερα στις μικρές
ηλικίες. Σε αυτές τις κατηγορίες ο προπονητής θα πρέπει να παίζει και τον ρόλο
του παιδαγωγού πολλές φορές, του δασκάλου, του ψυχολόγου και πολλά άλλα. Τα
παιδιά χρειάζονται ειδική μεταχείριση, χωρίς αυτό να σημαίνει πως αυτή θα
πρέπει να είναι απαραίτητα ελαστική.

Ο Νίκος Αποστολίδης δεν κατάφερε να περάσει στους παίκτες του τη φιλοσοφία που
θα τους οδηγούσε στο δρόμο των επιτυχιών αλλά κυρίως δεν μπόρεσε να τους
«ηρεμήσει» στα κρίσιμα παιχνίδια τόσο με ΗΠΑ όσο και με Κροατία και Ισπανία.
Με τους Αμερικανούς χάσαμε το παιχνίδι τη στιγμή που έδειχνε να γυρίζει υπέρ
μας. Σίγουρα έπαιξε ρόλο και η διαιτησία, όμως δεν χάσαμε μόνο από αυτήν. Με
την Κροατία, ενώ η ήττα είχε αρχίσει να διαγράφεται αρκετά νωρίς, δεν
μπορέσαμε να συγκρατήσουμε τη διαφορά σε μονοψήφιο αριθμό χάνοντας με 14, ενώ
την επόμενη μέρα με την Ισπανία έγινε το αντίθετο, και ενώ κερδίζαμε με
μεγαλύτερη διαφορά, τελικά μείναμε στους 10, αποκτώντας συνολικά αρνητικό
πρόσημο στην περίπτωση τριπλής ισοβαθμίας. Ναι, μπορεί η Ισπανία με την
Κροατία να «έφτιαξαν» τη διαφορά που τους βόλευε για να περάσουν και οι δύο
εις βάρος μας, αλλά η ελληνική ομάδα ήταν αυτή που έδωσε το δικαίωμα. Σχεδόν
ποτέ στο παρελθόν η εθνική μας ομάδα σε όποια διοργάνωση και αν συμμετείχε δεν
άφηνε την τύχη της στα χέρια των άλλων και πάντα όριζε αυτή το παιχνίδι, κάτι
που δεν έγινε στο Παγκόσμιο της Πορτογαλίας.

Παίζουν σπάνια

Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος (13) είναι από τους παίκτες που είχαν μεγάλη συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Α1.

Το δεύτερο βασικό στοιχείο που έλειπε από την Εθνική, ή μάλλον από τους
διεθνείς μας, ήταν τα πολλά παιχνίδια. Με εξαίρεση τους παίκτες που δεν
παίζουν στις κορυφαίες ομάδες του πρωταθλήματος της Α1, αλλά και τους παίκτες
που αγωνίζονται στην Α2, οι υπόλοιποι ήταν «φτωχοί συγγενείς» στις ομάδες
τους, παίζοντας ελάχιστα λεπτά και μάλιστα σε εύκολα παιχνίδια ή όταν το
αποτέλεσμα είχε οριστικοποιηθεί. Είναι χαρακτηριστικό πως από την 12αδα της
Εθνικής Εφήβων, οι πέντε παίκτες είχαν «ανύπαρκτη» ουσιαστικά συμμετοχή και
από τους επτά που έπαιξαν αρκετά οι τέσσερις αγωνίζονταν στο πρωτάθλημα της Α2
και μόνο από εκεί είχαν αγωνιστικές παραστάσεις. Άρα μόνο τρεις παίκτες, ο
Διαμαντόπουλος, ο Παπαμακάριος και ο Παπαδόπουλος είχαν εμπειρία αγώνων Α1,
αλλά όχι σοβαρά πράγματα από ευρωπαϊκής πλευράς.