Η Βεράντα της Αθήνας

Η καλοκαιρινή ζέστη λιώνει την Αθήνα και οι θαμώνες των εστιατορίων θέλουν
είτε να δειπνούν δίπλα στη θάλασσα είτε σε μέρη πιο ψηλά από την πόλη, όπου
φυσάει λίγο πιο δροσερό αεράκι.

Η Πεντέλη και η Πάρνηθα είναι τα ιδανικά μέρη, αλλά πού να τρέξεις εκεί πάνω.
Έτσι, λοιπόν, πριν από λίγες ημέρες βρεθήκαμε στη «Veranda», την ανακαινισμένη
ταράτσα του ξενοδοχείου Chandris χαμηλά στη Συγγρού.(Εδώ που τα λέμε είναι και
κοντά στη θάλασσα).

Είχα ακούσει για το μενού, γεμάτο από ιταλικές σπεσιαλιτέ, όπως ας πούμε το
vitello tonnato, μοσχάρι με σάλτσα από τόνο, κουνέλι της Τοσκάνης με σταφίδες
και μακαρόνια από κάστανα και για το bollitto misto, διάφορα βραστά κρεατικά
με λαχανικά και σάλτσα μουστάρδας. Ο σεφ είναι και αυτός εισαγόμενος
κατευθείαν από την Ιταλία. Παρ’ όλες όμως τις υποσχέσεις για αυθεντικές
ιταλικές γεύσεις, σε γενικές γραμμές το δείπνο που είχαμε εκεί δεν απείχε και
πολύ από τα στάνταρ φαγητά οποιουδήποτε ξενοδοχείου.

Η γενική ατμόσφαιρα είναι ευχάριστη, αν και είναι από εκείνα τα μέρη που όσο
και αν σ’ άρεσαν την επαύριο τα έχεις ξεχάσει. Το σέρβις είναι ευχάριστο, με
υψηλό επαγγελματισμό. Όσο για τις τιμές, βρίσκονται στις υψηλές βαθμίδες της
κλίμακας, εκεί που αρχίζουν και τσούζουν.

Αρχίσαμε με διάφορα ορεκτικά. Μεταξύ αυτών ήταν η σαλάτα με ρόκα, γοργκονζόλα,
καρύδια και σάλτσα από φουντούκια. Όλα ήταν πολύ φρέσκα, καλά παρασκευασμένα,
και όλες οι γεύσεις έδεναν όμορφα μεταξύ τους. Οι τηγανητοί κολοκυθοκορφάδες
γεμιστοί με μασκαρπόνε ακουγόταν σαν μια ωραιότατη ιδέα, αλλά αυτό που έφτασε
στο πιάτο μας ήταν κάτι μαραμένα πράγματα με μια άχρωμη γέμιση.

Τα κυρίως πιάτα βρίσκονταν στις ίδιες παραμέτρους. Δοκιμάσαμε τους
καβουροκεφτέδες, οι οποίοι ήταν παραγεμισμένοι στο ψωμί. Οι σπιτικές
ταλιατέλες με καραβίδα σε σάλτσα κρέμας ήταν πάρα πολύ βαριές για μια ζεστή
καλοκαιρινή νύχτα. Το ίδιο και το σπαγγέτι με πέστο.

Ένα από τα πιάτα που σου κάθονται στο στομάχι. Τέλος, η σφυρίδα με μια
μεσογειακή σάλτσα από ελιές, κάππαρη, ντομάτες και αντσούγιες ήταν
καλοφτιαγμένη και εξίσου καλά παρουσιασμένη.

Το μενού στη «Veranda» είναι τεράστιο, όπως και στα περισσότερα ξενοδοχειακά
εστιατόρια.

Ίσως και εκεί να βρίσκεται η αιτία του προβλήματος. Πώς λέμε «όπου λαλούν
πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει»; Κάπως έτσι ήταν και εκεί. Τίποτε απ’ αυτά
που δοκιμάσαμε δεν είχε ιδιαίτερο χαρακτήρα.

Τελειώσαμε με μερικά από τα γλυκά. Η κασάτα ναπολιτάνα ήταν νόστιμη, αλλά
βαριά, ενώ το μους από καπουτσίνο, παρότι πολύ «πλούσιο», ήταν νόστιμο.

Ξέρω, ξέρω. Το τσεκούρι έπεσε ξανά.

Όταν όμως οι τιμές βρίσκονται γύρω στις 15.000 δρχ. το άτομο, ο κάθε πελάτης
πρέπει να είναι απαιτητικός. Σίγουρα δεν είχαμε ένα άσχημο γεύμα, αλλά ούτε
και κάτι που θα το θυμόμαστε.

Υπάρχουν εξάλλου και άλλα roof gardens, πολύ πιο ευχάριστα σε αυτήν την πόλη,
για τις ζεστές νύχτες του καλοκαιριού.

«Veranda»: Ξενοδοχείο Chandris, Λεωφ. Συγγρού 385, τηλ.: 9471.000.