ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Γιαματανταμάσι

Μακριά από τη στήλη η κατηγορία του ρατσισμού. Με τους Ιάπωνες, όμως,
κινδυνεύει να αμαρτήσει.

Ιαπωνικό χιούμορ. Ένας γυμνός πεινασμένος κλόουν ψυχαγωγούσε επί 1,5 χρόνο τις μάζες

«Νασούμπι» σημαίνει μελιτζάνα και το πρόσωπο του 23χρονου Νασούμπι θυμίζει
πράγματι αυτό το ζαρζαβατικό. Δεν ήταν όμως αυτός ο λόγος που επελέγη από τους
υπευθύνους της δημοφιλούς εκπομπής «Denpa Shonen» για να λάβει μέρος σ’ εκείνο
το παιχνίδι, που δεν γνώριζε τους όρους του. Κλήρωση έγινε μεταξύ πολλών
υποψηφίων. Και κέρδισε αυτός. Του έδεσαν τότε τα μάτια και τον μετέφεραν με
αυτοκίνητο σε μια άγνωστη τοποθεσία. Τον οδήγησαν σ’ ένα μικροσκοπικό δωμάτιο
χωρίς έπιπλα και παράθυρα, τον έγδυσαν εντελώς και του είπαν ότι θα μείνει
εκεί μέχρι να συγκεντρώσει είδη αξίας ενός εκατομμυρίου γιεν, λαμβάνοντας
μέρος σε διαγωνισμούς περιοδικών, με τα οποία θα τον τροφοδοτούσε τακτικά ένας
φύλακας. Έτσι θα τρεφόταν, έτσι θα επιβίωνε. Στο πάτωμα θα κοιμόταν. Και το
κυριότερο, η καθημερινή του ζωή θα καταγραφόταν από μια κάμερα και θα
μεταδιδόταν καθημερινά από την τηλεόραση στη ζώνη υψηλής τηλεθέασης. Έτσι,
ζώντας το δικό του «Τρούμαν σόου», θα γινόταν διάσημος.

Αν και ανήκει σε μια γενιά που έχει κατηγορηθεί για έλλειψη αντοχής και
πνεύματος αυτοθυσίας, ο Νασούμπι δεν το έβαλε κάτω. Συγκέντρωσε την προσοχή
του στους διαγωνισμούς που έδιναν για δώρα τρόφιμα, χωρίς να δίνει μεγάλη
σημασία στο είδος αυτών των τροφίμων. Πέρασε έτσι μια εβδομάδα, τρώγοντας
μπισκότα για σκύλους. Ευτυχώς, κέρδισε μια φορά ένα σακί με ρύζι, που
αποτέλεσε τη βασική του διατροφή. Δεν έλειψαν και τα «τυχερά»: ένα ποδήλατο,
ένα παιδικό παιχνίδι, μια αφίσα, πράγματα που δεν μπορούσαν να καταπραΰνουν
την πείνα του, αλλά προκαλούσαν παρά ταύτα τον ενθουσιασμό του κάθε φορά που
τα έπαιρνε. Ναι, στην αρχή χόρευε από τη χαρά του για χάρη των εκατομμυρίων
τηλεθεατών που τον παρακολουθούσαν, είπε στη δημοσιογράφο των «Τάιμς» που τον
συνάντησε στο Τόκυο. Κι έπειτα συνήθισε. Και ο χορός έβγαινε αυθόρμητα. Ένας
γυμνός κλόουν που διασκέδαζε την Ιαπωνία.

Όταν βγήκε από το δωμάτιο, ύστερα από 15 μήνες, τα νύχια του και τα μαλλιά του
είχαν μεγαλώσει σε αφύσικο βαθμό ­ και πεινούσε. Για να τον ανταμείψουν, όπως
του είπαν, οι παραγωγοί τον πήγαν τότε στη Νότια Κορέα. Εκεί του εξήγησαν ότι
έπρεπε να παίξει ξανά το «παιχνίδι», με στόχο αυτή τη φορά να κερδίσει το
εισιτήριο της επιστροφής και με μία επιπλέον δυσκολία: τα περιοδικά θα ήταν
στην κορεατική γλώσσα, την οποία δεν γνώριζε. Ο Νασούμπι τα κατάφερε ξανά.
Τρεις μήνες αργότερα, ήταν επιτέλους ελεύθερος.

Τι πέτυχε; Να κυκλοφορεί στον δρόμο και όλοι να γυρνούν και να τον κοιτάζουν.
Τι ήταν αυτό που τον κράτησε όρθιο; Το «Γιαματανταμάσι», το πνεύμα της αρχαίας
Ιαπωνίας. Και για το μέλλον τι σχεδιάζει; Να γίνει ηθοποιός, θέλει να μοιάσει
στον Έντι Μέρφι. Να παντρευτεί μια γυναίκα με όμορφο και μικροσκοπικό πρόσωπο.
Και να κάνει παιδιά ­ υπό τον όρο να μην κληρονομήσουν τα χαρακτηριστικά του.