ΠΡΟΣΩΠΑ Φωτιές στη Νοτιοανατολική Ασία

Αποτελεί κοινό μυστικό ότι ο Λη Τενγκ-Χούι έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του.

Ο Ταϊβανέζος πρόεδρος Λη Τενγκ – Χούι προκαλεί την Κίνα

Ο πρόεδρος της Ταϊβάν έχει δηλώσει μάλιστα δημόσια πως είναι ο πιο έξυπνος και
ο πιο θαρραλέος Ταϊβανέζος. Το θάρρος δεν του το αμφισβητεί ίσως κανένας. Ό,τι
αφορά όμως την εξυπνάδα του οι συμπατριώτες του έχουν τις αμφιβολίες τους. Η
τελευταία του δήλωση, ότι υπάρχουν ντε φάκτο δύο κινεζικά κράτη, εξόργισε το
Πεκίνο. Οι εφημερίδες της χώρας του τον χαρακτηρίζουν ανεύθυνο. Ακόμα και οι
Ηνωμένες Πολιτείες έδειξαν να παραξενεύονται από τη στάση του.

Η θέση του Λη δεν είναι εύκολη. Είναι πρόεδρος σε μια πολιτική οντότητα που
δεν αναγνωρίζεται από τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών της διεθνούς
κοινότητας. Οι ισχυροί αγνοούν την Ταϊβάν, που διατηρεί διπλωματικές σχέσεις
με 29 κράτη, τα περισσότερα στο μέγεθος της Παπούα Νέα Γουινέα.

Ο Λη μίλησε κάποτε για την τραγωδία να έχεις γεννηθεί Ταϊβανέζος. Οι
Γιαπωνέζοι κατείχαν το νησί ήδη 30 χρόνια το 1923 όταν γεννήθηκε. Ο Λη πήγε σε
γιαπωνέζικο σχολείο και σπούδασε στο Κιότο και στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο
Κορνέλ. Στο μεσοδιάστημα, ο Μάο είχε κερδίσει τον εμφύλιο πόλεμο και τα
στελέχη του καθεστώτος του Τσανγκ-Κάι-Σεκ είχαν εγκαταλείψει την ηπειρωτική
Κίνα. Οι πρόσφυγες έδιναν τον τόνο στην Ταϊβάν. Ο Λη είναι ένας από τους
λίγους αυτόχθονες που κατάφεραν να κάνουν καριέρα στο Κουομιντάγκ. Ίσως γι’
αυτό να είναι δημοφιλής. Ούτε η απραξία του απέναντι στη διαφθορά και την
εγκληματικότητα ούτε οι στενές του σχέσεις με το μεγάλο κεφάλαιο μπόρεσαν να
κλονίσουν τη δημοτικότητά του. Όποτε υπερθεματίζει για την επανένωση με την
Κίνα, οι συμπατριώτες του καταλαβαίνουν ότι θέλει να ρίξει στάχτη στα μάτια.

Το Πεκίνο δεν έχει άδικο να μην εμπιστεύεται έναν άνθρωπο που μιλάει καλύτερα
γιαπωνέζικα από την μητρική του γλώσσα. Στο βιβλίο του «Η θέση της Ταϊβάν»
προτείνει την διάλυση της Κίνας σε επτά αυτόνομες επαρχίες. Οι κομμουνιστές
δεν έχουν κανένα δικαίωμα στην Ταϊβάν. Η επανένωση μπορεί να γίνει μόνο με μια
δημοκρατική Κίνα. Τι άλλο χρειάζεται, για να ανάψει κανείς φωτιές στη
Νοτιοανατολική Ασία;