Το κλίμα εξαγορών φέρνει χαμόγελα

Ο κλάδος των τραπεζών ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής της εβδομάδας που πέρασε. Ο
πόλεμος μεταξύ του Ομίλου Λάτση και του Ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς, για την
απόκτηση ποσοστού πλειοψηφίας στο μετοχικό κεφάλαιο της Τράπεζας Εργασίας,
αποτέλεσε την αιτία για την άνοδο του τραπεζικού κλάδου και, κατ’ επέκταση,
και του Γενικού Δείκτη που βρέθηκε περίπου 1,5% ψηλότερα από το κλείσιμο της
προηγούμενης εβδομάδας.

Η άνοδος στον τραπεζικό κλάδο δικαιολογείται μέσα από τις κινήσεις
συγχωνεύσεων και εξαγορών που αναμένονται στον χώρο, αλλά μάλλον πρέπει να
θεωρείται βραχυπρόθεσμου χαρακτήρα, μια και δεν βασίζεται σε πραγματική αλλαγή
μακροοικονομικών μεγεθών. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να υπάρξουν
μακροπρόθεσμα οφέλη για τα νέα σχήματα, αλλά είναι γεγονός ότι το κλίμα
εξαγορών και συγχωνεύσεων ελκύει περισσότερο επενδυτές με βραχυπρόθεσμο ορίζοντα.

Αντίθετα, πτωτικά κινήθηκαν όλοι σχεδόν οι υπόλοιποι κλάδοι, με τις
μεγαλύτερες απώλειες να καταγράφουν ο κατασκευαστικός κλάδος και ο κλάδος των
εταιρειών Leasing. Ο κατασκευαστικός κλάδος φαίνεται ότι μετά την ξέφρενη
πορεία του από την αρχή του χρόνου παρουσιάζει σημάδια κόπωσης, κάτι που είναι
φυσιολογικό. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αποτελεί τον κύριο κλάδο που οι
επενδυτές αναζητούν κέρδη και αναμένεται να συγκεντρώσει ξανά το αγοραστικό
τους ενδιαφέρον αμέσως μόλις κλείσει ο κύκλος των τραπεζών.

Όσον αφορά τους παράγοντες που αναμένεται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο
στην περαιτέρω πορεία του Γενικού Δείκτη, θα τους χωρίσουμε σε «εγχώριους» και
«εισαγόμενους». Στους «εγχώριους» συμπεριλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η
αναμενόμενη απάντηση του Ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς στη νέα βελτιωμένη
πρόταση του Ομίλου Λάτση, τα μέτρα που πιθανώς να ανακοινώσει ο διοικητής της
Τραπέζης της Ελλάδος για τη συγκράτηση των τραπεζικών πιστώσεων, οι επόμενες
κινήσεις της κυβέρνησης σχετικά με τις αναμενόμενες ιδιωτικοποιήσεις και,
τέλος, η πτώση των επιτοκίων, όποτε βέβαια το επιτρέψουν οι συνθήκες.

Στους «εισαγόμενους» παράγοντες, που πιθανώς να παίξουν και τον σημαντικότερο
ρόλο, περιλαμβάνονται η αύξηση της τιμής του πετρελαίου ­ και η επακόλουθη
επιβάρυνση του πληθωρισμού ­ η πορεία της Wall Street και, τέλος, η
συμπεριφορά λιγότερο σημαντικών οικονομιών, όπως της Λατινικής Αμερικής αλλά
και της Ασίας, η πορεία των οποίων μπορεί να μεταβάλει άρδην τις λεπτές
παγκόσμιες ισορροπίες. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το θαύμα της αμερικανικής
οικονομίας, πέρα από το δέος που προκαλεί στους κύκλους των οικονομικών
αναλυτών, ταυτόχρονα δημιουργεί και ανησυχίες, διότι η δεδομένη κατά τους
περισσότερους υπερτίμηση των αμερικανικών μετοχών «απαιτεί» ολοένα και
περισσότερο την ανάγκη για διόρθωση. Η ανακοίνωση θετικών στοιχείων για την
οικονομία των ΗΠΑ όχι απλά συντηρεί την υπερτίμηση αυτή, αλλά την διογκώνει
περισσότερο, με αποτέλεσμα το μέγεθος της «αναγκαίας» διόρθωσης να γίνεται κι
αυτό μεγαλύτερο.

ΕΘΝΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ Α.Ε.