3η ΚΑΡΤΑ Η λύση για τη διαιτησία

Επί χρόνια αίτημα της ελληνικής διαιτησίας ποδοσφαίρου ήταν η κατάργηση της
κλήρωσης και η καθιέρωση του ορισμού. Έλεγαν οι διαιτητοπατέρες: «Σ’ ολόκληρο
τον κόσμο οι διαιτητές ορίζονται και μόνο εδώ κάνουμε κληρώσεις». Μάλιστα ο
συγχωρεμένος Λέλος Βαμβακόπουλος έλεγε: «Οι διαιτητές δεν είναι λαχεία».

Είχαν δίκιο. Με τον ορισμό θα είχαμε πάντα έμπειρους διαιτητές στα ντέρμπι
και άλλους κρίσιμους αγώνες, ενώ οι νεώτεροι θα είχαν ευκαιρίες προσαρμογής
διευθύνοντας θεωρητικά πιο εύκολα παιχνίδια.

Ο ορισμός εφαρμόστηκε για πρώτη φορά την αγωνιστική περίοδο που πέρασε,
αλλά το επίπεδο της διαιτησίας ήταν για μία ακόμα φορά χαμηλό. Ήδη συζητείται
η επαναφορά στο σύστημα της κλήρωσης, όπως παλιά, ή με νέο τρόπο.

Για όσους γνωρίζουν καλά τον χώρο της διαιτησίας, το πρόβλημα δεν λύνεται
ούτε με την κλήρωση ούτε με τον ορισμό. Η διαιτησία είναι εγκλωβισμένη σε
πολυποίκιλα συμφέροντα και δεν ανασαίνει ελεύθερα.

Αν λοιπόν θέλουν οι ποδοσφαιροπαράγοντες πραγματικά αξιόπιστο ποδόσφαιρο,
το μόνο που οφείλουν να κάνουν είναι να απελευθερώσουν τον κλάδο. Να
επιτρέψουν στον Βασίλη Νικάκη και τους συνεργάτες του να αξιολογήσουν με
καθαρή σκέψη τους διαιτητές και πάντα με αντικειμενικά κριτήρια.

Ας μην κάνουν εφέτος ούτε ένα τηλεφώνημα στους υπεύθυνους για την επιλογή
και ας δώσουν μεταξύ τους λόγο κυρίων. Όλοι γνωρίζουν βαθιά τι γίνεται με τους
διαιτητές, τους παρατηρητές και τους διαιτητοπατέρες. Τα συζητάνε, τα αναλύουν
και δεν μιλάνε όταν πιστεύουν ότι οι μηχανισμοί δεν θα ενοχλήσουν την ομάδα
τους. Διαμαρτύρονται όταν μένουν έξω από το παιχνίδι.

Ας σταματήσει επιτέλους η υποκρισία. Ας βοηθήσουν τους διαιτητές να
απαλλαγούν από την ανασφάλεια και ας απομακρύνουν αμέσως όσους έχουν χάσει την
έξωθεν καλή μαρτυρία ή η συνείδησή τους είναι φτιαγμένη από πλαστελίνη.

Διαφορετικά θα έχουμε μία από τα ίδια.