Σκηνές ροκ στους αιθέρες της Αγγλίας

Αν έχετε υπόψη σας να ταξιδέψετε με αεροπλάνο στο Λονδίνο το αμέσως επόμενο
διάστημα, μάλλον θα πρέπει να το ξανασκεφτείτε. Η εναέρια κυκλοφορία πάνω από
τη Νοτιοανατολική Αγγλία είναι τόσο πυκνή, ώστε οι ελεγκτές παραβιάζουν τους
κανονισμούς ασφαλείας για να δημιουργήσουν χώρους. Οι παραλίγο συγκρούσεις
γίνονται ολοένα συχνότερες. Αυτό αναφέρει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας «Ομπσέρβερ».

Λίγες εβδομάδες προτού η κίνηση των καλοκαιρινών διακοπών φτάσει στο ζενίθ, οι
ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας αναφέρουν ότι οι συναγερμοί γίνονται συνεχώς
συχνότεροι: «Οι συνάδελφοι σηκώνονται από την οθόνη τρέμοντας σαν το ψάρι»,
δηλώνει ένας ελεγκτής. Το αεροδρόμιο του Χίθροου σημείωσε ένα νέο ρεκόρ την
τελευταία εβδομάδα, όταν 98 αεροπλάνα απογειώθηκαν και προσγειώθηκαν μέσα σε
μία ώρα ­ ένα κάθε 37 δευτερόλεπτα. Οι ελεγκτές περιμένουν να φτάσουν τα 100
την ώρα το Αύγουστο και προβλέπουν σκηνές ροκ στον αέρα: αεροπλάνα κολλημένα
με τη μύτη στην ουρά του προηγούμενου στα 3.000 μέτρα να κάνουν κύκλους σαν τα
αλογάκια του λούνα παρκ.

Ένας χειριστής ραντάρ είπε στον «Ομπσέρβερ»: «Είναι τόσα πολλά αεροπλάνα στον
ουρανό, ώστε παραβιάζουμε τους κανονισμούς ασφαλείας σκόπιμα κόβοντας εδώ μισό
μίλι και εκεί άλλο τόσο, για να δημιουργήσουμε χώρο να κατεβούν. Τα νεύρα των
ελεγκτών σπάνε, στο αίμα τους τρέχει καθαρή αδρεναλίνη».

Στους δύο κύριους διαδρόμους του Χίθροου προσγειώνονται και απογειώνονται κατά
μέσο όρο 85 αεροπλάνα την ώρα, δηλαδή περίπου ένα κάθε 42 δευτερόλεπτα. 45
αεροπλάνα την ώρα χειρίζεται το Γκάτγουικ, 35 το Στάνστιντ, 20 το Λούτον, 20
το αεροδρόμιο του Σίτι και 12 το Νόρθολτ στο Δυτικό Λονδίνο. Συνολικά 220
αεροπλάνα την ώρα, δηλαδή ένα κάθε δεκαέξι δευτερόλεπτα. Παράλληλα, δεκάδες
πτήσεις εσωτερικού και εξωτερικού στοιβάζονται σε απόσταση περίπου 330 μέτρων
το ένα από το άλλο κάνοντας κύκλους και περιμένοντας άδεια να προσγειωθούν.
Και πάνω απ’ όλα, υπάρχουν και τα αεροπλάνα από την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή,
την Άπω Ανατολή και την Αμερική που διασχίζουν τον βρετανικό εναέριο χώρο.

«Η κυκλοφορία στον αέρα είναι τόσο πυκνή, ώστε αισθάνεσαι το κεφάλι σου να
κάνει κύκλους. Οδηγείς τα Τζάμπο που έρχονται από την Αμερική στην κορυφή της
στοίβας και κατεβάζεις τις πτήσεις εσωτερικού στη βάση. Όπως τα κατευθύνεις
προς το Χίθροου ή το Γκάτγουικ, γνωρίζεις ότι ανά διαστήματα λίγων λεπτών
απογειώνονται άλλα αεροπλάνα από το αεροδρόμιο του Σίτι και το Στάνστιντ, που
μπορεί να διασχίσουν τον αεροδιάδρομο που ακολουθείς. Ταυτόχρονα άλλες πτήσεις
διασχίζουν τις στοίβες με τα αεροπλάνα πηγαίνοντας να προσγειωθούν στο Λούτον.
Ανά πάσα στιγμή μπορεί να συμβεί κάτι», διηγείται ένας ελεγκτής. Συμβαίνει
ολοένα συχνότερα: «Συχνά βλέπεις να εμφανίζονται στην οθόνη άσπρες ετικέτες ­
ο προειδοποιητικός κώδικας για βραχυπρόθεσμη σύγκρουση. Μερικές φορές το άσπρο
γυρίζει σε κόκκινο και τότε βλέπεις τον ελεγκτή να ιδρώνει και να χάνει το
χρώμα του. Πρέπει να πει στους πιλότους πώς να αποφύγουν τη σύγκρουση και
ενδόμυχα προσεύχεται να τα βγάλει πέρα». Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας
παραδέχεται ότι η κυκλοφορία στους βρετανικούς ουρανούς είναι πολύ πυκνή: «Το
Χίθροου έχει φτάσει στα όρια των δυνατοτήτων του και οι ελεγκτές έχουν πολλή
δουλειά. Το σύστημα όμως δεν είναι ανασφαλές».