[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Το τελευταίο παιχνίδι γύρω από την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας δεν αφορά
μόνον το ΠΑΣΟΚ και τον Πρωθυπουργό, που πολύ κακώς αξιοποιούν το θέμα, εμφανώς
για μικροπολιτικούς λόγους.

Το ίδιο ακριβώς παιχνίδι παίζουν και όλα τα άλλα κόμματα της Βουλής, δηλαδή η
Ν.Δ., το ΚΚΕ, ο ΣΥΝ και το ΔΗΚΚΙ.

Ως προς το μεν κυβερνητικό κόμμα, εδώ και πολύ καιρό, το όνομα Στεφανόπουλος ­
επειδή μέχρι σήμερα ήταν άψογος στην εκτέλεση των καθηκόντων του ­ παίζει στο
Χρηματιστήριο του προεκλογικού του αγώνα. Και, σωστά η Ν.Δ. το επισημαίνει.
Μόνον, που δεν περιορίζεται σ’ αυτό.

Γιατί, ενώ κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ πως εκμεταλλεύεται το θέμα της προεδρικής
εκλογής, την ίδια ώρα ο κ. Καραμανλής δεν ξεκαθαρίζει τις προθέσεις του.
Ακριβώς, γιατί θέλει να σταθμίσει τα πράγματα στην… ώρα τους και να πράξει
ό,τι τον συμφέρει για τις βουλευτικές εκλογές.

Αλλά και τα τρία μικρότερα κόμματα ακολουθούν παρόμοια τακτική. Θυσιάζουν τα
πάντα γύρω από την προεδρική εκλογή, με στόχο να μεγιστοποιήσουν, όπως
ελπίζουν, τα εκλογικά τους οφέλη.

Κι όμως, η απλή λογική «λέει» ότι αν στη μεταπολίτευση λειτούργησε ο θεσμός
του Προέδρου της Δημοκρατίας με επάρκεια, με εξαίρεση ίσως κάποιες, κατά
καιρούς, μικρές «αταξίες» που εμφανίστηκαν, θα πρέπει να συνεχιστεί η στήριξή του.

Και το ερώτημα που ανακύπτει: Αν πράγματι ­ όπως λένε ­ ο κ. Στεφανόπουλος
είναι άψογος, γιατί η πολιτική ζωή, τουλάχιστον ως προς το σκέλος της
Προεδρίας της Δημοκρατίας, να μην περπατήσει ομαλά; Γιατί δηλαδή να πρέπει να
προστεθούν και άλλα προβλήματα στον τόπο;

Αν κάποιο κόμμα πιστεύει ότι ένας άλλος πολιτικός θα μπορούσε να δοκιμαστεί
και να αποδειχτεί το ίδιο καλός ή και καλύτερος του κ. Στεφανόπουλου, τότε
ασφαλώς κανείς δεν θα μπορούσε να είχε αντίρρηση ότι η πρόταση αυτή πρέπει να
κατατεθεί και να την κρίνει ο ελληνικός λαός.

Όμως, η προσδοκία μικροπολιτικών κερδών ­ η «λογική» η προεδρική εκλογή να
αποτελέσει μέσο για να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές ­ δεν συμβαδίζει με αρχές,
πολύ περισσότερο για τα κόμματα εκείνα που ευαγγελίζονται ότι θα φέρουν την
πραγματική αλλαγή στον τόπο.

Και, πέραν των θεμάτων ηθικής τάξης που ανακύπτουν, ίσως η μικροπολιτική
αξιοποίηση ενός τόσο σοβαρού θέματος, να στραφεί ­ το έχουν σκεφτεί; ­ ως
μπούμερανγκ για όσους θέλουν να παίξουν…