Οι Βρετανοί βασανίζουν ­ όταν δεν σκοτώνουν ­ τις γυναίκες τους

Μία στις τέσσερις Βρετανίδες κακοποιείται στο σπίτι της. Κάθε εβδομάδα, δύο
γυναίκες σκοτώνονται από τους νυν ή πρώην συντρόφους τους. Και οι απειλές που
δέχονται οι γυναίκες μέσα στον επαγγελματικό τους χώρο, έχουν αυξηθεί
ιλιγγιωδώς. Αυτά, μεταξύ άλλων, αποκαλύπτονται από κρατική έρευνα που διεξήχθη
πρόσφατα στη Βρετανία.

Υπό την πίεση αυτών των ανατριχιαστικών στοιχείων, ο Βρετανός υπουργός
Εσωτερικών και Δικαιοσύνης, Τζακ Στρω, εξήγγειλε νέα εθνική στρατηγική για την
πάταξη της βίας εναντίον των γυναικών. Δήλωσε μάλιστα, προχθές, ότι τέτοιου
είδους συμπεριφορά πρέπει να θεωρείται εξίσου αποκρουστική ηθικώς, όπως είναι
η κακοποίηση παιδιών.

Επίσημα στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι γυναίκες στη Βρετανία επίσης
αντιμετωπίζουν μία ολοένα αυξανόμενη απειλή κακοποίησης από τους άνδρες, μέσα
στον εργασιακό τους χώρο.

Ο φόβος έχει γίνει η καθημερινή πραγματικότητα πολλών γυναικών, και αυτό, με
τη σειρά του, τις έχει οδηγήσει στο να μην έχουν καμία εμπιστοσύνη στη
δυνατότητα της έννομης προστασίας.

Μεγάλη ανησυχία προκαλεί η στάση των γυναικών, οι οποίες διστάζουν να
καταγγείλουν σεξουαλική κακοποίηση, την οποία υπέστησαν, στην αστυνομία. Για
παράδειγμα, ενώ πέρυσι 48.000 γυναίκες επικοινώνησαν με ομάδες που
υποστηρίζουν τα θύματα βιασμών, μονάχα το 12% αυτών των γυναικών-θυμάτων
ανέφερε την πραγματοποίηση του εγκλήματος εις βάρους τους στην αστυνομία.

Η βρετανική κυβέρνηση έχει επίσης υποσχεθεί τη χορήγηση επιπλέον 6
εκατομμυρίων λιρών ετησίως στην αφιλοκερδή κοινωφελή ένωση «Υποστήριξη
θυμάτων», προκειμένου να την ενισχύσει στη δουλειά που κάνει, βοηθώντας
ανθρώπους που έχουν πέσει θύματα κακοποίησης, να αντιμετωπίσουν και να
ξεπεράσουν το τραύμα της νομικής διαδικασίας καταγγελίας του εγκλήματος εις
βάρος τους.

Οι υπουργοί, μάλιστα, της βρετανικής κυβέρνησης έχουν θέσει ένα χρονικό
περιθώριο πέντε χρόνων, προκειμένου να εγκαθιδρύσουν κατάλληλη εθνική
υποστήριξη για γυναίκες που έχουν πέσει θύματα βίαιων ενεργειών. Ενώ η
αστυνομία, τα τοπικά συμβούλια και άλλοι οργανισμοί και ενώσεις συνεργάζονται
αρκετά καλά σε κάποιες περιοχές της Βρετανίας, ο κ. Στρω εντούτοις δήλωσε πως
«η βοήθεια και υποστήριξη προς τις γυναίκες που είναι θύματα κακοποίησης δεν
είναι ακόμη εύκολα προσιτή σε αυτές ούτε έχει κρυσταλλοποιηθεί η μορφή που
αυτή η βοήθεια παίρνει. Οι παθούσες αυτές γυναίκες μπορεί να παραπεμφθούν σε
δέκα οργανισμούς προτού να βρουν τον κατάλληλο, όπου θα βοηθηθούν».