ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ’99 Προσοχή, το πλοίο φεύγει…

Σαντορίνη με παράθυρο την θάλασσα

Και το πλοίο φεύγει… για Κυκλάδες. Από Πειραιά με την επιθυμία καλά
κρυμμένη ακόμα πίσω από συναισθήματα υπομονής. Καλύτερα έτσι, με τα «μικρά»
στην αρχή του ταξιδιού. Γιατί το ίδιο ταξίδι μέρες μετά, της επιστροφής, είναι
ποιητικό… Ακούς κιθάρες, σταματάς στα βλέμματα που είναι ακόμα φορτωμένα
ομορφιά, αφουγκράζεσαι τη γαλήνη και την επαφή με όσα ο νους δεν μπορεί να
εξηγήσει. Τη μαύρη πέτρα της Σαντορίνης και το δέος της καλντέρας. Τη θέα από
τη Χώρα στη Σέριφο. Την ανθρώπινη ζεστασιά στα Κουφονήσια. Τις σιφναίικες
γεύσεις και την αρχοντιά της Απολλωνίας. Τους βράχους μέσα στο νερό της Μήλου.
Την αυθεντικότητα των Απεραθιτών στη Νάξο. Τα σουλάτσα και τις κουβεντούλες
που κάνουν τον χρόνο να περνάει νεράκι στη Μύκονο. Τις γλυπτές Κολυμπήθρες
στην Πάρο. Το μεγαλείο της Σύρου. Τον τρόπο των Τηνιακών να λαξεύουν το
μάρμαρο και την πέτρα.

ΤΟΡ 10

1. Βόλτα στα σοκάκια της Μυκόνου πριν από τις έντεκα το πρωί

2. Ουζάκι οπουδήποτε στην καλντέρα λίγο πριν εγκαταλείψετε τη Σαντορίνη

3. Να χορεύεις Απεραθίτικα στη Νάξο μέχρι το ξημέρωμα

4. Τα νεοκλασικά της Σύρου

5. Η μαγική Χώρα στη Σέριφο

6. Η αρχιτεκτονική των χωριών της Τήνου

7. Οι γεύσεις στη Σίφνο

8. Το κόκκινο ηλιοβασίλεμα στα Κουφονήσια

9. Το διάφανο μπλε των νερών στη Μήλο

10. Οι γλυπτές Κολυμπήθρες της Πάρου