ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Νέα από το Κόσοβο

«Στο Κόσοβο… Λοιπόν τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα. Δηλαδή τι καλύτερα;…
Απλώς έχει μειωθεί λίγο η ένταση. Τα χειρότερα έγιναν στα δυτικά. Όλο το
Κόσοβο μυρίζει καμένο κρέας. Είτε καμένα ζωντανά είτε ανθρώπινες σάρκες. Αυτό
είναι λίγο φριχτό στην αρχή, μέχρι να το συνηθίσεις».

Κρέμομαι από το ακουστικό. Τις τελευταίες ημέρες έχω σταματήσει να διαβάζω την
κάθε λέξη που γράφεται. Στο mailbox ο φάκελος με την ενημέρωση για τους
πρόσφυγες παραμένει κλειστός, το αρχείο με τα δημοσιεύματα έχει ημέρες να
ενημερωθεί. Όμως τώρα είναι αλλιώς. Γιατί αυτά που ακούω δεν γράφονται…

«Λοιπόν είναι πιο ήσυχα τώρα. Γυρνάνε και οι πρώτοι πρόσφυγες. Η πόλη έχει
χωριστεί σε κομμάτια διοίκησης. Το καλύτερο ξέρεις ποιο είναι; Δεν θα το
πιστέψεις, αλλά είναι των Άγγλων! Εκεί είναι η πιο ασφαλής περιοχή. Των
Γερμανών και Γάλλων είναι “πέρα βρέχει” και των Ρώσων “πάμε παραλία”. Ενώ των
Άγγλων… Μέχρι και οι δικοί μας αισθάνονται περισσότερο ασφαλείς κοντά στους Εγγλέζους».

Προσπαθώ να φανταστώ. Στην τηλεόραση οι εικόνες δείχνουν σπίτια να καίγονται.
Οικογένειες Σέρβων βάζουν φωτιά στα σπίτια τους, φορτώνουν ό,τι μπορούν σε
τρακτέρ και εγκαταλείπουν γνωρίζοντας πως ποτέ πια τίποτα δεν θα είναι το
ίδιο. Στη «γείτονα χώρα» όλα ετοιμάζονται για το καλοκαίρι. Οι αποκαλύψεις για
ομαδικούς τάφους έχουν «πέσει» από το πρώτο πεντάλεπτο των δελτίων, ενώ οι
φωνές διαμαρτυρίας και οι εκκλήσεις για αποστολή βοηθείας έχουν ατονήσει έως
σιωπής. Άραγε οι πρόσφυγες δεν πεινάνε πια; Και ο UCK;

«Α, αυτό είναι το καλύτερο! Αν δεν φοράς στολή του UCK σήμερα στο Κόσοβο δεν
βγάζεις… γκόμενα. Κατά τα άλλα, περιφέρονται με ύφος “εμείς που
αντισταθήκαμε στους Σέρβους” και πουλάνε μούρη».