Τα θύματα έγιναν θύτες στο βασανισμένο Κόσοβο

ΚΟΣΟΒΟ

Τα τελευταία σπίτια του χωριού δεν απέχουν περισσότερο από 300 μέτρα από τα
βουνά. Την απόσταση αυτή έκανε σχεδόν καθημερινά εδώ και 3 μήνες ο 80χρονος
Χαλίμ Μούγια.

Ο αλβανόφωνος Κοσοβάρος από την Γκράντιτσε έφυγε από την περιοχή με τους
υπόλοιπος κατοίκους τον περασμένο Μάρτιο, βρίσκοντας καταφύγιο στις γύρω
πλαγιές με την πυκνή βλάστηση, όπου ήταν οι άνδρες του UCK. Πίσω του όμως
άφησε τον γιο του Μπάχτι, ο οποίος, στα 47 του χρόνια, σκοτώθηκε από Σέρβους
παραστρατιωτικούς πριν από 8 μήνες.

Εκεί λοιπόν, στην άκρη της Γκράντιτσε, σε έναν τάφο με 10 νεκρούς, ο Χαλίμ
πήγαινε περίπου κάθε ξημέρωμα, για να ακουμπήσει στον ξύλινο πάσαλο με το
όνομα Μπάχτι λίγα λουλούδια του δάσους: «Δεν είχα άλλον στον κόσμο. Είχαμε
μείνει οι δυο μας. Δεν με ενδιέφερε τι θα μου έκανε η αστυνομία ή ο στρατός.
Μόνο λίγη συντροφιά στο παιδί μου ήθελα να κάνω», έλεγε χθες, επαναλαμβάνοντας
την ίδια συνήθεια, χωρίς όμως αυτή τη φορά να νιώθει τον παραμικρό φόβο.
Κυνηγημένοι τώρα είναι οι Σέρβοι…

Ο Χαλίμ με δεκάδες άλλους αλβανόφωνους του Κοσόβου επέστρεψαν στο χωριό έπειτα
από περίπου 100 ημέρες παραμονής στα βουνά. Αντίκρυσαν τα σπίτια τους
κατεστραμμένα και καμένα. Οι στέγες δεν υπάρχουν, τα τζάμια έχουν σπάσει και
το εσωτερικό είναι γεμάτο αποκαΐδια και στάχτη.

Σκελετωμένοι

Μόνο λίγη συντροφιά στο παιδί μου ήθελα να κάνω. Ο Χαλίμ Μούγια μπροστά στον τάφο του γιου του Μπάχτι

Η Γκράντιτσε βρίσκεται περίπου 50 χλμ. δυτικά της Πρίστινα και καμιά δεκαριά
χιλιόμετρα από τον κεντρικό δρόμο. Η περιοχή κατοικείται ολοκληρωτικά από
αλβανοφώνους και αυτές τις ημέρες αρχίζει να επανακτά κάποιο ίχνος ζωής καθώς
οι πιο πολλοί επιστρέφουν από τους προσφυγικούς καταυλισμούς.

Αρκετοί που είχαν καταφύγει στα βουνά έφθασαν πρώτοι, σκελετωμένοι όμως από
την πείνα: «Δεν υπάρχει τίποτα για φαΐ. Μόνο ψωμί ζυμώνουμε. Ακόμη και τα ζώα
μάς σκότωσαν», είναι το παράπονο του Αχμέτ Γιαρούσι, ενός 30χρονου που έχει
στρατευθεί στον UCK.

Και τα ζώα

Αυτόν και τον φίλο του Αλί Σέσι τους συναντήσαμε στον δρόμο για την
Γκράντιτσε. Ένστολοι και οι δύο, άοπλοι, είχαν περπατήσει περίπου 18
χιλιόμετρα και χρειάζονταν σχεδόν άλλα τόσα για να φθάσουν στο χωριό. Τους
πήραμε μαζί μας στο αυτοκίνητο και μας έδειξαν σπιθαμή προς σπιθαμή την
περιοχή. «Δείτε τα πυροβολημένα ζώα, ούτε αυτά δεν μας άφησαν», μας έδειχναν
κάθε τόσο δεξιά και αριστερά του δρόμου κουφάρια από αγελάδες, πρόβατα και κατσίκες.

Τάφος

Μόλις φθάσαμε στην άκρη του χωριού, οι δύο άνδρες του UCK μάς πήγαν σε έναν
μικρό λόφο, όπου στη μέση του έχει διαμορφωθεί ένας σχετικά μεγάλος τάφος. Ένα
ορθογώνιο σχήμα 20 επί 4 μέτρα, όπου υπάρχουν δέκα μικροί χωμάτινοι όγκοι, όχι
ψηλότεροι από 50 εκατοστά, οι οποίοι στην κορυφή τους φέρουν από έναν ξύλινο
πάσαλο με διαφορετικά ονόματα: «Σ’ αυτό το σημείο θάφτηκαν δέκα άτομα ηλικίας
από 22 μέχρι 60 χρόνων, που σκοτώθηκαν από Σέρβους αστυνομικούς τον περασμένο
Σεπτέμβριο», μας εξήγησαν.

Κυνηγημένοι

Δεν πέρασε πολλή ώρα και εμείς οι ξένοι γίναμε αντιληπτοί από όλο το χωριό και
εκεί που βλέπαμε τα γύρω γκρεμισμένα σπίτια να χάσκουν άδεια, ξαφνικά μέσα από
τα ερείπια, από το πουθενά, άρχισαν να ξεφυτρώνουν ένας-ένας νεαροί αλβανόφωνοι.

Στην αρχή δίστασαν, μας περιεργάστηκαν από πάνω μέχρι κάτω, αλλά στη συνέχεια,
με ένα νεύμα των ανδρών του UCK, ήρθαν προς το μέρος μας. Απορήσαμε πού
κρυβόταν όλος αυτός ο κόσμος. Φαίνεται όμως ότι δείξαμε έντονα την έκπληξή
μας. «Έτσι έχουμε συνηθίσει. Βλέπετε, τόσα χρόνια είμαστε κυνηγημένοι», έλυσε
την απορία μας ο 21χρονος Τζελά Τζεμόβιλε. Τα πολύ καλά αγγλικά του μας
προκάλεσαν τη δεύτερη έκπληξη. «Τα έχω μάθει από την τηλεόραση».

Την ίδια στιγμή ένας γέροντας βγήκε από ένα μισογκρεμισμένο σπίτι και
κατευθύνθηκε προς το μέρος μας. Μόλις πλησίασε μάς έριξε μια σχεδόν αδιάφορη
ματιά και αμίλητος γονάτισε μπροστά σε ένα από τα αναχώματα του μεγάλου τάφου.

Νάρκες

Τον αφήσαμε για λίγα λεπτά και στη συνέχεια, με τη βοήθεια του Τζελά, μάθαμε
την ιστορία του. «Ο γιος μου ο Μεμέτ σκοτώθηκε και αυτός μαζί με τους άλλους.
Έτρεξε να ξεφύγει μόλις είδε από μακριά την αστυνομία, αλλά δεν τα κατάφερε.
Στα 24 χρόνια του, άφησε πίσω του δύο μικρά παιδιά», μας είπε ο Αζέμ Σαλιούκο.

Ύστερα από ώρα κατευθυνθήκαμε προς το χωριό. «Προσέξτε πού πατάτε. Ακολουθήστε
τα δικά μας βήματα. Η περιοχή δεν έχει ακόμη καθαριστεί από τις νάρκες», μας
συμβούλευσαν οι νεαροί αλβανόφωνοι.

Στο τρακτέρ

Στα πρώτα γκρεμισμένα σπίτια μένει η οικογένεια του Αζέμ. Η καρότσα ενός
ξεχαρβαλωμένου τρακτέρ χρησιμοποιείται ως κατάλυμα για τον ίδιο, τη γυναίκα
του και τα δύο τους εγγόνια. Στη βροχή σκεπάζονται με ένα νάιλον κάλυμμα. Το
δικό τους σπίτι έχει καεί. Και τη νύχτα ανάβουν φωτιά όχι μόνο για να βλέπουν
αλλά και για να ζεσταθούν, καθώς το κρύο γίνεται βαρύ μόλις πέσει το βράδυ.

Λίγο αργότερα, πιο κάτω, από το σπίτι ενός γείτονα ακούσαμε φωνές. Τρέξαμε
μαζί με τους άλλους και μόλις αντικρύσαμε το θέαμα νιώσαμε ακόμη μεγαλύτερη
έκπληξη. Κυριολεκτικά στην αυλή του σπιτιού του ο Μπεχεράμ Σαλιπέι μόλις είχε
ξεθάψει μια μικρή πλαστική νάρκη που τη βρήκε ανάμεσα στα χόρτα. Μας την
έδειξε υπερήφανος: «Είναι η δεύτερη που ανακαλύπτω εδώ από χθες που ήρθαμε», καυχήθηκε.

Οι νεαροί έδειχναν να το διασκεδάζουν και να το παίρνουν αψήφιστα. Αλλά και τα
παιδιά φαίνονταν να μην πολυνοιάζονται, καθώς, αγνοώντας τον κίνδυνο,
συνέχιζαν το παιχνίδι τους τρέχοντας δεξιά κι αριστερά ανεπηρέαστα.

Έκρηξη

Κόντευε να σκοτεινιάσει όταν πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για την Πρίστινα.
Λίγο πριν από την πρωτεύουσα οι δρόμοι είχαν γεμίσει από άνδρες του UCK, οι
οποίοι χαιρετούσαν σχηματίζοντας με τα δάκτυλα το σήμα της νίκης. Όταν όμως
φθάσαμε στο ξενοδοχείο καταλάβαμε ότι η επόμενη ημέρα του πολέμου εγκυμονεί
πολλούς κινδύνους ακόμη. Το τετράγωνο είχε αποκλειστεί από Βρετανούς
στρατιώτες, οι οποίοι δεν επέτρεπαν τη διέλευση του κόσμου. Δεν προλάβαμε να
ρωτήσουμε τι συμβαίνει όταν ακούσαμε την έκρηξη από μια βόμβα που μόλις είχε
εξουδετερώσει η ειδική μονάδα της Κ4. Αυτή τη φορά ευτυχώς δεν υπήρχαν θύματα.
Την επομένη, όμως;

Ο Κλίντον απειλεί: «Θα το ξανακάνουμε»

Από τα Σκόπια ο Αμερικανός πρόεδρος, Μπιλ Κλίντον, εξέφρασε την ικανοποίησή
του για τη ΝΑΤΟϊκή επιχείρηση κατά της Γιουγκοσλαβίας και υποσχέθηκε πως η
εκστρατεία αυτή μπορεί να επαναληφθεί, αν είναι αναγκαίο, για να εμποδιστεί η
καταπίεση ενός λαού: «Μπορούμε να το κάνουμε τώρα, μπορούμε να το κάνουμε
αύριο, αν είναι αναγκαίο, στην Αφρική ή στην Κεντρική Ευρώπη», τόνισε
χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Δεν θα αφήσουμε να επιτίθενται εναντίον των
ανθρώπων μόνο για λόγους εθνικών και θρησκευτικών διαφορών ή εξαιτίας του
ρατσιμού. Αυτό θα το εμποδίσουμε».

Οι αντάρτες του UCK λεηλατούν, δηώνουν, βιάζουν, υπό τα βλέμματα των ΝΑΤΟϊκών

Όσο καιρό διαρκούσε ο πόλεμος, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης μάς πληροφορούσαν για
τα δεινά των αλβανόφωνων προσφύγων.

Παρ’ όλο που οι ανταποκριτές των εφημερίδων επισημαίνουν ότι τώρα ήρθε η σειρά
των δεινών των Σέρβων, ελάχιστα είναι τα διεθνούς απήχησης μέσα, και πολύ
λιγότερες οι εφημερίδες, που περιγράφουν τις δραστηριότητες των ανταρτών τού
Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου, που λεηλατούν, δηώνουν, βιάζουν υπό
τα βλέμματα της ειρηνευτικής δύναμης των ΝΑΤΟϊκών, οι οποίοι δηλώνουν αδύναμοι
να επιτελέσουν το πολυδιαφημισμένο έργο της επίβλεψης της αποκατάστασης της
ειρηνικής συμβίωσης αλβανόφωνων και Σέρβων Κοσοβάρων.

Απαθείς

Αλβανόφωνοι εμπρηστές. Γάλλοι στρατιώτες φρουρούν αλβανόφωνους εμπρηστές σερβικών κατοικιών στην Γκράτσα του Κοσσυφοπεδίου

Ο Άντριου Μπρέτσε της «Ιντιπέντεντ» μεταδίδει από το Γκρέτσε: Βρετανοί και
Γάλλοι στρατιώτες παρακολουθούσαν απαθείς τους αλβανόφωνους που λεηλατούσαν
και πυρπολούσαν κατόπιν ένα σερβικό χωριό, γελοιοποιώντας τον ισχυρισμό τού
ΝΑΤΟ ότι βρίσκεται εκεί για να προσφέρει ασφάλεια τόσο στους Σέρβους όσο και
τους αλβανοφώνους. Οι Σέρβοι κάτοικοι του χωριού Γκρέτσε είχαν ειδοποιηθεί το
Σάββατο από αλβανόφωνους πρόσφυγες που επέστρεφαν, ότι θα πρέπει να φύγουν
τώρα εκείνοι.

Μόλις οι Σέρβοι κάτοικοι εγκατέλειψαν το χωριό τους, ομάδες αλβανοφώνων με
τρακτέρ και ρυμούλκες έφτασαν στο εγκαταλελειμμένο χωριό. Έφυγαν αφού
αφαίρεσαν ό,τι μπορούσαν να μεταφέρουν και αφού έβαλαν φωτιά σ’ όλες τις
κατοικίες. Εκτός από τηλεοράσεις και πλυντήρια, οι αλβανόφωνοι φόρτωσαν στις
ρυμούλκες που έσερναν τα τρακτέρ τους τούβλα, κεραμίδια και τσουβάλια με ζωοτροφές.

Μόλις άδειαζαν ένα σπίτι από όσα είχαν να πάρουν τού έβαζαν φωτιά.

Τομέας άλλων

Λίγο πιο πέρα, Γάλλοι στρατιώτες παρακολουθούσαν τη σκηνή καθισμένοι πάνω στα
θωρακισμένα άρματά τους. Όταν ρωτήθηκαν γιατί δεν κάνουν κάτι να σταματήσουν
το κακό, απάντησαν ότι δεν είναι δικός τους, αλλά βρετανικός τομέας…

Στην άλλη είσοδο του χωριού παρακολουθούσαν καπνίζοντας πάνω στα άρματά τους
Βρετανοί στρατιώτες. Η ίδια ερώτηση. Και η ίδια απάντηση: «Μα είναι γαλλική
ζώνη ελέγχου εδώ…»..

Και τη μεθεπόμενη δημοσιεύτηκε είδηση ότι βρετανική περίπολος υποχρέωσε
αλβανοφώνους σε φάλαγγα φορτηγών με κλοπιμαία «να επιστρέψουν τη λεία τους».

Τρομοκράτες

Ομάδες ατάκτων ανταρτών του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου έχουν
αρχίσει να δείχνουν το πραγματικό πρόσωπο της οργάνωσής τους. Άλλωστε, δεν
ήταν τυχαίο ότι ο Αμερικανός απεσταλμένος στα Βαλκάνια Ρόμπερτ Γκέλμπαρτ τούς
είχε χαρακτηρίσει τρομοκράτες λίγους μήνες πριν ξεσπάσει ο πόλεμος.

Σε μια σειρά από επεισόδια που αποκαλύπτονται από τους απεσταλμένους δύο
βρετανικών συντηρητικών εφημερίδων, των «Times» και της «Independent», οι
αλβανόφωνοι αντάρτες έβαλαν στο στόχαστρο της μανιώδους εκδίκησής τους τα
χριστιανικά μοναστήρια, τους Σέρβους και τους Τσιγγάνους. Βρετανός αξιωματικός
που επισκέφτηκε το ιστορικό μοναστήρι του 14ου αιώνα Ντέβιτς, στην κεντρική
περιοχή της Ντρένιτσα, είπε πως όσα υπέστησαν οι καλόγριες κατά την τριήμερη
περιπέτεια του μοναστηριού από τους αντάρτες «ήταν αρρωστημένα πράγματα».

Οι ειδήσεις αυτές όμως δεν δημοσιεύονται από τις αμερικανικές εφημερίδες ­ που
περιορίζονται να θριαμβολογούν για την απόφαση να αποστρατιωτικοποιηθεί ο ΑΣΚ
(οτιδήποτε κι αν σημαίνει αυτό ­ όχι να αφοπλιστεί πάντως) ­ ούτε από τις
λαϊκές βρετανικές.

Ένα μοναστήρι

Περιοδεία Πατριάρχη. Ο Σέρβος Πατριάρχης Παύλος συνομιλεί με δημοσιογράφους στο μοναστήρι Ντέτσανι φρουρούμενος από ΝΑΤΟϊκούς στρατιώτες

Οι αξιωματικοί της ΝΑΤΟϊκής δύναμης «Κ» που περιόδευσαν τα μοναστήρια στο
Κοσσυφοπέδιο συνοδεύοντας τον ορθόδοξο Πατριάρχη της Σερβίας Παύλο διαπίστωσαν
τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει από τους αλβανοφώνους η σερβική θρησκευτική
κληρονομιά και υποσχέθηκαν να αυξήσουν τα μέτρα περιφρούρησης των κυριότερων
περιουσιακών στοιχείων της Ορθόδοξης Σερβικής Εκκλησίας στην περιοχή.

«Πυροβολούσαν με τα όπλα τους δίπλα στα κεφάλια των μοναχών και υπάρχουν
πολλές πιθανότητες να έχουν βιάσει τις νεαρώτερες μοναχές, οι οποίες όμως δεν
μιλούν επειδή βρίσκονται σε κατάσταση σοκ. Χρειάζονται οπωσδήποτε ψυχολογική
συνδρομή», είπε Βρετανός αξιωματικός. Οι αντάρτες χτύπησαν άγρια τις μοναχές,
λεηλάτησαν το μοναστήρι από ό,τι πολύτιμο είχε, και βεβήλωσαν τα οστά του
πολιούχου του, Αγίου Ιωαννικίου, διασκορπίζοντάς τα έξω από τον τάφο.

Επίσης, χάραξαν τα αρχικά της οργάνωσής τους στις εικόνες και φεύγοντας πήραν
μαζί όλα τα τρόφιμα και το μέλι που είχαν συγκεντρώσει οι καλόγριες μαζί με το
αυτοκίνητο του μοναστηριού.

Την προηγούμενη φορά που είχε γνωρίσει ανάλογη συμπεριφορά από τους
αλβανόφωνους το μοναστήρι, ήταν κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής. Οι
αλβανόφωνοι ήταν τότε σύμμαχοι του Άξονα.

Η υπηρεσία πληροφοριών της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Ίντερνετ
PRAVOSLAVLJE PRES καταγγέλλει:

­ Τον μοναχό Χαρίτωνα απήγαγαν άνδρες του ΑΣΚ και αγνοείται η τύχη του.

­ Το μοναστήρι Αγία Τριάδα κοντά στη Σούβα Ρέκα έχει πυρποληθεί και είναι
τελείως κατεστραμμένο πια. Οι μοναχές έχουν καταφύγει στο μοναστήρι της Γκρατσάνιτσα.

­ Στην Τζιακοβίτσα δεν έχουν μείνει ούτε ιερείς ούτε ένας Σέρβος πολίτης.

Και Τσιγγάνοι

Εκτός όμως από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η εκκλησιαστική περιουσία και
οι Σέρβοι πολίτες που παραμένουν στο Κόσοβο, την εκδικητική μανία των
αλβανοφώνων Κοσοβάρων γνωρίζουν και οι Τσιγγάνοι, όσοι δεν έφυγαν να ζητήσουν
καταφύγιο στην υπόλοιπη Γιουγκοσλαβία.

Δεκάδες Τσιγγάνοι εφονεύθησαν το περασμένο Σαββατοκύριακο από τους αντάρτες
του ΑΣΚ κοντά στη Σούβα Ρέκα, βόρεια του Πρίσζρεν, μακριά από τις κεντρικές
αρτηρίες όπου περιπολούν τα θωρακισμένα οχήματα του ΝΑΤΟ.