ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Οι ιστορίες του Ερτάν

Η γερμανική γλώσσα έχει μια περίεργη λέξη: «Abschaum». Σημαίνει «αφρός», το
πιο εκλεκτό μέρος δηλαδή κάποιου πράγματος, και ταυτόχρονα «απόβρασμα»,
κατακάθι, η ακαθαρσία που επιπλέει.
![]() |
|
Στο γκέτο: Τούρκοι μετανάστες στο Βερολίνο |
Μια μέρα που ο Ερτάν αισθανόταν μοναξιά πήγε και αγόρασε ένα χαμστεράκι. Το
είχε σπίτι και όλη μέρα το κοίταζε που έτρωγε, κοιμόταν και έπαιζε με τη ρόδα
του. Ο Ερτάν ήταν δυστυχής και το τρωκτικό ευτυχισμένο. Μια μέρα άρχισε να του
δίνει ναρκωτικά και εκείνο ήταν ακόμη πιο χαρούμενο, ώσπου μια μέρα του
χορήγησε υπερβολική δόση και το χάμστερ πέθανε.
Μια άλλη μέρα που ο Ερτάν ήταν στενοχωρημένος, αποφάσισε να επισκεφθεί το
μπουρδέλο της γειτονιάς. Καθώς δεν εργαζόταν όμως εκεί καμιά κοπέλα από την
Τουρκία, άρχισε να γυρίζει τα σπίτια μέχρι να βρει πουτάνα από την πατρίδα.
Εκείνη που βρήκε τελικά ήταν μια σαδίστρια που τον κτυπούσε άγρια, τον πατούσε
με τα τακούνια της, του έκανε διάφορα βασανιστήρια. Και εκείνος δεν
διαμαρτυρόταν, ανεχόταν τα πάντα, είναι βράχος ο Ερτάν, μπορεί κατά βάθος και
να του άρεσε.
Η ραπ είναι το CNN των μαύρων της Αμερικής, είχε πει κάποτε ένας τραγουδιστής
των Public Enemy. Το ίδιο πιστεύει ο Φεριντούν Ζαΐμογλου πως ισχύει και για
τους Τούρκους της Γερμανίας. Στην αρχή η ραπ ήταν ένας τρόπος να κυκλοφορούν
οι πληροφορίες, λέει σε συνέντευξή του στη «Στάμπα» ο 35χρονος συγγραφέας που
γεννήθηκε στην Τουρκία, αλλά ζει εδώ και χρόνια στο Κίελο. Και έπειτα ήλθαν οι
ιστορίες. Ιστορίες σαν αυτές που του διηγιόταν ο Ερτάν Ονγκούν, ένας άλλος
μετανάστης κατά δέκα χρόνια νεώτερός του που ζει στο ίδιο γκέτο από ναρκωτικά
και μικροκλοπές. Ιστορίες που ο συγγραφέας άκουγε για χρόνια και μια μέρα
αποφάσισε να τις συγκεντρώσει σε ένα βιβλίο με τον τίτλο «Abschaum».
Το βιβλίο είναι γραμμένο σε γερμανικά σπαρμένα με τουρκικές λέξεις. Είναι ένας
τρόπος να αποτυπωθεί η συνάφεια δύο κόσμων που δεν μπορούν να συγχωνευθούν,
λέει ο «Μάλκολμ Χ των νέων Τούρκων της Γερμανίας», όπως χαρακτηρίζει τον
Ζαΐμογλου ο γερμανικός Τύπος. Η γλώσσα που μιλούν ο Ερτάν και οι φίλοι του δεν
έχει σημεία στίξης, είναι ένας συνδυασμός μουσικής, ήχων και λέξεων, που
περιγράφει την καθημερινή ζωή στο γκέτο. Είναι σαν όλοι αυτοί οι αμόρφωτοι και
οι άνεργοι να λένε: δεν έχω παρά το σώμα μου και τη γλώσσα μου και τα
χρησιμοποιώ χωρίς σεβασμό, αλλά με μεγάλη φαντασία.
Ο νέος νόμος που διευκολύνει την απόκτηση της γερμανικής υπηκοότητας δεν θα
αποφέρει καρπούς αν δεν συνοδευτεί από μέτρα εναντίον του ακροδεξιού και
ρατσιστικού λαϊκισμού, ο οποίος άνθησε στη Γερμανία μετά την ενοποίηση, εκτιμά
ο συγγραφέας. Οι εθνικές μειονότητες δεν είναι εξωτικά φρούτα σ’ έναν
καλοδιατηρημένο κήπο, αλλά κομμάτι της ζούγκλας. Η πολύ-πολιτισμική κοινωνία
θα παραμένει ένα σύνθημα της Αριστεράς όσο δεν συνοδεύεται από τη
συνδιαχείριση των αγαθών.














