Και άλλες στημένες «αποκαλύψεις»

Ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν υποστήριξε χθες ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν τον βοήθησε
και ότι ιδιαίτερα μετά το 1993 ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης είχε ζητήσει να
μην υπάρχει καμία επαφή με τον ηγέτη του ΡΚΚ.

Μέτρα ασφαλείας. Ένας Τούρκος στρατιώτης φρουρεί την είσοδο των Μουδανιών

Απαντώντας σε ερώτηση του προέδρου του δικαστηρίου για το αν η Ελλάδα
προσέφερε στο ΡΚΚ χρήματα για την αγορά όπλων από τη Συρία, ο Οτζαλάν φέρεται
να απάντησε ότι «η Ελλάδα μας βοήθησε κατά καιρούς». Η στάση της Ελλάδας
απέναντί μου είχε πολιτικό χαρακτήρα, είπε, προσθέτοντας ότι «μετά το 1993,
όταν το ΡΚΚ ξεκίνησε μία περίοδο ειρήνης, η Ελλάδα θέλησε να μας εμποδίσει».

Κατά την τέταρτη ημέρα της δίκης του, ο Οτζαλάν είπε ακόμα ότι ο Έλληνας
Πρωθυπουργός τον είχε χαρακτηρίσει «ξοφλημένο» και ότι, όταν η Αθήνα
υποδέχθηκε υπευθύνους του ΡΚΚ από την Ευρώπη και άλλα μέλη αριστερών
οργανώσεων, δεν δέχθηκε να υποδεχθεί τον ίδιο. «Η Ελλάδα θέλησε να δώσω την
τελευταία μου πνοή στην Τουρκία», φέρεται να είπε ακόμα ο Κούρδος ηγέτης. Και
συνέχισε: «Εγώ τους ειδοποίησα ότι κάνουν λάθος, ότι αν σκοτωθώ θα κλιμακωθεί
η τουρκοκουρδική σύγκρουση και την ευθύνη τότε θα την φέρουν εκείνοι».

Αποχή συνηγόρων

Οι συνήγοροι υπεράσπισης του Οτζαλάν απέσχον χθες από τη δίκη σε ένδειξη
διαμαρτυρίας για το εχθρικό περιβάλλον και τις πιέσεις που δέχονται από την
τουρκική αστυνομία. Όπως κατήγγειλαν, ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου όπου
διέμεναν οι ίδιοι και συγγενικά πρόσωπα του Κούρδου ηγέτη, στην Προύσα,
αναγκάστηκε να τους εκδιώξει μετά τις απειλές που δέχθηκε κατά της ζωής του.

«Αντιμετωπίζοντας τις επιθέσεις ενός εθνικιστικού πλήθους έξω από το
ξενοδοχείο, υπό το βλέμμα μάλιστα της αστυνομίας, οι δικηγόροι και οι
συγγενείς του Οτζαλάν αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τρέχοντας την Προύσα»,
ανέφερε εκπρόσωπός τους.

Υπέρ της εκτέλεσης του Κούρδου ηγέτη θα ψηφίσουν στην τουρκική Εθνοσυνέλευση
οι βουλευτές του ακροδεξιού κόμματος της Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ), δήλωσε
χθες ένα από τα ηγετικά στελέχη του κόμματος.

Παρέμβαση της ΕΣΗΕΑ

Αντιπροσωπεία της ΕΣΗΕΑ, αποτελούμενη από τα μέλη του Δ.Σ., Δημήτρη Τσαλαπάτη
και Σοφία Βούλτεψη, επισκέφθηκαν χθες το Κέντρο Τύπου στα Μουδανιά της
Τουρκίας, προκειμένου να διαπιστώσουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες
εργάζονται οι συνάδελφοι που έχουν διαπιστευθεί για τη δημοσιογραφική κάλυψη
της δίκης Οτζαλάν.

Τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ απαίτησαν και έγινε δεκτό από τις αρμόδιες αρχές να
διαπιστευθούν όχι ως ρεπόρτερ αλλά ως παρατηρητές για τα θέματα ενημέρωσης.

Τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ πρόκειται να υποβάλουν την έκθεσή τους στο Δ.Σ. και
η οποία θα κοινοποιηθεί και στη ΔΟΔ (Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων).

Σημειώνεται ότι είναι η μόνη συνδικαλιστική παρέμβαση από όλες τις ενώσεις και
ομοσπονδίες κατά την οποία κλιμάκιό της επισκέπτεται την Τουρκία,.

Με τις σταλινικές δίκες παρομοιάζει τη δίκη του Αμπντουλάχ Οτζαλάν ο Ιταλός
δημοσιογράφος Τζόρτζιο Μπόκα, σε άρθρο του στην εφημερίδα «Ρεπούμπλικα». Όπως
συνέβαινε και τότε, έχουν «ρετουσάρει» τον Κούρδο ηγέτη, τον έχουν ποτίσει με
φάρμακα και τον παρουσιάζουν στον κόσμο μέσα σ’ ένα γυάλινο κλουβί να
διατυπώνει μια μη αληθοφανή και ενδεχομένως καταναγκαστική μετάνοια.

Στις δικτατορίες δεν αρκεί να φυλακίζουν, να δικάζουν και να καταδικάζουν τους
αντιπάλους τους, σημειώνει ο Ιταλός δημοσιογράφος. Πρέπει και να τους μειώσουν
φυσικά και ηθικά, να τους φορέσουν τον σκούφο της κουρδικής ανεξαρτησίας και
να τους βάζουν να ζητούν οίκτο, να παρακαλούν για τη ζωή τους, ακόμη και να
υπόσχονται συνεργασία μ’ εκείνους που έχουν υποδουλώσει το λαό τους. Έτσι ώστε
να σκεφθούν οι Κούρδοι: αυτόν τον άνθρωπο εμπιστευόμασταν, αυτόν
ακολουθούσαμε, γι’ αυτόν ήμασταν έτοιμοι να δώσουμε τη ζωή μας;

Αυτή η άθλια δίκη θέτει πολύ σοβαρά ερωτήματα για τη νέα διεθνή τάξη που λένε
πως θέλουν να κτίσουν ο ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ. Η Τουρκία είναι μια χώρα που όχι μόνο
ανήκει στο ΝΑΤΟ, αλλά θέλει να ενταχθεί και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έναν
οργανισμό που πιστεύει στην κατάργηση της ποινής του θανάτου και τη
δημοσιότητα των δικών. Η Ατλαντική Συμμαχία και η Ευρώπη, καταλήγει ο Μπόκα,
δεν μπορούν να δεχθούν ως εταίρο μια χώρα που θεωρεί τους αντιπάλους της
ανθρώπους χωρίς δικαιώματα και που υποβάλλει έναν εκπρόσωπό τους στον
εξευτελισμό των καταναγκαστικών ομολογιών.