Και τώρα τα «ιπτάμενα γραφεία»!

Το Κονκόρντ. Τώρα οι εταιρείες αεροναυπηγικής ετοιμάζουν το νέο μικρό Κονκόρντ για τις ανάγκες των επιχειρήσεων

Σε αγώνα ταχύτητας έχουν εμπλακεί μεγάλες εταιρείες αεροναυπηγικής στην Ευρώπη
και στις Ηνωμένες Πολιτείες για την κατασκευή του «baby Concord», του «μωρού
Κονκόρντ». Το αεροσκάφος ­ το απόλυτο ιπτάμενο γραφείο ­ θα αναπτύσσει
ταχύτητα διπλάσια από αυτήν του ήχου και στην πωλητήρια ετικέτα υπολογίζεται
ότι θα αναγράφεται το ποσό των 50 εκατομμυρίων δολαρίων.

Ομάδες σχεδιασμού και έρευνας στις αεροναυπηγικές Dassault στη Γαλλία και
Gulfstream στη Νέα Υόρκη εργάζονται πυρετωδώς ώστε τα σχέδιά τους να «πετάξουν
στον αέρα» ως το 2015, χρονολογία κατά την οποία το περίφημο Κονκόρντ
εκτιμάται ότι θα αποσυρθεί.

Το αγγλογαλλικό επιβατικό αεροσκάφος, που διέσχισε τους ουρανούς πρώτη φορά το
1976 ως η τελευταία λέξη της τεχνολογίας, έχει ήδη αρχίσει να δείχνει σημάδια
κόπωσης. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, πτήσεις μεταξύ Λονδίνου – Νέας Υόρκης
ακυρώθηκαν εξαιτίας τεχνικών προβλημάτων και παρά τη λογική απαίτηση από
στελέχη επιχειρήσεων, υπερηχητικό αεροσκάφος προς αντικατάσταση της πτήσης δεν
βρέθηκε. Αν δεν βρεθεί εναλλακτική λύση, κανείς πλέον από τους βιαστικούς
επιβάτες δεν θα διασχίζει τον Ατλαντικό σε τρεις ώρες και πενήντα λεπτά, στο
μισό χρόνο δηλαδή που χρειάζεται ένα συμβατικό αεροσκάφος.

Μάλιστα, στην εποχή όπου ο χρόνος είναι χρήμα, το εμπορικό δυναμικό για τις
εταιρείες αεροναυπηγικής δεν μπορεί παρά να λαμβάνεται υπόψη. Η Dassault και
Gulfstream αντιπαραθέτουν σχέδια προηγμένης τεχνολογίας για ένα μικρό
υπερηχητικό αεροσκάφος που να είναι σε θέση να μεταφέρει περίπου δώδεκα
επιβάτες με ταχύτητα 1.300-1.500 μιλίων την ώρα.

Σιγή στην Αμερική

Οι μηχανικοί του σχεδίου Falcon SST της Dassault λένε ότι λίγες δυσκολίες
μένει να ξεπεραστούν. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, οι Αμερικανοί
ανταγωνιστές τους προτιμούν να κρατούν το στόμα τους κλειστό για το αεροσκάφος
που φέρει την κωδική ονομασία SSBJ.

Έως πρόσφατα το υπερηχητικό ταξίδι εθεωρείτο ακριβό για να μπορεί να καταστεί
βιώσιμο εμπορικά. Ωστόσο, οι αυξανόμενες απαιτήσεις του επιχειρηματικού κόσμου
στη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 έκαναν τις κατασκευάστριες εταιρείες να το
ξανασκεφτούν. Η κατοχή ή ενοικίαση αεροσκαφών από διάφορες εταιρείες θεωρείται
πλέον αναγκαία για τη μεταφορά προσωπικού σε όλο τον κόσμο.

Αναλυτές εκτιμούν ότι οι παραγγελίες αεροσκαφών από οργανισμούς, κυμαινόμενου
κόστους 2 εκατομμυρίων δολαρίων το κομμάτι, θα φτάσουν φέτος διεθνώς τις 580
ενώ το 1996 ήταν 353. Μόνο στη Βρετανία τουλάχιστον 300 τζετ ανήκουν σε εταιρείες.

Όχι πολυτέλειες

Η ανάγκη για μικρά αεροσκάφη είναι τόσο μεγάλη που Airbus και Boeing
ανταγωνίζονται η μία την άλλη στο ποιος θα προμηθεύσει τα περισσότερα
επιχειρηματικού τύπου επιβατικά αεροπλάνα. Το μοντέλο της Boeing Α319 με 124
θέσεις βρίσκεται στη διάθεση εταιρειών όπως η Daimler/Chrysler που μεταφέρει
το προσωπικό της μεταξύ ΗΠΑ – Γερμανίας.

Στη δεκαετία του ’80 κανένα επιχειρηματικό τζετ δεν θεωρείτο ολοκληρωμένο αν
δεν είχε χρυσές βρύσες και άφθονες σαμπάνιες στην κατάψυξη. Τώρα η έμφαση
δίνεται στην τεχνολογία χωρίς γαρνιρίσματα. Το εσωτερικό των τελευταίων
επιχειρηματικών αεροσκαφών μοιάζει περισσότερο με μία «μεσαία» BMW ή Mercedes,
με δερμάτινα καθίσματα και επένδυση καρυδιάς, παρά με μια Bentley.

Αρχικά, πριν από τρία χρόνια, η «μερισματική ιδιοκτησία», όταν δηλαδή
εταιρείες αγοράζουν μέρος του αεροσκάφους, είχε προσελκύσει τουλάχιστον 50
ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, η πλειοψηφία των οποίων είχε έδρα τη Βρετανία. Σε ένα
χρόνο ο αριθμός αυτός αναμένεται να διπλασιαστεί. Με 400.000 δολάρια π.χ.
μπορούν να αγοράσουν το ένα όγδοο ενός τζετ και ενός ελικοπτέρου για κοντινά
δρομολόγια εντός της Βρετανίας.

Μία από τις νεοσύστατες μεσιτικές εταιρείες στον τομέα της «μερισματικής
ιδιοκτησίας» είναι η Sunseeker Superyachts. «Αν είστε μια εταιρεία υπολογιστών
και ένας πελάτης σας με συμβόλαιο πολλών εκατομμυρίων έχει τεχνικά προβλήματα,
η υπηρεσία υποστήριξης της επιχείρησής σας θα μπορεί να μεταβεί συντομότερα
εκεί που τη χρειάζονται», υποστηρίζει ο Νικ Ντέιβις, διευθυντής αεροπλοΐας της
παραπάνω εταιρείας.

Ήδη, πολλές από αυτές έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για τα υπερηχητικά
επιχειρηματικά μικρά αεροσκάφη. Ο Γκραμ Ντέρι, διευθυντής πωλήσεων της NetJet,
της ευρωπαϊκής θυγατρικής μίας από τις μεγαλύτερες διεθνώς εταιρείες
«μερισματικής ιδιοκτησίας» ­ του Αμερικανού δισεκατομμυριούχου Ουόρεν Μπάφετ ­
δίνει το στίγμα: «Μόλις βγουν στην παραγωγή αυτά τα αεροσκάφη, θα
παραγγείλουμε πενήντα».