Η αλβανική μαφία εξωθεί πρόσφυγες στην πορνεία

Δρόμος ακολασίας. Πρόσφυγες εξωθούνται στο πεζοδρόμιο από οργανωμένες συμμορίες στο Μιλάνο, που εκμεταλλεύονται την κρίση στο Κοσσυφοπέδιο

Έπειτα από τη δολοφονία του συζύγου και του γιου της η Αλίνα εγκατέλειψε το
Κοσσυφοπέδιο τρομοκρατημένη. Τίποτα ­ σκέφτηκε ­ δεν θα μπορούσε να είναι
χειρότερο από το να παραμείνει στην τσακισμένη από τον πόλεμο πατρίδα της.

Όμως ο κίνδυνος παραμόνευε στην άλλη πλευρά των συνόρων. Η Αλίνα, 27 ετών,
διέφυγε από τους Σέρβους για να καταλήξει φυλακισμένη στην Ιταλία, σπρωγμένη
στην πορνεία από τους Αλβανούς που την αιχμαλώτισαν.

Οι εγκληματολόγοι φοβούνται ότι η εμπειρία της Αλίνα θα μπορούσε να
επαναληφθεί χιλιάδες φορές, καθώς η έξοδος των προσφύγων από το Κοσσυφοπέδιο
προς την Αλβανία συνεχίζεται.

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν προειδοποιήσει ότι ανυπεράσπιστες γυναίκες από το
Κοσσυφοπέδιο εξωθούνται με τη βία στην πορνεία σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
από αδίστακτες συμμορίες εγκληματιών με μακρά εμπειρία στο λαθρεμπόριο
γυναικόπαιδων κατά μήκος των συνόρων της Ευρώπης.

«Οι λαθρέμποροι ατόμων αποτελούν σοβαρή απειλή, κυρίως στην Αλβανία», είπε η
Σαντάκο Ογκάτα, Υπάτη Αρμοστής του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.

Το δράμα της Αλίνα

Η Αλίνα, που ζούσε στην Πρίστινα έως την ημέρα που ο άντρας της και ο γιος της
δολοφονήθηκαν μπροστά στα μάτια της από μασκοφόρους ­ προφανώς Σέρβους
παραστρατιωτικούς ­ μόλις μερικές ημέρες μετά την έναρξη των αεροπορικών
επιδρομών του ΝΑΤΟ, είναι μία από τις πρώτες γνωστές περιπτώσεις προσφύγων που
διά της βίας εξωθήθηκαν στην πορνεία από συμμορίτες της αλβανικής μαφίας.

Στις αρχές Απριλίου, ένας άντρας την πλησίασε στο Κούκες, σε ένα αλβανικό
προσφυγικό κέντρο, όπου είχε καταφύγει. Της είπε ότι θα της έβρισκε δουλειά
και σπίτι στην Ιταλία.

Ο Αλβανός την οδήγησε στην ακτή και από εκεί, μαζί με άλλους λαθρομετανάστες
διέσχισε νύχτα την Αδριατική. Κατέληξε σε μια ακτή της Νότιας Ιταλίας, όπου
την περίμεναν τέσσερις Αλβανοί.

Την πήγαν στο Τριτζιάνο, ένα χωριό νοτίως του Μπάρι. Εκεί, όπως είπε αργότερα
στην ιταλική αστυνομία, την φυλάκισαν σε ένα ανάερο δωμάτιο 16 τετραγωνικών,
ενός ερειπωμένου σπιτιού, μαζί με άλλες τρεις νέες γυναίκες ­ τη Σφρέσα, 25
ετών, από την Ντρένιτσα του Κοσσυφοπεδίου και δύο Αλβανίδες.

Οι γυναίκες μοιράζονταν δύο σχισμένα στρώματα και έτρωγαν μόνο κονσέρβες και
ψωμί. Οι τέσσερις φρουροί της έμεναν στο διπλανό δωμάτιο και την άφηναν να
βγαίνει έξω μόνο τη νύχτα και υπό παρακολούθηση.

«Εγώ πενθούσα τον χαμό του άντρα μου και του γιου μου και αυτοί με πίεζαν να
πουλώ το κορμί μου», λέει η Αλίνα.

«Οι Αλβανοί μού έλεγαν “Κάνε αυτό αλλιώς θα σε χτυπήσουμε, κάνε αυτό αλλιώς θα
σε σκοτώσουμε”».

Μίνι και ζαρτιέρες

Λέγοντας «αυτό» εννοούσε το να φορά μίνι φούστες, ζαρτιέρες και ψηλοτάκουνα
παπούτσια και με μερικά προφυλακτικά στην τσάντα, να κάνει βόλτες στην
παραλιακή λεωφόρο νότια του Μπάρι και σε άλλες κοντινές πόλεις πουλώντας το
κορμί της.

Οι τέσσερις αιχμάλωτες κέρδιζαν πεντακόσια δολάρια κάθε νύχτα, εκ των οποίων
δεν κρατούσαν τίποτα.

Το μαρτύριο της Αλίνα τελείωσε πριν από δέκα ημέρες όταν η αστυνομία έκανε
αιφνιδιαστική έρευνα στο σπίτι.

Δύο από τους Αλβανούς διέφυγαν τη σύλληψη σκαρφαλώνοντας στις στέγες. Οι άλλοι
δύο, που όπως αποδείχθηκε κατάγονταν από το Δυρράχιο, πιάστηκαν, τους
απαγγέλθηκαν κατηγορίες για συνέργεια σε παράνομη μετανάστευση, πορνεία,
απαγωγή και υποδούλωση που στοιχειοθετούν φυλάκιση πολλών ετών.

Την επόμενη ημέρα, έπειτα από δικαστική παραγγελία, η Αλίνα επέστρεψε στην
Αλβανία. Ωστόσο, σίγουρα, άλλες θα πάρουν τη θέση της. Ιταλοί, που εργάζονται
σε συνεργεία αρωγής σε προσφυγικά στρατόπεδα στον Αυλώνα, ανέφεραν επισκέψεις
ανδρών που αργότερα εγκατέλειψαν το κέντρο με νέες γυναίκες… Σε μία
περίπτωση πήραν ένα 16χρονο κορίτσι από έναν καταυλισμό προσφύγων που είχαν
στήσει εθελοντές από την περιοχή Πιεμόντε της Ιταλίας.

Ο άνδρας που την πήρε είχε περασμένο στην πλάτη του ένα Καλάσνικοφ και είπε
στους εργαζομένους ότι ήταν αστυνομικός… Οι ίδιοι μετέφεραν τις ανησυχίες
τους στο ιταλικό υπουργείο Εσωτερικών, αλλά εκπρόσωπος της κυβέρνησης τους
είπε ότι οι αρχές μπορούν να κάνουν ελάχιστα. «Αυτά τα κορίτσια είναι
ελεύθερα, τα κέντρα υποδοχής προσφύγων δεν είναι φυλακές. Έχουν την ελευθερία
να κάνουν ό,τι θέλουν, ακόμη και να προσληφθούν από Αλβανούς εγκληματίες.