ΤΑΣΟΣ ΓΙΑΝΝΙΤΣΗΣ Μικρές επιπτώσεις, ακόμα κι αν παραταθεί ο πόλεμος

Καθησυχαστικός σε ό,τι αφορά τις επιπτώσεις που θα είχε στην ελληνική
οικονομία, αλλά και στην ολοκλήρωση της πορείας προς την ΟΝΕ, μια παράταση της
κρίσης στο Κόσοβο εμφανίζεται, μιλώντας στα «ΝΕΑ», ο διευθυντής του
Οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού κ. Τ. Γιαννίτσης. Αναφέρει ότι σε κάθε
περίπτωση οι αρνητικές επιπτώσεις θα είναι οριακές και μάλιστα υπογραμμίζει
ότι στις 55 ημέρες που διαρκεί η κρίση, η οικονομία μας απέδειξε άλλη μια φορά
ότι έχει ισχυροποιηθεί αρκετά.Επίσης, διατυπώνει την άποψη ότι η Ελλάδα θα
πετύχει τελικά τη συμμετοχή της στην ανασυγκρότηση των Βαλκανίων, όταν φτάσει
εκείνη η στιγμή ­ και σημειώνει ότι η συμμετοχή της χώρας μας θα είναι ανάλογη
των δυνατοτήτων της.Ο κ. Γιαννίτσης υποστηρίζει ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να
αντιμετωπίσει προβλήματα στην επίτευξη του κριτηρίου του Μάαστριχτ για τον
πληθωρισμό, εφόσον τα πράγματα συνεχίζουν να κινούνται όπως σήμερα, και
τονίζει ότι είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ που
έχουν εγγυηθεί την πορεία ένταξης στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση,
ξεκαθαρίζοντας ότι ο στόχος δεν αλλάζει, ανεξαρτήτως αποτελέσματος στις
ευρωεκλογές. Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι κάθε ραντεβού με την κάλπη μεταδίδει
ισχυρά μηνύματα σε ολόκληρη την κοινωνία.

Οριακές θα είναι οι επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία λόγω της κρίσης στο
Κόσοβο, αναφέρει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής του Οικονομικού Γραφείου του
Πρωθυπουργού κ. Τ. Γιαννίτσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και για την
περίπτωση της παράτασης των εχθροπραξιών πέραν του Μαΐου, αρνείται πως θα
υπάρξει περαιτέρω επίπτωση στην αύξηση του ΑΕΠ, πέραν εκείνης της μισής
ποσοστιαίας μονάδας που έχει ήδη προϋπολογίσει η κυβέρνηση.

«Το θέμα δεν έγκειται στο κατά πόσον θα περάσουμε τον Μάιο, αλλά στο κατά
πόσον θα υπάρξει ένταση και διάχυση της κρίσης», λέει ο οικονομικός σύμβουλος
του Πρωθυπουργού. «Ελπίζω ότι θα πάμε για κάποια διευθέτηση», συνεχίζει,
«οπότε είναι εξαιρετικά απίθανη μια σοβαρότερη επίπτωση στο ΑΕΠ, τουλάχιστον
κάτω από τις υποθέσεις που συζητούμε».

«Κατά τη γνώμη μου, το να εξαντλούμε τις επιπτώσεις της κρίσης του Κοσόβου
στην συζήτηση για κάποια δέκατα της μονάδας στο ΑΕΠ έχει ήσσονα σημασία. Εδώ
τίθενται καίρια ζητήματα που αφορούν τις προοπτικές όλων των βαλκανικών χωρών
για τα επόμενα 10-20 χρόνια. Τίθενται στρατηγικά ζητήματα που αφορούν τους
μηχανισμούς πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας, παραγωγής οικονομικού
πλούτου και ευημερίας στην περιοχή.

Πλήγμα στο εμπόριο

Είναι πλέον φανερό, ότι οι ροές εξωτερικού εμπορίου μεταξύ των χωρών της
περιοχής θα πληγούν για αρκετά χρόνια. Ευρύτερα τμήματα της περιοχής θα
αντιμετωπίζονται ως ασταθής ζώνη ­ πράγμα που θα σημαίνει απώλειες σε όρους
επενδύσεων και ανάπτυξης. Εκτιμώ, μάλιστα, ότι η δημιουργία πολιτικών
μορφωμάτων με αμφίβολη διάρκεια, εσωτερική νομιμοποίηση και ισχύ, θα διατηρεί
ένα κλίμα αστάθειας και αβεβαιότητας που θα λειτουργεί αρνητικά για όλη την
περιοχή. Βρισκόμαστε, κατά τη γνώμη μου, μπροστά σε μία έκδηλη αποτυχία τής
μετάβασης από τον υπαρκτό σοσιαλισμό σε βιώσιμα, δυναμικά σχήματα, με βάση την
αγορά αλλά και το κοινωνικό στοιχείο».

Πιο ενισχυμένοι

ΕΡ.: Και η θέση της Ελλάδας σε έναν τέτοιο κυκεώνα;

ΑΠ.: «Πιθανότατα, θα βγούμε πιο ενισχυμένοι. Συγκριτικά, η θέση μας θα είναι
καλύτερη σε μια περιοχή που θα έχει δοκιμαστεί πολύ σκληρά. Η εξέλιξη αυτή
οπωσδήποτε θα μεταφραστεί και σε πολιτικά και σε οικονομικά οφέλη. Χωρίς αυτό
να σημαίνει, σε καμία περίπτωση, ότι τα οφέλη μας δεν θα ήταν πολύ μεγαλύτερα
αν ήταν δυνατό να απολαύσουμε τα πλεονεκτήματα ενός περιβάλλοντος με
σταθερότητα, ευημερία και ανάπτυξη.

Επομένως, για την Ελλάδα, το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι αν θα εξαγοράσει ένα
ακόμα εργοστάσιο μπίρας ή αν θα αυξήσει λίγο τις εξαγωγές στις γειτονικές
χώρες, χωρίς να παραγνωρίζω τη σημασία που έχουν τέτοιες κινήσεις. Όμως, το
βασικό ζήτημα είναι ποιοι όροι γεωπολιτικής ισορροπίας θα επικρατήσουν, σε
ποιες πολιτικές βάσεις και σχέσεις θα στηριχθεί το οικοδόμημα της συνεργασίας
και της ενοποίησης του οικονομικού χώρου από τη Νοτιοανατολική Ευρώπη προς τον
Βορρά και νοτιοανατολικά».

Ο πληθωρισμός

ΕΡ.: Τον τελευταίο μήνα, ο πληθωρισμός δεν μειώθηκε με βάση τους
σχεδιασμούς. Πρόκειται για μία εξέλιξη «τεχνικού» χαρακτήρα ­ λόγω της
αύξησης των καυσίμων, για παράδειγμα ­ ή αφορά η εξέλιξη αυτή την κρίση
στο Κόσοβο και την ενδεχόμενη δημιουργία πληθωριστικών προσδοκιών;

ΑΠ.: «Δεν θα ισχυριστώ ότι οι εξελίξεις στον πληθωρισμό, που συνολικά ήταν και
είναι εξαιρετικά θετικές, επηρεάστηκαν από την κρίση στο Κόσοβο. Το αν είχαν
διατυπωθεί κάποιες εκτιμήσεις που οδηγούσαν σε ακόμα χαμηλότερα επίπεδα
πληθωρισμού, δεν αλλάζει το γεγονός ότι έχουμε πετύχει ένα άλμα πρώτου
μεγέθους. Προσέξτε, η επίτευξη του κριτηρίου του πληθωρισμού είναι μια δύσκολη
υπόθεση, κυρίως επειδή σε άλλες χώρες της Ένωσης κινείται σε επίπεδα
χαμηλότερα τού 1% και, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, μπορούμε να έχουμε
μια διαφορά που δεν θα ξεπερνά το 1,5%. Είμαι σίγουρος ότι η κυβέρνηση μέσα
στους επόμενους μήνες σταθμίζοντας τις εξελίξεις, όπως και με τη νομισματική
πολιτική πρόσφατα, θα βάλει σε κίνηση κάθε εργαλείο για να επιτευχθεί ο
στόχος. Αλίμονο, αν δεν μπορούμε να διαχειριστούμε, αν χρειαστεί, αποκλίσεις
κάποιων δεκάτων της μονάδας. Αλίμονο. Άλλωστε, το ζητούμενο σε τέτοιες
περιπτώσεις είναι η ουσία».

ΕΡ.: Μήπως τότε η παράταση της κρίσης επηρεάσει αρνητικά την πτωτική τάση
των επιτοκίων; Μόνον πρόσφατα «πιάσαμε» το κριτήριο του Μάαστριχτ.

ΑΠ.: «Σας είπα, από πουθενά δεν προκύπτει ότι οι επιπτώσεις θα είναι
σοβαρότερες από οριακές. Άλλωστε, τα επιτόκια μειώθηκαν και πάλι, μεσούσης της κρίσης».

Η είσοδος στην ΟΝΕ

ΕΡ.: Ισχύει σε κάθε περίπτωση η δήλωση Σημίτη ότι θα μπούμε στην ΟΝΕ «με
το σπαθί μας»; Και αν ναι, προς τι όλη η φιλολογία
των τελευταίων ημερών με τις δηλώσεις Ντε Σιλγκί, περί
εξέτασης και των επιπτώσεων του πολέμου στην επίτευξη των κριτηρίων;

ΑΠ.: «Ας κλείσουμε μια και καλή ένα θέμα που έχει ατυχήσει πολλαπλώς και
κινδυνεύει να χάσει τη σοβαρότητα που θα έπρεπε να είχε. Η ελληνική οικονομία
μήνα με τον μήνα βελτιώνει σημαντικά τις επιδόσεις της. Η κυβέρνηση δίνει μία
οικονομική και διαρθρωτική μάχη γι’ αυτό ­ και την κερδίζει. Τα περίφημα
κριτήρια θα επιτευχθούν πλήρως και είναι θέμα της κυβέρνησης και των
οικονομικών δυνάμεων να φτάσουμε στο σημείο αυτό. Είμαι βέβαιος ότι θα
φτάσουμε. Όλα θα γίνουν όπως προβλέπονται, τίποτε περισσότερο και τίποτε
λιγότερο. Τώρα, αν γύρω από αυτή την πραγματικότητα αναπτύσσονται ασκήσεις
λεκτικού, χρηματιστηριακού, προσωπικού ή μικροπολιτικού χαρακτήρα, θα μου
επιτρέψετε να μην εμπλακώ σε μια συζήτηση άκαιρη, άτοπη και από πολλές πλευρές προβληματική».

Το Χρηματιστήριο

ΕΡ.: Πώς όμως εξηγείται η άνοδος του Χρηματιστηρίου της Σοφοκλέους μέσα σε
μία τέτοια κρίση; Μήπως η επόμενη κρίση θα είναι η… χρηματιστηριακή;

ΑΠ.: «Το ελληνικό Χρηματιστήριο ανεβαίνει λόγω της ικανοποιητικής και συνεχώς
βελτιούμενης πορείας της οικονομίας μας και της εμπιστοσύνης την οποία και οι
διεθνείς θεσμικοί επενδυτές δείχνουν απέναντι στην Ελλάδα. Θεωρώ, λοιπόν,
λογική αυτή την εξέλιξη ­ και θέλω απλώς να προσθέσω ότι θα ήταν ακόμα πιο
θετικές οι εξελίξεις αν δεν υπήρχε αυτή η σύρραξη στο Κόσοβο».

Ως έναν «πρόσθετο παράγοντα της σκακιέρας πάνω στην οποία κινείται η ισορροπία
δολαρίου – ευρώ, όπως και η οικονομική δύναμη και τα οφέλη που θα προκύψουν»
βλέπει την κρίση στο Κόσοβο ο κ. Τ. Γιαννίτσης, απαντώντας στον ισχυρισμό ότι
η κίνηση των Αμερικανών δεν αφορά τίποτε άλλο από μια διάθεση «επίθεσης» στο ευρώ.

«Εξετάζοντας σχέσεις διεθνούς κυριαρχίας και τον ρόλο των νομισμάτων, είναι
ορατό ότι υπάρχει μια συγκυρία πολύπλοκη το τελευταίο 10μηνο. Πρώτα η επίθεση
στους οικονομικούς “τίγρεις” της Νοτιοανατολικής Ασίας, που είχε ως συνέπεια
τον επαναπροσανατολισμό της παγκόσμιας αποταμίευσης στην αμερικανική
οικονομία, την ενίσχυση του δολαρίου και του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης,
την επιτάχυνση της ανάπτυξης της αμερικανικής οικονομίας και την εμβάθυνση του
χάσματος με την ευρωπαϊκή ­ που τελικά, μέσα από όλη αυτή την αλυσίδα,
υφίσταται σοβαρές απώλειες σε όρους προσέλκυσης κεφαλαίων, μεγέθυνσης και
επιρροής. Σε όλες τις μείζονες εξελίξεις, το πολιτικό και το οικονομικό
στοιχείο διαπλέκονται στενά. Όμως, υπάρχει ένα μεγάλο φάσμα λεπτών ισορροπιών
στην ανάλυση και αν κάποιος επιχειρήσει να αναδείξει τα ­ υπαρκτά ­ πεδία
επιρροής και αλληλεπίδρασης του οικονομικού και πολιτικού στοιχείου, χωρίς να
λάβει υπόψη τις ισορροπίες αυτές, κινδυνεύει να καταλήξει σε κοινοτοπίες…».

ΕΡ.: Τα επιτόκια στην Ευρώπη είναι πολύ χαμηλά, χωρίς να επέρχεται η
πολυπόθητη ανάκαμψη. Μήπως χρειάζονται άλλου τύπου πολιτικές;

ΑΠ.: «Σίγουρα, μια πτώση των επιτοκίων βοηθά στην τόνωση της επιχειρηματικής
δραστηριότητας. Είναι όμως ο συνδυασμός της τεχνολογικής ικανότητας, της
διαχείρισης των επιτοκίων και της ζήτησης, της πολιτικής δύναμης, του ειδικού
βάρους τής κάθε οικονομίας στον παγκόσμιο καταμερισμό, που μπορεί να
διασφαλίσει ή όχι μία δυναμική εξέλιξη στο εσωτερικό και στη διεθνή θέση τής
Ενωμένης Ευρώπης.

Και είναι σαφές ότι ο συνδυασμός αυτός ανήκει ακόμα στην ατζέντα της
αναζήτησης για την Ένωση».

Ως «τελευταία πράξη μιας ιστορικής διαδικασίας» που «δεν μπορεί να επηρεαστεί
πια» βλέπει ο διευθυντής του οικονομικού γραφείου του Πρωθυπουργού κ. Τ.
Γιαννίτσης τους μήνες που απομένουν για την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ. Το ίδιο
αναφέρει και όταν ερωτάται κατά πόσον μία ήττα του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές θα
μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τον «τερματισμό» της ελληνικής οικονομίας.
«Κατ’ αρχήν, θέτετε ένα υποθετικό ερώτημα που δεν θεωρώ βέβαιο, το αντίθετο
μάλιστα, ότι θα αποτελέσει ρεαλιστική βάση συζήτησης τον Ιούνιο. Σε κάθε
περίπτωση, δεν θεωρώ ότι μπορεί να επηρεαστεί πλέον η τελευταία πράξη αυτής
της ιστορικής διαδικασίας. Από την άλλη πλευρά, λογικό είναι ότι οι εκλογές
έχουν πάντοτε τα μηνύματά τους που η κυβέρνηση οφείλει να λαμβάνει υπόψη.
Εκτιμώ ότι το μήνυμα θα είναι θετικό ώστε η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τα
μεγάλα και μικρά προβλήματα του τόπου μέχρι την ολοκλήρωση της θητείας της».

ΕΡ.: Η πόλωση στην προεκλογική περίοδο πιθανόν να ευνοούσε το ΠΑΣΟΚ.
Θα ευνοούσε και την… οικονομία;

ΑΠ.: «Καταρχήν, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ως στρατηγική τη δημιουργία τεχνητών
πολώσεων. Υπάρχει έργο, πολύ μεγάλο έργο, και η ανάδειξή του είναι το
κυριότερο όπλο τής προεκλογικής εκστρατείας. Ίσως άλλοι να θελήσουν την
πόλωση.

Βέβαια, σε κάθε εκλογική αναμέτρηση ανεβαίνουν οι τόνοι, αλλά η οικονομία μας
είναι πλέον ώριμη και δεν επηρεάζεται από προεκλογικές και ανεύθυνες ρητορείες».