3η ΚΑΡΤΑ Αποκτήσαμε τόσα αστέρια;

ΓΕΜΙΣΑΝ τα γήπεδά μας από μάνανζερ, πραγματικούς ή κατά δήλωσή τους, οι οποίοι
λειτουργούν σαν Σειρήνες και ξελογιάζουν τους άπειρους Έλληνες ποδοσφαιριστές.
Λες και ξαφνικά αποκτήσαμε αστέρια πρώτου μεγέθους, που καλούνται να φωτίσουν
τον ποδοσφαιρικό ουρανό της Ευρώπης.

Οι Έλληνες φίλαθλοι όμως έχουν βαρεθεί να βλέπουν τα ίδια και τα ίδια στα
γήπεδά μας. Τους παίκτες να ταλαιπωρούνται στα άθλια τερέν με τις πολλές
λακκούβες, που παγιδεύουν τις δυνατότητές τους. Έχουν χορτάσει τη μετριότητα
και διψάνε για θέαμα ποιότητας.

Θέαμα που μας προσφέρουν απλόχερα η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Μπάγερν, η
Μπαρτσελόνα, η Δυναμό Κιέβου, η Γιουβέντους, η Λάτσιο, η Φιορεντίνα, η Άρσεναλ
και πολλές άλλες ομάδες. Ανοίγουμε την τηλεόραση και δεν ξέρουμε ποιον άσο από
αυτές τις ομάδες να πρωτοθαυμάσουμε. Θυμόμαστε το πραγματικό ποδόσφαιρο και
συνειδητοποιούμε τη δύναμή του να συναρπάζει, να προσελκύει, να μαγνητίζει.

Είναι περίεργο να θεωρούνται αστέρια πρώτης γραμμής παίκτες χωρίς την
κατάλληλη ποδοσφαιρική παιδεία, αλλά και παγιδευμένοι στα σκουριασμένα
γρανάζια των γηπέδων μας. Γιατί έχουμε και προικισμένους ποδοσφαιριστές, οι
οποίοι θα μπορούσαν υπό άλλες συνθήκες να προσφέρουν περισσότερα στο άθλημα.

Είναι παράλογο, πάντως, να παρουσιάζεται υπερβολικά μεγάλος ο αριθμός τών
υπό μετεγγραφή ποδοσφαιριστών από τους κάθε λογής μάνατζερ. Πότε αποκτήσαμε
τόσα αστέρια; Και τόσα χρόνια γιατί δεν έχουμε συμπεριληφθεί στις μεγάλες
δυνάμεις του ποδοσφαίρου; Απουσιάζει η αυτοκριτική από πολλούς στο δύσμοιρο
ποδόσφαιρό μας.

Ο Μπάγιεβιτς αντιμετώπισε με αυστηρότητα τα «φουσκωμένα μυαλά» στον
Ολυμπιακό, ο Γιώργος Βαρδινογιάννης έκλεισε την πόρτα στους μάνατζερ για να
διατηρήσει την ηρεμία και τη σοβαρότητα στον Παναθηναϊκό.

Προσοχή, περισσότερη προσοχή.