ΠΡΟΣΩΠΑ Ενορχηστρωτής του πολέμου

Στα νιάτα του διαδήλωνε εναντίον του πολέμου του Βιετνάμ· στα 53 του, ο Σάντυ
Μπέργκερ ενορχηστρώνει τον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας.

Σάντυ Μπέργκερ. «Πουλάει» στην κοινή γνώμη τις επιθέσεις

Πίσω από τον Μπιλ Κλίντον, ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας Σάντυ Μπέργκερ είναι
ο άνθρωπος-κλειδί της αμερικανικής πολιτικής για το Κόσοβο. Αυτός είναι που
προΐσταται των συνεδριάσεων του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας στο Λευκό Οίκο.
«Ο Σάντυ πρέπει να συνδυάσει με τον καλύτερο τρόπο τις πληροφορίες, το στρατό
και τη διπλωματία, ώστε να διαμορφώσει μια συνολική στρατηγική και να
εξασφαλίσει ότι οι επιλογές που θα παρουσιαστούν στον πρόεδρο θα είναι οι πιο
λογικές», λέει ο βοηθός του, ο Ντέηβιντ Λήβυ. Ο Μπέργκερ, ο οποίος κάποτε
διαδήλωνε κατά της αμερικανικής επέμβασης στο Βιετνάμ, οφείλει επίσης να
βρίσκει τον καλύτερο τρόπο για να «πουλάει» στην αμερικανική κοινή γνώμη την
επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία. Και τα ποσοστά των σφυγμομετρήσεων δείχνουν ότι,
προς το παρόν τουλάχιστον, τα καταφέρνει μάλλον καλά.

Παρά την κοινή πεποίθηση ότι η υπουργός Εξωτερικών Μαντλίν Ολμπράιτ είναι ο
ορκισμένος εχθρός του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς (εξαιτίας, λένε, και του
παρελθόντος της, καθώς είχε ζήσει την προσφυγιά όταν διέφυγε από την Τσεχία
για να γλιτώσει από τους Ναζί), ο βασικός «συνεργός» του Κλίντον είναι ο
Μπέργκερ. Ο ίδιος επιμένει πάντως πως είναι απλός συντονιστής. «Η δουλειά μου
έγκειται στο να εξασφαλίζω ότι αυτά που πρέπει να γίνουν θα γίνουν», είπε
πρόσφατα μιλώντας στο CNN. Με τον Κλίντον γνωρίσθηκαν και έγιναν φίλοι το
1972, όταν συμμετείχαν στην (ανεπιτυχή) προεκλογική εκστρατεία του Τζωρτζ
Μακγκόβερν για την προεδρία. Δικηγόρος στο επάγγελμα, ήταν σύμβουλος
εξωτερικής πολιτικής του Κλίντον κατά την προεκλογική εκστρατεία του 1992 και
ανέλαβε σύμβουλος εθνικής ασφαλείας το 1995.

Αποστολή του στη θέση αυτή είναι να διαμορφώνει την αμερικανική πολιτική
έχοντας το ένα μάτι στραμμένο στην κοινή γνώμη. Έτσι, φρόντισε αρχικά να την
κατευνάσει διαβεβαιώνοντας ότι «δεν εξετάζεται η αποστολή χερσαίων
στρατευμάτων» στη Γιουγκοσλαβία, αλλά και να διατηρήσει τη δυνατότητα να
αλλάξει στρατηγική, αν η κοινή γνώμη μεταστραφεί υπέρ της χερσαίας εμπλοκής. Ο
Κλίντον, που λέγεται ότι δεν κάνει τίποτε (δημοσίως τουλάχιστον) χωρίς
προηγουμένως να έχει κάνει δημοσκόπηση, τον θεωρεί μεγάλο ατού. Και ο
αντιπολεμικός διαδηλωτής της δεκαετίας του ’60 «χαλαρώνει» στη δεκαετία του
’90 από τον πόλεμο παίζοντας γκολφ ­ αν και οι συνεργάτες του υπογραμμίζουν
ότι ουδέποτε πηγαίνει στο γήπεδο χωρίς τα δύο κινητά τηλέφωνά του.