ΠΡΟΣΩΠΑ Η επιστροφή του «αβύθιστου»

Έπειτα από ένα χρόνο στην αφάνεια, ο Βίκτωρ Τσερνομύρντιν επανέρχεται
επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά ότι είναι «ο αβύθιστος» της ρωσικής πολιτικής.

Βίκτωρ Τσερνομύρντιν. Αντιπρόσωπος του Μπόρις Γιέλτσιν για την πρώην Γιουγκοσλαβία

Ο Πρόεδρος της Ρωσίας Μπόρις Γιέλτσιν διόρισε χθες ειδικό αντιπρόσωπό του για
τη Γιουγκοσλαβία τον πρώην πρωθυπουργό Βίκτωρα Τσερνομύρντιν. Παρατηρητές
μίλησαν για «νεκρανάσταση» και επισήμαναν ότι με την κίνησή του αυτή ο
Γιέλτσιν φαίνεται πως επιδιώκει αποτελέσματα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο
εξωτερικό της Ρωσίας. «Ο διορισμός του Τσερνομύρντιν είναι ένα ευγενικό
καμπανάκι για τον (πρωθυπουργό Γεβγκένι) Πριμακώφ, μια υπενθύμιση να μην τα
θέλει όλα δικά του», λέει στο Ρώυτερ πηγή του Κρεμλίνου. Παράλληλα, ο
Τσερνομύρντιν θεωρείται λιγότερο αντιαμερικανός από τον Πριμακώφ και στη νέα
θέση του θα μπορέσει να χρησιμοποιήσει τις επαφές στο εξωτερικό που είχε
καλλιεργήσει ως πρωθυπουργός ­ όπως την καλή σχέση του με τον αντιπρόεδρο των
ΗΠΑ Αλ Γκορ, με τον οποίο συμπροήδρευαν δις ετησίως των συνεδριάσεων της
ρωσοαμερικανικής επιτροπής οικονομικής και τεχνικής συνεργασίας.

Οι περισσότεροι κρεμλινολόγοι είχαν ωστόσο πιστέψει ότι το τέλος του
«αβύθιστου» είχε σημάνει πέρυσι: τον Μάρτιο ο Γιέλτσιν τον απέλυσε έπειτα από
πέντε χρόνια στην πρωθυπουργία αντικαθιστώντας τον με τον σχεδόν άγνωστο τότε
Σεργκέι Κιριγένκο· και όταν τον Σεπτέμβριο προσπάθησε να τον αποκαταστήσει
στην ίδια θέση, το ρωσικό Κοινοβούλιο δύο φορές καταψήφισε την υποψηφιότητά
του, με αποτέλεσμα να αναλάβει την πρωθυπουργία ο Πριμακώφ. Στις
σφυγμομετρήσεις για τη δημοτικότητα των Ρώσων πολιτικών, το όνομα του
Τσερνομύρντιν έπαψε ακόμη και να αναφέρεται. Ωστόσο, εκείνος κατάφερε τους
τελευταίους μήνες να επανέλθει στους κύκλους της εξουσίας και άρχισε να
εμφανίζεται όλο και περισσότερο στην τηλεόραση. Την περασμένη εβδομάδα, μία
επίσκεψή του στο Κρεμλίνο πήρε μεγάλη δημοσιότητα. Και οι φήμες περί
προεδρικών φιλοδοξιών του 61χρονου πολιτικού επανήλθαν στο προσκήνιο.

Ο Τσερνομύρντιν θεωρείται εκπρόσωπος του βιομηχανικού λόμπυ της Ρωσίας. Επί
πολλά χρόνια ήταν επικεφαλής της μεγαλύτερης και πλουσιότερης επιχείρησης της
χώρας, της Gazprom. Έγινε υφυπουργός Παραγωγής Αερίου το 1982 επί Λεονίντ
Μπρέζνιεφ και υπουργός το 1985 επί Μιχαήλ Γκορμπατσώφ. Τον Δεκέμβριο του 1992
αντικατέστησε τον Γιεγκόρ Γκαϊντάρ στην πρωθυπουργία. Μόλις ένα χρόνο πριν
είχε παραιτηθεί από μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος, στο οποίο είχε ενταχθεί
σε ηλικία 23 ετών. Σύμφωνα με τους παρατηρητές, μια επιτυχία του στη σύγκρουση
στη Γιουγκοσλαβία θα ήταν τώρα το καλύτερο εφαλτήριο για τις προεδρικές του 2000.