Νέα αποχή της Σκωτίας

Ρωτήστε οποιοδήποτε από τα τέσσερα μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα της Σκωτίας με
ποιον είναι πιθανό να συνάψει κάποια συμφωνία μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου
για το σκωτσέζικο Κοινοβούλιο και η απάντηση που θα πάρετε θα είναι η ίδια:

Ντόναλντ Ντιούαρ. Υπουργός Σκωτίας σήμερα, είναι ο επικρατέστερος για να γίνει πρωθυπουργός στο Κοινοβούλιο που θα προκύψει από τις εκλογές της 6ης Μαΐου

Είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε γι’ αυτό, αγωνιζόμαστε για να νικήσουμε. Όπως το
θέτει ο αρχηγός του Σκωτσέζικου Εθνικού Κόμματος (SNP) Άλεξ Σόλμοντ, «όταν
προσπαθείς να κερδίσεις ψήφους, δεν χτίζεις συνασπισμούς, γιατί μπορεί να
αποδειχτεί ότι χτίζεις κάστρα στην άμμο». Αφού όμως δώσουν αυτή την απάντηση,
οι πολιτικοί συνεχίζουν αναπτύσσοντας εκτενώς… με ποιον μπορεί να συνάψουν συμφωνία.

Οι Συντηρητικοί και το SNP, που εξακολουθούν να μισούν αλλήλους, αποκλείουν
αμέσως οι μεν τους δε.

Ο κ. Σόλμοντ προσθέτει στον κατάλογό του και την ηγεσία του Εργατικού
Κόμματος. Είναι σπάνιο, επισημαίνει, να σχηματίσουν συνασπισμό τα δύο
μεγαλύτερα κόμματα σε καιρό ειρήνης.

Ωστόσο, μπορεί να δει το SNP να συμμαχεί με τους διαφωνούντες αριστερούς του
Εργατικού Κόμματος, οι οποίοι κατάφεραν να περάσουν τη διαδικασία επιλογής
υποψηφίων βουλευτών, ή με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες.

Από την πλευρά του, ο ηγέτης των Φιλελεύθερων Δημοκρατών Τζιμ Ουάλας υπόσχεται
ότι το κόμμα του θα θέλει να μιλήσει με οποιοδήποτε κόμμα καταφέρει να
κερδίσει τον μεγαλύτερο αριθμό εδρών.

Η εξαίρεση που αποδεικνύει τον κανόνα των συνασπιστικών εικασιών είναι ο
υπουργός Σκωτίας Ντόναλντ Ντιούαρ, ο επικρατέστερος για να γίνει πρωθυπουργός
στο σκωτσέζικο Κοινοβούλιο.

Δηλώνει κατηγορηματικά ότι το Εργατικό Κόμμα μπορεί να κερδίσει μόνο του και
αρνείται να πει ο,τιδήποτε άλλο για το θέμα. Αυτό συμβαίνει, ίσως, επειδή οι
Εργατικοί έχουν τα περισσότερα να χάσουν.

Η νέα Βουλή

Όταν ο κ. Ντιούαρ κατέστρωσε τους κανόνες για την εκλογή του νέου
Κοινοβουλίου, συμφώνησε σ’ ένα σύστημα αναλογικής αντιπροσώπευσης για το οποίο
πολλοί πιστεύουν ότι οδηγεί αναμφίβολα σ’ ένα μέλλον διακομματικών κυβερνήσεων
και συμφωνιών.

Σήμανε επίσης το τέλος της κυριαρχίας του Εργατικού Κόμματος στην πολιτική
σκηνή της Σκωτίας.

«Σίγουρα ομολογώ την ενοχή μου στην εγκαθίδρυση μιας αλλαγής στο εκλογικό
σύστημα που πολύς κόσμος πιστεύει ότι δεν εξυπηρετεί τα βραχυπρόθεσμα
συμφέροντά μας», λέει ο Ντιούαρ. «Το κάναμε γιατί πιστέψαμε ότι ήταν σωστό.
Θέλαμε να βάλουμε ένα τέλος στην κατάσταση στην οποία ένα κόμμα στη Σκωτία
μπορεί να πάρει 20% των ψήφων και καμία έδρα».

Το κόμμα που υποστηρίζει πως δεν έχει τίποτε να χάσει είναι το Συντηρητικό
Κόμμα της Σκωτίας.

Ο ηγέτης του Ντέιβιντ ΜακΛέτσι είναι μοναδικός μεταξύ των αντιπάλων του λόγω
του ότι δεν είναι ήδη βουλευτής ­ απλούστατα επειδή δεν υπάρχουν Σκωτσέζοι
βουλευτές των Τόρις.

Έτσι το να αποκτήσει έστω και μία έδρα στο σκωτσέζικο Κοινοβούλιο θα είναι
νίκη. Αλλά ο κ. ΜακΛέτσι έχει μεγαλεπήβολους στόχους.

Έχοντας αποδεχθεί απρόθυμα τη μεταβίβαση εξουσιών στο σκωτσέζικο Κοινοβούλιο,
οι Συντηρητικοί επιμένουν ότι έχουν ένα σχέδιο για να σταματήσουν την
ανεξαρτησία της Σκωτίας.

«Αν επαναφέρουμε τη σκωτσέζικη πολιτική στην ομαλότητα, με την έννοια της
διαμάχης Εργατικών – Συντηρητικών, αυτό θα σημάνει ότι το συνταγματικό ζήτημα
δεν είναι πλέον το κυρίαρχο σε κάθε περίπτωση και το σχήμα αυτό θα έχει
λειτουργήσει και κατασταλάξει. Έχει γι’ αυτό κρίσιμη σημασία να πάμε καλά σ’
αυτές τις εκλογές για να βοηθήσουμε σ’ αυτή τη διαδικασία».

Οι Σκωτσέζοι εθνικιστές υπόσχονται στους ψηφοφόρους ένα δημοψήφισμα πριν από
την ανάληψη ενεργειών με στόχο την ανεξαρτησία. Ο κ. Σόλμοντ αρνείται να
δεχθεί ότι μπορεί να αναγκαστεί να προσυπογράψει ένα σύστημα στο οποίο η
κεντρική πολιτική του δεν θα μπορεί να προωθηθεί ούτε σπιθαμή χωρίς τη
συγκατάθεση ενός από τους ενωτικούς (με το αγγλικό στέμμα) αντιπάλους του.
«Δεν πιστεύω ότι η προοπτική της ανεξαρτησίας έχει μπλοκάρει», επιμένει. «Ο
σκωτσέζικος λαός μπορεί να ανοίξει τις πύλες προς την ανεξαρτησία οποτεδήποτε
επιλέξει σε οποιαδήποτε εκλογή και ειδικότερα μέσω της πολιτικής μας για
διενέργεια δημοψηφίσματος με ερώτημα την ανεξαρτησία της Σκωτίας.

Το πότε θα έρθει εκείνη η στιγμή εξαρτάται από τον λαό της Σκωτίας.

Η άποψή μου είναι το συντομότερο δυνατόν, αλλά ο ρυθμός της αλλαγής εξαρτάται
από τον λαό της Σκωτίας».

Όσο για τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες, το πιθανότερο είναι να μείνουν στην
τέταρτη θέση στις εκλογές, χάρη και στην εφαρμογή της αναλογικής
αντιπροσώπευσης.

Εκείνο που θέλουν όμως είναι να γίνουν ρυθμιστές στο σκωτσέζικο Κοινοβούλιο.

«Είμαστε το κόμμα που πιστεύει πραγματικά στο Κοινοβούλιο της Σκωτίας»,
καυχάται ο κ. Ουάλας.