ΔΡΟΜΟΙ

… της αμερικανικής επέμβασης στη Γιουγκοσλαβία είναι ήδη φανερή, πριν
καλά-καλά αρχίσει. Μαζί της, οι εικόνες της τηλεόρασης φέρνουν στο φως άλλη
μια: την αποτυχία του αμερικανικού πολιτιστικού ιμπεριαλισμού. Ο πολιτικός
επιστήμονας Μπέντζαμιν Μπάρμπερ είχε κάποτε μιλήσει για τις σύγχρονες
συγκρούσεις, που θα είναι, λέει, ανάμεσα στο «τζιχάντ» του περιφερειακού
φανατισμού και στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό «κόσμο των McDonald». Στη
Γιουγκοσλαβία του Μιλόσεβιτς, αυτά τα δύο πάνε μαζί.

… που φορά το καπελάκι των Σικάγο Μπουλς χορεύει πάνω στο σπασμένο φτερό του
Στελθ, ενώ στο Βελιγράδι, αντιΝΑΤΟϊκοί διαδηλωτές «φτιάχνονται» με τη ροκ της
Τσέκα, της Σέρβας Σερ που τυχαίνει να είναι και σύζυγος του οπλαρχηγού Αρκάν.
Συμπέρασμα: Υπάρχουν μέρη του κόσμου όπου το Μπιγκ Μακ και το αίμα των
αλλοφύλων είναι δύο γεύσεις που συνδυάζονται θαυμάσια. Για να καταρριφθεί έτσι
και η θεωρία που είχε διατυπώσει το 1996 στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» ο Τόμας
Φρίντμαν για την pax McDonald: «Ποτέ δεν πολέμησαν μεταξύ τους χώρες που έχουν
στο έδαφός τους McDonald, γιατί μια χώρα που διαθέτει μεσαία τάξη ικανή για να
συντηρήσει τα McDonald, γίνεται χώρα των McDonald και αυτές οι χώρες δεν
θέλουν να πολεμούν μεταξύ τους». Το αξίωμα του Φρίντμαν κατέρρευσε στο
Βελιγράδι, μαζί με τους βομβαρδισμένους στόχους. Οι Σέρβοι γκρέμισαν συθέμελα
τα McDonald, την ώρα που η αμερικανική πολιτιστική μητρόπολη «σερβίριζε»
χιλιάδες τόνους από βόμβες. (Όμως, τη γλίτωσαν τα Levi’s.).

… του αμερικανικού πολιτιστικού ιμπεριαλισμού φαίνεται πως δεν λειτουργούν
έτσι απλά όπως το φαντάστηκε ο Φρίντμαν. Φτάνει να ρίξει κανείς μια ματιά στη
«σελίδα» που διαθέτει στο Ίντερνετ το σερβικό μουσικό συγκρότημα «Πρότζεκατ
Λέσλι». Μαζί με τα «τέκνο σινγκλ» μπορεί κανείς να ακούσει μια τετράλεπτη
ηχογράφηση από τις αεροπορικές επιδρομές στο Βελιγράδι, ένα παράξενο και
συγκινητικό κράμα από αμερικανική μουσική και εξωτερική υπόκρουση από ΝΑΤΟϊκά
«ντραμς»: «Η μάνα μου μπέρδεψε τη μουσική με το συναγερμό. Μου ζητάει να την
κλείσω, γιατί μέσα στο καταφύγιο δεν μπορεί να ακούσει τις βόμβες που πέφτουν.
Αναρωτιέμαι αν άκουσε ποτέ Φρανκ Ζάπα». Στο ίδιο σάιτ μπορεί κανείς να
διαβάσει αυτό το μήνυμα, γραμμένο σε άπταιστα αγγλικά: «FUCK ΝΑΤΟ».

… στο τηλεκοντρόλ της αμερικανικής πολιτιστικής επιρροής χάθηκε και αυτή,
όπως ακριβώς και η εμπιστοσύνη στο τηλεκοντρόλ των αμερικανικών όπλων. Το
αμάλγαμα από χαρντ ροκ, Μπιγκ Μακ και βιντεοπαιχνίδια, γράφει το ηλεκτρονικό
περιοδικό «Σάλον», δεν φτάνει για να υπερνικήσει την πολύ ανθρώπινη τάση να
πηγαίνει κανείς με το μέρος εκείνου που δεν σου τινάζει το σπίτι στον αέρα. Η
πραγματικότητα δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι πάντα διατεθειμένοι να πάρουν τα
όπλα, ακόμη και εναντίον εκείνων που έχουν δει τον «Τιτανικό». Και ότι ακόμη
και το πιο «χάι» μπιφτέκι, ακόμη και η πιο «ιν» σάλτσα, δεν φτάνουν για να
αποτρέψουν ένα «σερβίρισμα» από βόμβες.