Ανοιχτή πληγή για το Ισραήλ η στρατιωτική κατοχή στον Νότιο Λίβανο

Είκοσι ένα χρόνια συμπληρώθηκαν από τότε που οι πρώτες στρατιωτικές δυνάμεις
του Ισραήλ εγκαταστάθηκαν στον Νότιο Λίβανο, εγκαθιδρύοντας τη «ζώνη
ασφαλείας». Στόχος της επιχείρησης «Λιτανεία» ήταν η διατήρηση της ασφάλειας
και η προστασία των βορείων συνόρων του εβραϊκού κράτους από τις επιθέσεις των
Παλαιστινίων. Είκοσι χιλιάδες άνδρες του ισραηλινού στρατού συμμετείχαν σ’
εκείνη την πρώτη επιχείρηση, του 1978. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο στόχος
επεκτάθηκε. Ο Γιάσερ Αραφάτ και η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της
Παλαιστίνης έπρεπε να εγκαταλείψουν τον Λίβανο… κωδική ονομασία: «Ειρήνη για
τη Γαλιλαία».

15 χιλιόμετρα

Δύο δεκαετίες αργότερα, και παρά την Απόφαση 425 του ΟΗΕ που καλούσε στην
αποχώρησή τους, οι ισραηλινές δυνάμεις παραμένουν στο επίμαχο τμήμα του
Λιβάνου, τη ζώνη των 15 χιλιομέτρων, διατηρώντας ανοιχτό άλλο ένα μέτωπο του
Μεσανατολικού ζητήματος.

Στο εσωτερικό του Ισραήλ, η απόσυρση ή όχι των στρατευμάτων αποτελεί χρόνια
τώρα θέμα έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης. Μάλιστα, όσο η ημερομηνία των
γενικών εκλογών ­ 17η Μαΐου ­ πλησιάζει τόσο το κεφάλαιο αυτό θα απασχολεί
περισσότερο. Ο ηγέτης των Εργατικών Εχούντ Μπαράκ έχει ήδη διακηρύξει ότι οι
ισραηλινές δυνάμεις θα αποχωρήσουν από τον Νότιο Λίβανο μέσα σε έναν χρόνο, αν
εκλεγεί πρωθυπουργός, θέση που γίνεται αποδεκτή από μεγάλο τμήμα της κοινής γνώμης.

Οι επιθέσεις των φιλοϊρανών σιιτών μουσουλμάνων της «Χεσμπολάχ» εναντίον των
Ισραηλινών στρατιωτών, οι απαντήσεις των τελευταίων και το αντίστροφο έχουν
καταφέρει ισχυρό πλήγμα στην ανοχή του ισραηλινού λαού που συνεχίζει να θρηνεί
για τις απώλειες.

Για πολλούς το ποτήρι ξεχείλισε τον περασμένο μήνα με τον θάνατο, εντός της
«ζώνης ασφαλείας», επτά ανδρών, μεταξύ των οποίων και του ταξίαρχου Ερέζ
Γκέρσταϊν, ανώτατου στρατιωτικού αξιωματικού των ισραηλινών δυνάμεων στην περιοχή.

Ο νυν πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου που είχε κάνει σημαία του κατά την
προεκλογική περίοδο του ’96 την ασφάλεια του κράτους του Ισραήλ εμμένει στην
άποψη ότι τα ισραηλινά στρατεύματα θα πρέπει να αποχωρήσουν από τον Νότιο
Λίβανο μονάχα αν παρασχεθούν εγγυήσεις ασφάλειας από τη λιβανική πλευρά.

Η Συρία

Και εδώ η κατάσταση περιπλέκεται. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός είναι απίθανο να
λάβει τις διαβεβαιώσεις που επιθυμεί και ακόμη και αν αυτό επιτευχθεί ποιος θα
πείσει τη Συρία που διατηρεί 30.000 στρατιώτες στον Λίβανο; Η Δαμασκός είναι
πιθανό να θέσει ως όρο, άλλη μία φορά, την επιστροφή των υψιπέδων του Γκολάν,
όπου σήμερα ζουν 15.000 Εβραίοι έποικοι. Οι συνομιλίες μεταξύ Ισραήλ – Συρίας
έχουν παγώσει εδώ και τρία χρόνια και το ζήτημα των υψιπέδων του Γκολάν ­ τα
οποία κατέλαβε το Ισραήλ κατά τον πόλεμο του ’67 ­ παραμένει το μεγάλο αγκάθι
στην εξομάλυνση των σχέσεων των δύο χωρών.

Η Συρία επιμένει να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις από το σημείο όπου
σταμάτησαν με την προ του Νετανιάχου κυβέρνηση των Εργατικών, οπότε και
υποστηρίζει ότι πέτυχε συμφωνία από το Ισραήλ να αποσύρει τις δυνάμεις του από
το Γκολάν. Όμως, ο κ. Νετανιάχου δεν δέχεται κανέναν όρο. Και θέτει αυτό ως
όρο για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων. Ο λιβανικός στρατός βρίσκεται σε
κατάσταση συναγερμού. Πληροφορίες αναφέρουν ότι άρματα μάχης έχουν πάρει
θέσεις κατά μήκος των ακτών της Βηρυτού, ενώ στρατιωτικά μπλόκα φθάνουν έως
την κοιλάδα Μπεκάα.

Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και στις τάξεις των ανταρτών της «Χεσμπολάχ» που
μάχονται εναντίον της ισραηλινής παρουσίας στον Νότιο Λίβανο.