3η ΚΑΡΤΑ Το χρέος της ΕΠΟ

ΤΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ σε όλες τις κατηγορίες πλησιάζουν στην τελική ευθεία και
λογικό είναι οι περισσότεροι αγώνες να θεωρούνται κρίσιμοι για την κατάταξη
των ομάδων στην κορυφή και την ουρά.

Αυτό ισχύει για τα πρωταθλήματα όλων των χωρών. Στα δικά μας όμως υπάρχουν
ιδιαιτερότητες. Πίσω από αρκετούς αγώνες υπάρχει πλούσιο παρασκήνιο.
Ακούγονται πολλά σενάρια πριν και μετά τη διεξαγωγή τους. Σενάρια, που
μολύνουν την ατμόσφαιρα των γηπέδων και κρατάνε το ποδόσφαιρο
σφιχταγκαλιασμένο με την αναξιοπιστία και ανυποληψία.

Όλα όσα ακούγονται, ασφαλώς, δεν συνδέονται με την αλήθεια. Ωστόσο, κάποιες
ομάδες εμφανίζονται ως πρωταγωνίστριες σε παράνομες συμφωνίες, με συχνότητα
που οδηγεί στη σύνθεση συμπερασμάτων.

Ακόμη και σε μικρές κατηγορίες ακούγεται ότι διακινούνται δεσμίδες
χαρτονομισμάτων σε γραφεία, καφενεία και υπόγεια, για την εξασφάλιση βαθμών
πριν από τους αγώνες. Ο όγκος των συναλλαγών λέγεται ότι φτάνει στο ύψος
αρκετών δισ. την ίδια ώρα που οι ΠΑΕ και τα σωματεία αναζητούν με αγωνία
πόρους για την εξυπηρέτηση λειτουργικών τους αναγκών.

Η ΕΠΟ και η ΕΠΑΕ διαθέτουν έμπειρους διοικητικούς παράγοντες, οι οποίοι
είναι βαθύτατοι γνώστες των υπόγειων διαδρομών που έχουν διαβρώσει τα θεμέλια
του ποδοσφαίρου μας.

Ωστόσο, τα πράγματα αφήνονται να εξελίσσονται σύμφωνα με τις διαθέσεις
τυχοδιωκτών και με ελαστική συνείδηση παραγόντων, επαγγελματιών μεσαζόντων και
μπράβων της νύχτας. Όσοι πηγαίνουν με το σταυρό στο χέρι χαρακτηρίζονται
γραφικοί, αλλά και στόχοι για εκτόξευση λάσπης.

Η ΕΠΟ, κυρίως, δεν έχει καμία δικαιολογία για τον ρόλο του θεατή ή ακροατή
που επέλεξε. Η ευθύνη της Ομοσπονδίας για όσα βρώμικα συμβαίνουν στο θλιβερό
παρασκήνιο είναι τεράστια. Έχει χρόνο ακόμη να επέμβει. Είναι χρέος της.