Ο Άκης σωσίβιο στις κόντρες των εκσυγχρονιστών

Όταν ο κ. Κώστας Σημίτης ανέβαινε στο βήμα του 4ου Συνεδρίου τον Ιούνιο του
1996, ήταν ελάχιστα ή καθόλου σίγουρος για το κατά πόσον ύστερα από τρεις
ημέρες θα συνέχιζε να είναι Πρωθυπουργός.

Και αυτό, καθώς είχε αποφασίσει ότι σε περίπτωση ήττας του από τον ισχυρό,
τότε, κομματικά κ. Ά. Τσοχατζόπουλο θα παραιτείτο από την πρωθυπουργία.

Σε πέντε ημέρες, όταν θα ανεβεί ξανά στο βήμα του 5ου Συνεδρίου, τέτοιου
είδους αμφιβολία δεν θα διακατέχει τον κ. Κ. Σημίτη: ο κ. Ά. Τσοχατζόπουλος
δεν θα είναι υποψήφιος πρόεδρος και τα κουκιά μετρημένα, σχεδόν ένα προς ένα…

Στην πραγματικότητα το πρόβλημα αυτή τη φορά για τον Πρωθυπουργό είναι εντελώς
αντίθετο από το 1996: όχι να νικήσει τον αντίπαλο, αλλά να ανακαλυφθεί ένας
αντίπαλος, μια σημαία κατά της οποίας θα έκαναν «γιούρια» τα, υπέρτερα των
άλλων, στρατεύματα των εκσυγχρονιστών.

Ο στόχος αυτός έχει τη σημασία του. Το μπλοκ της πλειοψηφίας αντιμετωπίζει
προβλήματα συνοχής, καθώς στις τάξεις του υπάρχουν δύο διαφορετικές
στρατηγικές που «κοντράρονται» άγρια στο πλαίσιο του Συνεδρίου.

Εκείνων που, λίγο πολύ, έχουν πολιτογραφηθεί ως κλαδική των υφυπουργών, με
κύριο χαρακτηριστικό την καθαρότητα του χώρου και την προσήλωση στον κ. Κ.
Σημίτη σε προσωπικό επίπεδο.

Και εκείνων, που συμφωνούν πολιτικά με τον Πρωθυπουργό, αλλά χωρίς τον τόνο
προσωπικής πίστης που διακρίνει την άλλη ομάδα.

Στο πλαίσιο αυτό και ανεξάρτητα προς τα πού τείνει ευήκοον ους ο ίδιος ο κ. Κ.
Σημίτης, το Μέγαρο Μαξίμου αναζητούσε, εν όψει Συνεδρίου, έναν τρόπο να
αποκατασταθεί η συνοχή του χώρου. Και όπως είναι γνωστό ανά τους αιώνες, ο
καλύτερος τρόπος είναι να βρεθεί ένας ­ κοινός ­ αντίπαλος.

Στις αρχαίες τραγωδίες τη λύση στα δύσκολα έδινε πάντα ο από μηχανής θεός. Στη
συγκεκριμένη περίπτωση η ευκαιρία εμφανίστηκε με τη συνέντευξη του υπουργού
Άμυνας στο «Βήμα». Μία φράση του κ. Ά. Τσοχατζόπουλου για το θέμα ηγεσίας που
μπορεί να εγερθεί ύστερα από μια βαριά ήττα στις ευρωεκλογές αξιοποιήθηκε με
τον τρόπο κατά τον οποίο οι συνθήκες της σκληρής αντιπαράθεσης που υπάρχουν
στο ΠΑΣΟΚ το επιβάλλουν.

Το ευνοϊκό υλικό έσπευσαν να απομονώσουν οι επικοινωνιολόγοι της άλλης πλευράς
και να το κάνουν σημαία, κατηγορώντας τον κ. Τσοχατζόπουλο για ηττοπάθεια.

Το επιχείρημα κατά του κ. Τσοχατζόπουλου περπάτησε αρκετά, βοηθούσης και της
αδυναμίας των στελεχών του υπουργού Άμυνας να αντικρούσουν, το κρίσιμο
διάστημα, την επίθεση.

Ανεξαρτήτως αυτού, πάντως, οι σκληροί των εκσυγχρονιστών προσπάθησαν να
αξιοποιήσουν την κατάσταση και να διαμορφώσουν υπέρ τους το κλίμα, για να
κερδίσουν πόντους στον εμφύλιο που έχει ξεσπάσει στο μπλοκ των εκσυγχρονιστών.

Τι λένε; Ότι εν όψει της αντιπαράθεσης που θα έρθει μετά τις ευρωεκλογές,
πρέπει να επικρατήσουν στην Κεντρική Επιτροπή οι ακραιφνώς σημιτικοί και ότι
οι ίδιοι θα πρέπει να αποτελέσουν την πλειοψηφία τής (νέας) πλειοψηφίας…

Μάλιστα, λένε ότι μπορούν να πετύχουν έναν στόχο 65 μελών της επιρροής τους,
αν συνολικά οι εκσυγχρονιστές πετύχουν την εκλογή 110-120 στελεχών (στα 180
μέλη που μάλλον θα έχει η νέα Κεντρική Επιτροπή).

Βεβαίως, η άλλη πλευρά των εκσυγχρονιστών θεωρεί ότι ούτε για τα όνειρά τους
δεν στέκει ο στόχος των σκληρών και προβλέπουν ότι θα εκλεγούν μόνο τα
ιδιαίτερα προβεβλημένα στελέχη τους. Η μάχη, ωστόσο, δίνεται στη σύνθεση που
θα έχουν τελικά οι δύο λίστες που θα στηρίξουν οι εκσυγχρονιστές και όπου
βέβαια τον πρώτο λόγο θα έχει το Μέγαρο Μαξίμου.

Ένα αυστηρό τηλεφώνημα που λέγεται ότι έγινε από το Μέγαρο Μαξίμου στον κ. Γ.
Πασχαλίδη ­ μετά την γεμάτη ένταση συνάντηση εκπροσώπων των δύο τάσεων των
εκσυγχρονιστών ­ έριξε τους τόνους, απέτυχε όμως ουσιαστικά να συμφιλιώσει τις
δύο πλευρές.

Στον αντίποδα των σκληρών και πάντα εντός των τειχών κινούνται τα άλλα στελέχη
των εκσυγχρονιστών, που έχουν το πλεονέκτημα της υπεροχής στους οργανωτικούς
μηχανισμούς και στον πολυτασικό χαρακτήρα τους.

Και αυτοί πατούν μεν πάνω στο έδαφος που δημιουργήθηκε από την ερμηνεία των
δηλώσεων κ. Τσοχατζόπουλου, αλλά υπογραμμίζουν ότι δεν έχει σημασία να
δημιουργηθεί ένα καθαρό, αλλά ένα μεγάλο και πολυτασικό ΠΑΣΟΚ.

Στον αντι-εκσυγχρονιστικό χώρο οι διαβουλεύσεις των λεγόμενων προεδρικών και
των στελεχών που πρόσκεινται στον κ. Τσοχατζόπουλο βρίσκονται σε πολύ καλό
δρόμο κατά τις διαβεβαιώσεις και των δύο πλευρών. Το κλίμα που υπάρχει στις
δεκάδες συναντήσεις που γίνονται καθημερινά, συνόψισε ένας εκ των
πρωταγωνιστών των επαφών:

«Στην ψηφοφορία για την Κεντρική Επιτροπή θα πάμε όλοι μαζί και θα πάρουμε
ό,τι μας ανήκει».

Η εκτίμησή τους είναι ότι μπορούν να πάρουν το 40% των αντιπροσώπων. Σε
συνάντηση που έγινε το βράδυ της Πέμπτης, οι εκπρόσωποι των δύο «τάσεων»
συμφώνησαν σχετικά εύκολα στον κατάλογο των πρώτων 55 ­ αφέθηκαν και περίπου
15 θέσεις να τις συμπληρώσει αποκλειστικά ο κ. Τσοχατζόπουλος.

Όσον αφορά τη συζητούμενη υποψηφιότητα προέδρου, οι συζητήσεις είναι λίγο πιο
πίσω ­ αρκετοί πάντως έλεγαν ότι «μέχρι το Σάββατο (σ.σ.: σήμερα) το θέμα
πρέπει να κλείσει».

Κατά τη γνώμη έμπειρου στελέχους του χώρου θα υπάρξει συμφωνία «που θα
ενοποιεί όλο το μπλοκ».

Με δεδομένη την άρνηση του κ. Τσοχατζόπουλου να στηρίξει οποιαδήποτε
υποψηφιότητα, εκτιμάται ότι η θέση του χώρου θα είναι το λευκό ­ τουλάχιστον
με τα χθεσινά δεδομένα.

Για επιχείρηση αποπροσανατολισμού από την ουσία της πρότασης του κ. Α.
Τσοχατζόπουλου γίνεται λόγος από την πλευρά του υπουργού Άμυνας. Βάση αυτής
της πρότασης είναι, όπως λένε συνεργάτες του, η διαμόρφωση μιας στρατηγικής
για την επιβίωση της παράταξης και τη νίκη του ΠΑΣΟΚ μέσα από τις διαδικασίες
του Συνεδρίου, αλλά και αμέσως μετά, με έναν ευρύ ανασχηματισμό που πρέπει να
ακολουθήσει. Με στόχο, όπως λένε, να συσπειρωθεί ξανά ολόκληρος ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ.

Από την πλευρά του υπουργού Άμυνας αναφερόταν ότι οι θέσεις του για την πορεία
του ΠΑΣΟΚ και τα ενδεχόμενα που μπορεί να υπάρξουν δεν ήταν λάθος. «Σκόπιμο
λάθος έγινε στην ερμηνεία των όσων είπε», ανέφεραν στελέχη που κινούνται κοντά
του.

Τα στελέχη αυτά υποστηρίζουν ότι από την πλευρά στελεχών των εκσυγχρονιστών
δόθηκε μια ερμηνεία δήθεν ηττοπάθειας, ώστε να αρχίσουν από τώρα να χρεώνουν
σε κάποιους τυχόν αποτυχία στις ευρωεκλογές. Τα ίδια στελέχη υποστηρίζουν ότι
ο κ. Τσοχατζόπουλος στη συνέντευξη στο «Βήμα» είπε πως μια απόκλιση 6-7
μονάδων από τις προηγούμενες εθνικές εκλογές τη θεωρεί λογική. Και πως θέμα
ηγεσίας μπορεί να τεθεί σε περίπτωση μεγάλης ήττας. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι
για να τεθεί ένα τέτοιο θέμα θα πρέπει «να συμφωνεί η πλειοψηφία του
κόμματος». Μάλιστα, λένε οι συνεργάτες του, ο υπουργός Άμυνας υπογράμμισε ότι
το ενδεχόμενο μιας βαριάς ήττας μπορεί να αποφευχθεί και πως ο ίδιος πρότεινε
συγκεκριμένη δέσμη αποφάσεων για τη σωτηρία της παράταξης, για ένα μεγάλο και
ενιαίο ΠΑΣΟΚ και για τη νίκη στις ευρωεκλογές.

«Άλλωστε στις ευρωεκλογές», αναφέρουν κύκλοι προσκείμενοι στον υπουργό Άμυνας,
«κερδίζει ή ηττάται η “γραμμή” που έχει η κεντρική πολιτική ηγεσία και όχι η
πολιτική διαφοροποίηση που εκφράζουν διάφορα στελέχη». Και υπενθυμίζουν ότι ο
κ. Τσοχατζόπουλος πάντα έδωσε τη μάχη για την παράταξη και το ΠΑΣΟΚ, «όπως
έκανε το 1989 και το 1992, τότε που το ΠΑΣΟΚ έδινε τη μάχη της επιβίωσης. Τότε
που κάποιοι», όπως σημειώνουν, «είχαν λιγοψυχήσει και είχαν πάρει διακριτικά
μεν, αρκετά διακριτά δε τις αποστάσεις τους». Σε αρκετά στελέχη της πλευράς
Τσοχατζόπουλου υπάρχει αισιοδοξία ότι η εκστρατεία αυτή των εκσυγχρονιστών θα
πέσει στο κενό σύντομα.

Και ότι αυτό που θα μείνει στην κοινή γνώμη είναι πως «το δημοφιλέστερο», όπως
λένε, «στέλεχος του ΠΑΣΟΚ έκρουσε τον κώδωνα έγκαιρα, έθεσε τους στόχους που
πρέπει και περιμένει στο Συνέδριο από όλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους».