«Άνθρωπος με μεγάλη γοητεία ο Κλίντον»

«Τι είδα». Το εξώφυλλο του «Νιούζουικ» με τον Τζωρτζ Στεφανόπουλο

Ο πρόεδρος Κλίντον είναι ένας άνθρωπος με μεγάλη γοητεία, που χρησιμοποιεί τον
προσωπικό του μαγνητισμό για να προσελκύει τους ανθρώπους που χρειάζεται, αλλά
υπόκειται σε ξαφνικά ξεσπάσματα που τα πληρώνουν οι βοηθοί του.

Η Χίλαρι, από την πλευρά της, είναι μια ευάλωτη γυναίκα που μπορεί μερικές
φορές να γίνει τρυφερή με τον σύζυγό της και τους στενούς του συμβούλους, αλλά
που αισθάνθηκε οργισμένη και εγκαταλελειμμένη όταν άρχισαν οι ανακρίσεις για
την υπόθεση Ουάιτουότερ. Τον Ιανουάριο του 1994, στη διάρκεια μιας συνεδρίασης
στελεχών στον Λευκό Οίκο, ξέσπασε με δάκρυα στα μάτια στον Τζωρτζ
Στεφανόπουλο: «Αισθάνομαι πολύ μόνη αυτή τη στιγμή. Κανείς δεν με
υπερασπίζεται. Αν δεν πιστεύεις σ’ εμάς, πρέπει να σηκωθείς να φύγεις».

Οι παραπάνω σκηνές και κρίσεις περιλαμβάνονται στο βιβλίο του Στεφανόπουλου
«All Τοο Human» (Πάρα πολύ ανθρώπινος) που αποσπάσματά του δημοσιεύονται στο
τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Νιούζουικ».

Το βιβλίο περιγράφει την πορεία της προεδρίας Κλίντον, με τον οποίο ο
Στεφανόπουλος ήλθε σε ρήξη όταν ήλθε στο φως η υπόθεση Λιουίνσκι, στις αρχές
του 1998.

Το βιβλίο εγείρει όμως και ορισμένα ερωτήματα. Γιατί τόσοι πολλοί σύμβουλοι
του Κλίντον αναγκάστηκαν να τον εγκαταλείψουν; Όλοι αυτοί οι πρώην σύμβουλοι
που διηγούνται τις εμπειρίες τους είναι πιστοί στην αλήθεια; Και είναι ορθό
για έναν πρόεδρο να υπόκειται σε τέτοιες διηγήσεις πριν ακόμη τελειώσει η
θητεία του;

«Δεν είναι μόνο άδικο, αλλά και παραβίαση μιας σχέσης εμπιστοσύνης», λέει ο
Ρίτσαρντ Γκούντουιν, πρώην σύμβουλος των προέδρων Τζων Κέννεντυ και Λίντον
Τζόνσον. Ο Γκούντουιν, που διαφώνησε δημοσίως με τον Τζόνσον για τον πόλεμο
του Βιετνάμ, περίμενε είκοσι χρόνια για να γράψει τα απομνημονεύματά του.

«Ο Κλίντον δημιούργησε αυτούς τους ανθρώπους σαν τον Στεφανόπουλο»,
επισημαίνει. «Ποιος θα ήξερε τον Στεφανόπουλο αν δεν υπήρχε ο Κλίντον;».