Διακοπές με ρίσκο

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, ένα δεκαήμερο σε κάποια παραλία της Ισπανίας ήταν
το άκρον άωτον του περιπετειώδους τουρισμού εκτός συνόρων για τους
περισσότερους Δυτικοευρωπαίους και Αμερικανούς. Σήμερα όμως, ένας ολοένα και
μεγαλύτερος αριθμός κατά τα άλλα πράων ανθρώπων επιθυμούν να περάσουν τον
σύντομο χρόνο των διακοπών τους κάνοντας κάτι απαιτητικό, ενίοτε και
επικίνδυνο, σε κάποια μακρινή γωνιά του κόσμου, αδιαφορώντας τόσο για το
οικονομικό κόστος όσο και για τον κίνδυνο στον οποίο θέτουν τη ζωή τους.

Ένας τέτοιος «περιπετειώδης» τουριστικός προορισμός που είχε τη γοητεία του
άγνωστου και του επικίνδυνου, χωρίς όμως να αποδεικνύεται θανατηφόρος, ήταν
και η Ουγκάντα, μέχρι τη σφαγή οκτώ τουριστών την περασμένη Τρίτη, από
αντάρτες στο Κονγκό. Είναι ειρωνικό ότι, καθώς η ζωή γίνεται ασφαλέστερη στις
περισσότερες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, ολοένα και περισσότεροι
άνθρωποι αναζητούν την περιπέτεια στο εξωτερικό.

Έτσι, ξαφνικά, τα τελευταία χρόνια, ο τουρισμός μοιάζει να προχωρεί χέρι με
χέρι με την τρομοκρατία, τουλάχιστον όσον αφορά τα πρωτοσέλιδα και τις πρώτες
ειδήσεις των εφημερίδων.

Τέτοια ήταν και η περίπτωση της Ουγκάντα, που είχε πιάσει μεγάλο μερίδιο της
αγοράς των τουριστών που γύρευαν περιπέτεια, με τις ξεναγήσεις που προσέφερε
στο παρθένο Εθνικό Δασικό Πάρκο, όπου οι επισκέπτες θα μπορούσαν να δουν τους
σπάνιους γορίλες των βουνών.

Αξιοσημείωτο φυσικά είναι ότι τα μόνα άλλα μέρη του κόσμου όπου οι γορίλες
αυτοί υπάρχουν, είναι στην Δημοκρατία του Κονγκό και στη Ρουάντα ­ δύο μέρη
που ήδη έχουν πάψει να αποτελούν προορισμό για οποιονδήποτε με κοινή λογική.

Το Φόρεϊν Όφις

Τώρα πλέον, και η Νοτιοδυτική Ουγκάντα ανήκει στην ίδια κατηγορία με τη
Ρουάντα και τη Δημοκρατία του Κονγκό. Το Φόρεϊν Όφις μάλιστα, αμέσως μόλις
απήχθησαν οι τουρίστες στην Ουγκάντα, τροποποίησε τις ταξιδιωτικές συμβουλές
που εκδίδει για τη χώρα αυτή, και διεμήνυσε στους ταξιδιώτες να μένουν μακριά
από τις περιοχές της Ουγκάντα που βρίσκονται στα σύνορα με τη Δημοκρατία του
Κονγκό και τη Ρουάντα.

Η υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας, βαρόνη Σίμονς, ανέφερε ότι το Φόρεϊν
Όφις, «ορθώς δεν εξέδωσε προειδοποίηση να μην ταξιδεύει ο κόσμος στην περιοχή
της Ουγκάντα», καθώς «οι οδηγίες που δίνει πρέπει να βασίζονται σε γεγονότα. Η
συμβουλή που έδινε μέχρι τώρα το Φόρεϊν Όφις είναι ότι οι επαναστάτες ήταν
ενεργοί, κατά περιόδους, σε αυτήν την περιοχή, αν και πρόσφατα η κατάσταση
ήταν ειρηνική».

«Είπαμε φυσικά», συνεχίζει η βαρόνη Σίμονς, «ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να
αλλάξει, να ανατραπεί πολύ γρήγορα, και ότι οποιοσδήποτε θέλει να ταξιδέψει
στη χώρα αυτή, θα πρέπει να συμβουλευτεί το αρμόδιο γραφείο του υπουργείου
Εξωτερικών. Η συμβουλή αυτή που δώσαμε ήταν σωστή, και σύμφωνη με τα γεγονότα.
Τώρα φυσικά, αυτή η νέα οδηγία που εκδώσαμε, έπρεπε να λάβει υπόψη της το
αποτροπιαστικό γεγονός που συνέβη, και γι’ αυτό παροτρύνουμε να σταματήσουν
όλα τα ταξίδια προς αυτή την περιοχή των συνόρων».

Το Αφγανιστάν, το Μπουρούντι, το Κονγκό Μπραζαβίλ, η Λαϊκή Δημοκρατία του
Κονγκό, η Ερυθραία, η Αιθιοπία, η Γεωργία, ο Λίβανος, η Ρωσία, η Σιέρα Λεόνε,
η Σομαλία, η Σρι Λάνκα, το Σουδάν, το Τατζικιστάν και η Γιουγκοσλαβία είναι οι
15 πιο επικίνδυνες χώρες του κόσμου, σύμφωνα με στοιχεία που έφερε πρόσφατα
στο φως η ομάδα μελέτης Control Risks Group. Ο κίνδυνος όσον αφορά όσους
βρίσκονται σ’ αυτές τις 15 χώρες μετρήθηκε ως συνισταμένη της επικινδυνότητας
σε επίπεδο πολιτικό, ασφάλειας και ταξιδιωτικών επισκέψεων. Ο βαθμός του
κινδύνου κυμαίνεται από χαμηλός, σε μέτριος, υψηλός και ακραίος. Έτσι η πιο
επικίνδυνη χώρα του κόσμου, που θεωρείται ότι είναι το Αφγανιστάν, έχει βαθμό
επικινδυνότητας «ακραίο» όσον αφορά την πολιτική κατάσταση, την ασφάλεια και
τον τουρισμό σε αυτήν, ενώ η 15η πιο επικίνδυνη χώρα του κόσμου, η
Γιουγκοσλαβία, θεωρείται «μετρίου» κινδύνου ως προς και τις τρεις συνιστώσες
επικινδυνότητας της μελέτης.